tag:blogger.com,1999:blog-33015384384601590682011-05-25T18:11:43.022+06:30Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-40662325415611779032008-03-30T06:38:00.006+06:302008-03-30T06:52:40.234+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ (၃)</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" > သို႕မဟုတ္</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" > ကၽြန္ေတာ့္အျဖစ္အပ်က္မ်ား</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >တင္ၿပီးခဲ့ေသာ အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ား ေရးသားျဖစ္ျခင္းမွာ အခု တင္ျပမည္ျဖစ္ေသာ အေၾကာင္းအရာကို ေရးခ်င္ေသာေၾကာင့္ ေရးသားျဖစ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အရင္တင္ျပၿပီးခဲ့ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားႏွင့္ မတူေသာ အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ ဆိုင္ေသာ ေနာက္ထပ္ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုကို တင္ျပခ်င္ပါေသးသည္။ လံုး၀ အိပ္ေပ်ာ္သြားျခင္းလည္း မဟုတ္၊ အိပ္ယာႏိုးေနသည္လည္း မဟုတ္ေသာအခ်ိန္ ( အိပ္မေပ်ာ္ တေပ်ာ္အခ်ိန္) တြင္ ျဖစ္တတ္ပါသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" >ကိုယ္တိုင္ျဖစ္ခဲ့ေသာ အျဖစ္အပ်က္ေလးကို တင္ျပပါမည္။ ညဘက္ ေကာင္းေကာင္းမအိပ္ျဖစ္တာ ၃၊ ၄ ရက္ရွိေနပါသည္။ မနက္ ၃ နာရီခြဲ ၄ နာရီေလာက္မွပဲ အိပ္ျဖစ္ေနပါသည္။ အဲဒါေၾကာင့္ အိပ္ေရးပ်က္ၿပီး အိပ္ခ်င္ေန၍ မနက္ ၁၀ နာရီခြဲ ေလာက္မွာ အေဆာင္ျပန္ၿပီး အိပ္လိုက္ပါသည္။ အခန္းထဲမွာ ခုတင္ ႏွစ္လံုး ရွိေပမယ့္ ေလသာေအာင္ ျပတင္းေပါက္နဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာ Dream Bed ေလးခ်၍ အိပ္လိုက္ပါသည္။ အိပ္လို႕ေပ်ာ္ခါနီးမွာ ဆရာေရာက္လာေသာေၾကာင့္ အခန္းတံခါး ဖြင့္ေပးရပါသည္။ ဆရာက အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ ေရခ်ိဳး လာျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ဆရာက အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ ေရခ်ိဳး ၿပီးရင္ ထမင္းစားသြားမယ္လို႕ေျပာပါသည္။ ဆရာအလုပ္အားလံုးၿပီးရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုႏိုးပါလို႕ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ျပန္လည္ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ခ်လက္ခ် အိပ္လိုက္ပါသည္။ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းမွာ ဒုန္း ဒုန္း ဆိုတဲ့ ျမည္သံေၾကာင့္ ႏိုးလာခဲ့ပါတယ္။ ႏိုးတယ္ဆိုေပမယ့္ လံုး၀ အိပ္ယာႏိုးျခင္းမ်ိဳး မဟုတ္ပါ။ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာလည္း ဆရာ အ၀တ္ေလွ်ာ္ေနတဲ့ အသံကိုၾကားေနရပါတယ္။ ျမည္သံက ျပတင္းေပါက္ ဖြင့္ထားလို႕ ေလတိုက္ၿပီး ျပတင္းေပါက္လႈပ္ရွားလို႕ ျမည္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ အိပ္ယာထဲက မထခ်င္ပဲ ထ၍ ျပတင္းတံခါးကို ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္လည္ အိပ္ခဲ့ပါတယ္။ ျပန္လည္အိပ္လို႕ အိပ္ေပ်ာ္ေနတုန္းမွာပဲ ေနာက္တခါ ဒုန္း ဒုန္း ဆိုၿပီး အသံ ျမည္လာျပန္ပါတယ္။ ေသခ်ာနားေထာင္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေလတိုက္၍ ျပတင္းေပါက္ လႈပ္ရွားၿပီး ျမည္တဲ့ အသံျဖစ္ပါတယ္။ အံ့ၾသ သြားတာက ခုနတုန္းက ေသခ်ာပိတ္ထားတဲ့ ျပတင္းေပါက္ကပဲ ပြင့္ၿပီး ျမည္တဲ့ ျမည္သံျဖစ္ပါတယ္။ ျပတင္းေပါက္ကို ဆရာက ျပန္ဖြင့္ထားတာလို႕ ထင္မိလိုက္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆရာက ေရခ်ိဳးခန္းထဲက ထြက္မလာေသးပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေနာက္တစ္ခါ အိပ္ယာထၿပီး ျပတင္းေပါက္ကို ေသခ်ာျပန္ပိတ္လိုက္ပါတယ္။ ေရခ်ဳိးခန္းနားသြားၿပီး ဆရာ အ၀တ္ေလွ်ာ္၊ ေရခ်ိဳးတာ ၿပီးေတာ့မလားလို႕ ေမးလိုက္ေတာ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္ၿပီးၿပီ၊ ေရခ်ိဳးဖို႕က်န္ေသးတယ္လို႕ ေျပာၿပီး အ၀တ္ေတြလွန္းရန္ထြက္လာပါတယ္။ ျပတင္းေပါက္ကို ဆရာ ျပန္ဖြင့္လိုက္တာလားလို႕ ေမးေတာ့ ဆရာအေျဖစကားေၾကာင့္ အံ့ၾသသြားရပါတယ္။ ဆရာေျပာတာက မဖြင့္ပါဘူး ေရခ်ဳိးခန္းထဲကကို မထြက္ရေသးဘူး တဲ့။ အခန္းထဲမွာလည္း ဆရာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ေယာက္တည္းပဲ ရွိေနပါတယ္။ အ၀င္ ေပါက္ တံခါးမႀကီးကိုလည္း ဂ်က္ထိုး(ခ်)ထားပါတယ္။ ဒါဆို ဘယ္သူျပန္ဖြင့္တာလဲလို႕ စဥ္းစားၾကည့္မိပါတယ္။ အမွန္တကယ္ေတာ့ ပထမ တစ္ခါ အိပ္ယာထဲေန ထၿပီး ျပတင္း ေပါက္ကို ပိတ္လိုက္တယ္ဆိုတာ တကယ္ထသြားၿပီး ပိတ္တာ မဟုတ္ဘူး ျဖစ္ေနပါတယ္။ အသံၾကားလုိ႕ စိတ္ထဲကေန ပိတ္ခ်င္ေနတာ ခႏၶာကိုယ္က ပါမသြားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ စိတ္က သြားၿပီး ပိတ္လိုက္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ စိတ္ထဲမွာ တခါးပိတ္ၿပီးၿပီလို႕ ထင္လိုက္မိတာျဖစ္ပါတယ္။ ျပတင္းေပါက္လည္း ပိတ္ခ်င္၊ အိပ္ယာကလည္း မထခ်င္၊ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာလည္း မဟုတ္၊ မေပ်ာ္ဘူးလည္း မဟုတ္နဲ႕ ျဖစ္ေနတာပါ။ ဒါေၾကာင့္ ပိတ္ခ်င္တဲ့ စိတ္က သြားၿပီး အိပ္ယာမထခ်င္တဲ့ ခႏၶာကိုယ္က က်န္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ထဲက သြားၿပီး ပိတ္လိုက္တယ္ဆိုေတာ့ တကယ္ပိတ္လိုက္တာ မဟုတ္ဘူးေပ့ါဗ်ာ။ အဲဒါေၾကာင့္ ေနာက္တခါ ေလတိုက္ေတာ့ ျပတင္းေပါက္က အသံျမည္လာျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအျဖစ္အပ်က္ေလးကို ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရလို႕ အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို စဥ္းစားၿပီး ေရးသားမိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ သိလို႕၊ တတ္လို႕၊ နားလည္လုိ႕ ေရးသားျခင္း မဟုတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ အျဖစ္အပ်က္၊ စိတ္ထဲရွိတာ၊ ေတြးမိ ထင္မိတာေတြ ေရးသား ေဖၚျပျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ မွားတာ၊ လိုအပ္တာ မ်ားကို အသိေပး ေျပာၾကားေပးေစလိုပါတယ္။ </span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 204);">အမည္အတိအက် ေဖၚျပ၍</span> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">မည္သူကိုမွ Tag မလုပ္ခ်င္ေတာ့ပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ အျဖစ္အပ်က္ကေလးေတြ ရွိခဲ့ရင္ ေရးသားေဖၚျပ ေပးေစလိုပါတယ္။ ေရးသား တင္ျပျဖစ္ခဲ့ရင္လည္း အေၾကာင္းၾကား ေပးပါဦးလို႕ ေတာင္းဆိုပါရေစခင္ဗ်ာ……</span></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4066232541561177903?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-54498507420331343202008-03-29T06:38:00.002+06:302008-03-29T06:44:37.372+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ (၂)</span><br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >အိပ္ေနစဥ္ ကေယာင္ကတမ္းျဖစ္ျခင္း (ေယာင္ျခင္း) မွာ အိပ္ေနစဥ္ အိပ္ေနသူက ခႏၶာကိုယ္ျပဳမူ လႈပ္ရွားမႈျဖစ္ျခင္းႏွင့္ အသံထြက္၍ ေျပာဆိုျခင္း တို႕ ျဖစ္ပါသည္။ အိပ္ေနသူက အိပ္ယာထ၍ ေရေသာက္ၿပီး ျပန္အိပ္သြားတတ္ျခင္း၊ အိပ္ယာထ၍ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ျပန္အိပ္သြားျခင္း စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖစ္ျခင္းမွာ ခႏၶာကိုယ္ျပဳမူလႈပ္ရွား၍ ေယာင္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ </span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >အိပ္ေနစဥ္ ပါးစပ္က စကားေတြေျပာေနျခင္း၊ ညည္းတြားေနျခင္း စသည္ျဖင့္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေျပာဆိုျခင္းမွာ အသံထြက္ေျပာဆိုၿပီး ေယာင္ျခင္းသည္ အသံထြက္၍ ေျပာဆို ေယာင္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ စကားေျပာဆို အသံထြက္၍ေယာင္ျခင္းမွာ ေရ၊ ေရ လို႕ေတာင္းေသာအခါ အနားက တစ္ေယာက္ေယာက္က ေရယူလာေပးေသာအခါ ဘာမွ မသိေတာ့ပဲ ျပန္လည္အိပ္ေပ်ာ္သြားျခင္းမ်ိဳး ျဖစ္ပါသည္။ ညည္းတြားမႈျဖစ္ျခင္းမွာ ခႏၶာကိုယ္က ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈ၊ က်န္းမာေရး မေကာင္းမႈ စသည္တို႕ေၾကာင့္ျဖစ္တတ္ပါသည္။ အသံထြက္၍ ေယာင္ျခင္း ျဖစ္ေပၚေနစဥ္မွာ ေဘးလူက အိပ္ေနသူ (ေယာင္ေနသူ) ရဲ႕ ေျခမကို ခ်ိဳး၍ ေယာင္ေနသူ၏ အျဖစ္အပ်က္မ်ားထဲမွ သိခ်င္ေသာ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေမးလွ်င္ ျပန္လည္ေျဖၾကားသည္ဟု ၾကားဖူးပါသည္။ ကိုယ္တိုင္ စမ္းသပ္ဖူးျခင္းမရွိပါ။ ၾကားဖူးသည္ကို ျပန္လည္တင္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >ဘီလူးစီးျခင္း၊ ထမင္းလံုး တေစၧ ေျခာက္ျခင္းတို႕သည္ အိပ္မက္ထဲတြင္ ထိတ္လန္႕ေၾကာက္႐ြံ႕ဖြယ္ရာမ်ားကို ျမင္မက္တတ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အိမ္ေခါင္တိုင္ေအာက္တြင္ အိပ္ျခင္း၊ ပက္လက္လွန္၍အိပ္ျခင္း၊ အိပ္ပံုအိပ္နည္းမမွန္ျခင္း၊ မအိပ္မွီအခ်ိန္ကာလမ်ားတြင္ ထမင္းလံုးနင္းမိျခင္း စသည္တို႕ေၾကာင့္ ထိုသို႕ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ရာမ်ားကို ျမင္မက္တတ္ၾကသည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-5449850742033134320?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-43442431270925595682008-03-25T00:41:00.001+06:302008-03-25T00:48:33.599+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >အိပ္စက္ျခင္းႏွင့္ဆိုင္ေသာ<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သက္ရွိသတၱ၀ါတုိင္းသည္ အိပ္စက္အနားယူျခင္းကို ျပဳလုပ္ၾကရပါသည္။ အိပ္ေနစဥ္ အတြင္းမွာ အျဖစ္အပ်က္ အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပံုစံမ်ိဳးစံုရွိၾကပါသည္။ ထိုအရာ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အိပ္မက္မက္ျခင္း၊ အိပ္ေနစဥ္ ကေယာင္ကတမ္းျဖစ္ျခင္း( ေယာင္ျခင္း ) ၊ ဘီလူးစီးျခင္း၊ ထမင္းလံုးတေစၦေျခာက္ျခင္း စသည္ျဖင့္ ရွိၾကပါသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >အိပ္မက္မက္ျခင္းသည္ အျဖစ္မ်ားေသာ၊ လူတိုင္းျဖစ္ဖူးေသာ အရာတခုျဖစ္ပါသည္။ အေၾကာင္းအရာ တခုခုကို စြဲလမ္းလို႕ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ဘာမွ မဆိုင္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ နိမိတ္ျပအိပ္မက္မ်ိဳးပဲျဖစ္ျဖစ္ စသည္ျဖင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးျမင္မက္ၾကပါသည္။ အိပ္မက္ကို နိမိတ္ယူၿပီး အဓိပၸာယ္ေကာက္သလို တခ်ိဳ႕ကလည္း အိပ္မက္ကိုေျပာင္းျပန္ အဓိပၸာယ္ယူရသည္လို႕ ေျပာၾကပါသည္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >အိပ္မက္မက္ျခင္း အေၾကာင္းႏွင့္ဆက္စပ္၍ စဥ္းစားမိေသာ အေၾကာင္းအရာရွိပါသည္။ သဘာ၀တရားႏွင့္ပဲဆိုင္မလား၊ စိတ္ပညာနဲ႕ပဲ ဆိုင္မလားေတာ့ မသိပါဘူး။ ႀကံႀကံဖန္ဖန္ စဥ္းစားမိျခင္းလည္း ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ပါမည္။ အိပ္မက္မက္ေနစဥ္တြင္းမွာ အိပ္မက္မက္ေနသူ ကိုယ္တုိင္က လႈပ္ရွားျခင္းႏွင့္ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ကိုက္ညီျခင္း တို႕ျဖစ္ၾကပါသည္။ ဥပမာ အိပ္မက္မက္သူကိုယ္တိုင္က လႈပ္ရွားျခင္းမွာ အိပ္မက္ထဲ၌ တစ္ခုခုကို ေျခေထာက္ျဖင့္ ကန္တယ္လို႕ ျမင္မက္ရင္ ကိုယ္ခႏၶာကလည္း လိုက္၍ကန္တတ္ပါသည္။ အဲဒါကေတာ့ အိပ္မက္မက္သူရဲ႕ စိတ္နဲ႕ ခႏၶာ ဆက္စပ္ၿပီး ျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္မည္လို႕ ယူဆရပါသည္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ကိုက္ညီျခင္းမွာ အိပ္မက္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ရိုက္တယ္လို႕ျမင္မက္ရင္ အျပင္မွာလည္း တစ္ေယာက္ေယာက္က၊ သုိ႕မဟုတ္ တစ္စံုတစ္ခုက လာေရာက္ရိုက္ျခင္းမ်ိဳး ႀကံဳရတတ္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အိပ္မက္ထဲမွာ “၀ုန္း” ဆိုတဲ့ အသံက်ယ္ႀကီးၾကားရတယ္လို႕ ျမင္မက္ရင္ အျပင္မွာလည္း အဲဒီလို အသံမ်ိဳး ျဖစ္ေပၚတာနဲ႕ ႀကံဳရတတ္ပါသည္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္က လႈပ္ရွားမႈႏွင့္ကိုက္ညီျခင္းမွာ အိပ္မက္ကို ျပည့္စံု ပီျပင္ဖို႕ ပတ္၀န္းက်င္က ျဖည့္ဆည္းေပးသည္လား၊ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္မွာကို အိပ္မက္က ထပ္တူညီေအာင္ မက္ျခင္းလား ဆိုသည္ကို နားမလည္ပါ၊ ေ၀ခြဲ၍လည္း မသိပါ။ အုန္းပင္ေပၚက အုန္းလက္က ဘယ္အခ်ိန္က်လာမလဲဆိုသည္ကို ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ပါ။ ထို႕အျပင္ အိပ္မက္ထဲမွာလည္း “၀ုန္း” ဆိုတဲ့ အသံျဖစ္ေပၚလာမည္၊ “မည္” လာမည္ကို ဘယ္သူမွ မသိႏိုင္ပါ။ သို႕ေပမယ့္ အိပ္မက္ထဲက “မည္သံ” နဲ႕ အုန္းလက္က်၍ ထြက္ေပၚလာေသာ “မည္သံ” တို႕သည္ ထပ္တူညီၿပီး ျဖစ္ေပၚတတ္ပါသည္။ ဘယ္လို သေဘာတရားမ်ိဳးႏွင့္ ဆက္စပ္ၿပီး ထပ္တူက်ေအာင္ ျဖစ္တတ္သလဲဆိုတာ မသိပါ။ စိတ္ပညာဆိုင္ရာ အရေတာ့ ရွိခ်င္ ရွိႏိုင္ပါသည္။ ေသခ်ာမသိေသးေသာ၊ သိခ်င္ေသာ၊ ေတြးမိ၊ စဥ္းစားမိေသာ အေၾကာင္းအရာေလး သက္သက္မွ်သာ ျဖစ္ပါသည္။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4344243127092559568?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-46523057569871745142008-03-22T02:20:00.006+06:302008-03-22T04:05:15.027+06:30<div style="text-align: justify;"><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး အရိယာ၀ံသေခ်ာင္ရွိ ႐ုပ္စံုေက်ာင္းေလး</span></span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);"></span></div><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br />ရုပ္စံုေက်ာင္းေလးသည္ စစ္ကိုင္းေတာင္႐ိုး ေတာင္ဆင္းလမ္းေဘးရွိ အရိယာ၀ံသေခ်ာင္တြင္ တည္ရွိပါသည္။ ဒီေက်ာင္းေလးသည္ ေရွးအရင္ကတည္းကတုိင္ တည္ရွိေနေသာ္လည္း ပ်က္စီးျခင္း၊ ျမင္သာ ထင္သာေသာ ေနရာတြင္ မရွိျခင္းတို႕ေၾကာင့္ လူသိနည္းပါးပါသည္။ ယခု အခါ ဒီေက်ာင္းေလးကို ျပန္လည္ျပဳျပင္ၿပီးသည့္အျပင္ ျမင္သာေအာင္လည္း သစ္ပင္ ခ်ဳံႏြယ္မ်ားကို ရွင္းလင္းထားပါသည္။</span><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);" id="fullpost">ျမန္မာျပည္တြင္ ႐ုပ္စံုေက်ာင္းမ်ား ရွိၾကပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္သိေသာ ႐ုပ္စံုေက်ာင္းမွာ စေလ ႐ုပ္စံုေက်ာင္း၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ၆၂ လမ္းရွိ အတုမရွိ ႐ုပ္စံုေက်ာင္း၊ မေကြးတိုင္း၊ ပြင့္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္၊ လယ္ကုိင္းၿမိဳ႕ရွိ ႐ုပ္စံုေက်ာင္း ႏွင့္ ယခု ႐ုပ္စံုေက်ာင္းေလးတို႕ ျဖစ္ပါသည္။ က်န္ရွိေနေသးရင္လည္း ေျပာၾကားေပးၾကပါလို႕ ေတာင္းဆို အပ္ပါသည္။ ျမန္မာတို႕ရဲ႕ ေရွးလက္ယာ ႐ုပ္စံုေက်ာင္းေလးကို လာေရာက္ၾကည့္ရူ႕ ေလ့လာႏိုင္ၾကပါေစခင္ဗ်ာ။ ႐ုပ္စံုေက်ာင္းေလးရဲ႕ ပံုေလးမ်ားကို ေအာက္တြင္ Scroll Box ျဖင့္ေဖၚျပေပးထားပါသည္။<br /><br /></span></div><span id="fullpost"><center><div style="border: 3px solid green; overflow: auto; height: 330px; width: 350px; color: black; background-color: white;"><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/001.jpg" /><br /></div><div style="text-align: center;">ပံု(၁)<br /></div><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/002.jpg" /><br />ပံု(၂)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/003.jpg" /><br />ပံု(၃)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/004.jpg" /><br />ပံု(၄)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/005.jpg" /><br />ပံု(၅)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/006.jpg" /><br />ပံု(၆)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/007.jpg" /><br />ပံု(၇)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/008.jpg" /><br />ပံု(၈)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/009.jpg" /><br />ပံု(၉)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/010.jpg" /><br />ပံု(၁၀)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/011.jpg" /><br />ပံု(၁၁)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/012.jpg" /><br />ပံု(၁၂)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/013.jpg" /><br />ပံု(၁၃)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/014.jpg" /><br />ပံု(၁၄)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/015.jpg" /><br />ပံု(၁၅)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/016.jpg" /><br />ပံု(၁၆)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/017.jpg" /><br />ပံု(၁၇)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/018.jpg" /><br />ပံု(၁၈)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/019.jpg" /><br />ပံု(၁၉)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/020.jpg" /><br />ပံု(၂၀)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/021.jpg" /><br />ပံု(၂၁)<br /><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/022.jpg" /><br />ပံု(၂၂)<br /><br /></div></div><br /></center></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4652305756987174514?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-74700520401862161322008-03-15T03:55:00.004+06:302008-03-21T20:21:21.955+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 102, 0);font-size:130%;" >တိတ္တခိုး (new version)</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >ေလအသဲြ ့မွာ ယိမ္းႏဲြ ့လို ့<br />တိမ္းလုိက္တဲ့ သူ ့ဟန္ရယ္<br />ေမြးရနံ ့ေတြ သင္းပ်ံလို ့<br />လန္းဆန္းလွတယ္။<br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" ><br />မခို ့တရို ့ သူ ့ဟန္ရယ္<br />နမ္းလုမိ ကိုယ့္မွာကြယ္<br />ေထြးထားတယ္ ေမာင့္အိမ္မက္မယ္<br />အသဲထဲ ျငိစဲြ ။<br /><br />ရွက္ျပံဳးတံု ့ ေခါင္းငံု ့စြာ<br />တုန့္ျပန္တဲ့ လွယမင္းရယ္<br />တုိးလို ့တာ ခ်စ္မိပါတယ္<br />ေပ်ာ္မ၀ ရင္ထဲ။<br /><br />လွမ္းလုိက္မယ္ တေပြ ့ပိုက္ရယ္ လို ့<br />ျကိုလုိက္မယ္ ခ်စ္သဲရယ္<br />မမီွပါ အျမင့္ပန္းကိုလွ<br />အားငယ္စြာ ေငးမိႈင္ေဆြးတယ္<br />ရင္ထဲနာဆဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဒီကဗ်ာေလးကို <a href="http://joyful4all.blogspot.com/">ကိုေဂ် </a>မွ တိတ္တခိုးကဗ်ာေလး ဖတ္ၿပီး Comment မွာ Version ေျပာင္း၍ အမွတ္တရ ေရးသားထားခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ ေရးသားခ်ိန္ (၁၅)မိနစ္ပဲၾကာပါသတဲ့ ခင္ဗ်ာ။ ေနာက္ဘာမွ Edit မလုပ္ေတာ့ပဲ ဒီအတိုင္းေလးပဲ ထားလိုက္ေတာ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /></span></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7470052040186216132?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-17626192877317414342008-03-15T03:43:00.002+06:302008-03-15T03:52:43.650+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >အထီးအမခြဲျခားနည္း<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >“ေမေမ၊ ကၽြန္ေတာ္ ယင္ငါးေကာင္ကို သတ္လိုက္တယ္၊ ႏွစ္ေကာင္က အထီး၊ သံုးေကာင္က အမ” ဟု ငါးႏွစ္သား လူငယ္ေလးက သူ႕မိခင္ကိုေျပာလိုက္သည္။<br />“ဟုတ္လား၊ ဒါနဲ႕သားက ယင္ေကာင္ အထီးနဲ႕ အမ ဘယ္လိုခြဲသလဲကဲြ႕။”<br />“ေအာ္…ဒါလား ႏွစ္ေကာင္က ဘီယာပုလင္းေပၚမွာ၊ သံုးေကာင္က ၾကည့္မွန္ေပၚမွာ နားေနၾကတာေလ”</span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-1762619287731741434?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-20993683108646939612008-03-13T01:37:00.002+06:302008-03-13T01:41:33.657+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:130%;" >စကားမ်ားရန္ျဖစ္ၾကသည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ႐ိုးေျမက်ေအာင္ ေပါင္းသင္းၾကရဆို<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား အားလံုးစကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကသည္မွာ အဆန္း တၾကယ္ မဟုတ္ေပ။ အခ်ိဳ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားဆိုလွ်င္ မၾကာခဏ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္တတ္ၾကသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ဇနီးေမာင္ႏွံ အမ်ားအျပားမွာ ပုိ၍စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကေလေလ ပုိ၍႐ိုးေျမက်ေအာင္ ေပါင္းသင္ၾကေလေလ ျဖစ္ၾကရာ ဘဝ တစ္သက္တာ ေပါင္းသင္းၾကေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားကို ေလ့လာရန္မွာ အံ့ၾသစရာျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ေဒါသကို ခ်ဳပ္တည္းမ်ိဳသိပ္ၾကေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား၏ ေသဆံုးႏႈန္းသည္ အိမ္ေထာင္ဖက္ တစ္ဦးထက္မနည္း ေသဆံုးႏႈန္းထက္ ႏွစ္ဆမွ်ျဖစ္သည္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ ဇနီးေမာင္ႏွံစံုတြဲ ၁၉၂ တြဲကို ၁၇ ႏွစ္ၾကာေလ့လာ သိရွိခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >အဓိကမွာ အခ်င္းမ်ားၾကသည့္အခါ ထိုအခ်င္းမ်ားမႈကို မည္သုိ႕ ေျဖရွင္းမည္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္ဟု မီခ်ီကန္တကၠသိုလ္ သုေတသန အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ အန္းနက္စဟာဘာဂ္က ေျပာဆိုသည္။ ေဒါသျဖစ္သည့္အခါ မ်ိဳသိပ္မထားဘဲ ေပါက္ကြဲ ထြက္လုိက္ျခင္းသည္ က်န္းမားေရး အတြက္ေကာင္းေၾကာင္းကို ထပ္မံေလ့လာ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ေဒါသကို ေဖာ္ထုတ္လိုက္သူ တစ္ဦးခ်င္းသည္ အေျခအေနတစ္ရပ္အေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သည့္အျပင္ အေျခအေနကို အေကာင္း႐ႈျမင္ သံုးသပ္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2099368310864693961?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-10517450805001139122008-03-12T03:21:00.002+06:302008-03-12T03:26:25.481+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္ေလးတပုဒ္ရွိပါသည္။ မိန္္းမလွေလးႏွင့္ ေငြေခ်းသူ ရဟူဒီ အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ မိန္းမလွေလး၏ အေဖမွာ ကုန္သည္တေယာက္ ျဖစ္သည္။ အဘိ္ုးႀကီးဆီမွ ေငြေခ်း၍ ကုန္ကူးရာ ကုန္ရႈံးၿပီး၊ ေခ်းေငြ မဆပ္ႏိုင္။ ရဟူဒီႀကီးက မိန္းမလွေလးကို အေႂကြးႏွင့္ သိမ္းခ်င္၍ ဥာဏ္ဆင္ပံုမွာ ေက်ာက္ခဲ အျဖဴ အမဲ ေရြးခ်ယ္ရမည္။ </span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >(၁) ေက်ာက္ခဲအျဖဴေရြးႏိုင္လွ်င္ အေႂကြးေလ်ာ္မည္၊ ေကာင္မေလးကို ဘာမွမလုပ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >(၂) အမဲေရြးမိလ်င္ အေႂကြးေတာ့ေလ်ာ္မည္၊ ေကာင္မေလးကေတာ့ သူ႕ကိုယူရမည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >(၃) ဘယ္ဟာမွ မေရြးဘဲ ေခါင္းမာလွ်င္မူ ဖေအႀကီးကို တရားစြဲ ေထာင္ခ်မည္။ စသည္ျဖင့္ျဖစ္သည္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ေကာင္မေလးက ေက်ာက္ခဲေရြးပြဲ လုပ္ရန္ သေဘာတူလိုက္သည္။ ေက်ာက္ခဲ ေရြးပြဲမွာ ရဟုဒီႀကီး၏ ဥယ်ာဥ္အတြင္း ေက်ာက္စရစ္ခင္းထားေသာ လမ္းေပၚမွာ ျဖစ္သည္။ ရဟူဒီႀကီးက အိတ္တစ္လံုးယူ၍ အလစ္မွာ ေက်ာက္ခဲ အမဲႏွစ္လံုးကို အိတ္ထဲသို႕ ထည့္လိုက္ၿပီး “ ကဲ-ေရြးေပေတာ့” ဟု မိန္းမပ်ိဳေလးကို ေျပာသည္။ ေကာင္မေလးက ရဟူဒီႀကီး ေက်ာက္ခဲ အမဲႏွစ္လံုးထည့္လိုက္တာကို ျမင္လိုက္သည္။ ေကာင္မေလး ဘာလုပ္မလဲ၊ စဥ္းစားၾကည့္ပါ၊ သမားရိုးက် ေတြးရိုးေတြးစဥ္ အတိုင္း ဆိုလွ်င္ ေကာင္မေလး လြတ္လမ္းမရွိ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ေကာင္မေလး၌ ေရြးစရာ လမ္း (၃) သြယ္ ရွိသည္။ (၁) ေက်ာက္ခဲ မေရြးေတာ့ ဟု ျငင္းမည္။ (၂) ေကာင္မေလး ရဟူဒီႀကီး မတရားပံုကို ေဖၚထုတ္မည္။ (၃) ေက်ာက္ခဲအမဲကို သိလ်က္ေရြးလိုက္ၿပီး ဖေအႀကီးကို ကယ္တင္မည္။ ဘယ္လမ္းျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းပါ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >သာမန္အေတြးက ေရြးခ်ယ္ျခင္း အေပၚမွာ စဥ္းစားသည္။ ေကာင္မေလးကေတာ့ ေရြးေသာ ေက်ာက္ခဲ အေပၚ မစဥ္းစား၊ အျခားတစ္ဘက္မွလွည့္၍ စဥ္းစားေလသည္။ က်န္ရွိေသာ ေက်ာက္ခဲကို စဥ္းစားသည္။ ေကာင္မေလးက အိတ္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ယူလိုက္ၿပီး ေျခေခ်ာ္လွဲလိုက္၍ လမ္းေပၚမွ အျခားေက်ာက္ခဲမ်ားထဲသို႕ ေရာ၍ အသာပစ္ခ်လိုက္သည္။ ရဟူဒီႀကီးက အံ့အားသင့္၍ လက္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ေမးေသာ အခါတြင္မူ “လက္ထဲမွာ ေက်ာက္ခဲမရွိေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ အိတ္ထဲက ေက်ာက္ခဲကိုၾကည့္ေပါ့။ အိတ္ထဲက ေက်ာက္ခဲက အမဲေရာင္ဆိုရင္ ကၽြန္မေရြးတာ အျဖဴေပ့ါ” ဟုေျဖလုိက္သည္။ လက္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ဗဟိုမျပဳဘဲ က်န္ရစ္မည့္ေက်ာက္ခဲကို ဦးတည္၍ ေတြးေသာေၾကာင့္ အဘိုးႀကီးလက္မွ လြတ္ရသည္။<br /></span></span><span style="color: rgb(51, 153, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(51, 102, 102);">မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပံုျပင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက မေကြးၿမိဳ႕တြင္ ဆရာႀကီး ဦးေအာင္သင္း စာေပေဟာေျပာပြဲတြင္ ေျပာၾကား၍ ၾကားဖူးထားပါသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ေတြးပံု၊ေတြးနည္းေတြနဲ႕ ေသခ်ာေျပာျပေတာ့ အရမ္းႏွစ္သက္ သေဘာက်ခဲ့ပါသည္။ အခု တခါ ကိုတာရဲ႕ ျဖန္႕ထြက္ေတြးျခင္း စာအုပ္မွာ ျပန္လည္ ဖတ္မိေသာေၾကာင့္ တင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။</span></span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-1051745080500113912?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-81946783542877878952008-03-10T02:36:00.001+06:302008-03-10T02:45:03.191+06:30ပန္းတစ္ပြင့္ကို<br />အနမ္းေလး ခုိးေပးလိုက္ခ်င္တယ္။ ။<br />ဒါေပမယ့္<br />စိတ္ကူးနဲ႔ မ၀ံ့မရဲသာ။ ။<br />တိတ္တခိုးနဲ႔ အိပ္မက္တစ္ခုမွာ<br />ခ်ဳိျမိန္စြာ ခ်စ္ခြင့္ပန္<br />အနားတိုး ရွက္ၿပံဳးေလးထဲ<br />ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္၀င္မိပါရဲ႕။ ။<br />ခုေတာ့...<br />ဟိုး အျမင့္ကပန္းကို<br />အခြင့္လမ္းမဲ့ေနတာ<br />ငါ...ရင္ထဲ နာသလိုပဲ<br />ေၾသာ္... အၾကိမ္ၾကိမ္ပါပဲေလ<br />မ၀ံ့မရဲနဲ႔ကိုး။ ။<br /> မွတ္ခ်က္။ ။ဒီကဗ်ာေလးကို ညီငယ္သားၿဖိဳးက ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ အမွတ္တရ ေရးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။<br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: none; background: transparent;"/></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8194678354287787895?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-693798064923804172008-03-07T01:14:00.014+06:302008-03-07T03:07:40.112+06:30<div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/2222.jpg" /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >ပထမ ေစတီေတာ္<br /><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >မန္းေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသည္ မေကြးတိုင္း၊ မင္းဘူး(စကု)ၿမိဳ႕နယ္ တြင္တည္ရွိပါသည္။ မင္းဘူးၿမိဳ႕ႏွင့္ (၃၂) မိုင္ ကြာေ၀းပါသည္။ (၁၀၈)ကြက္ စက္လကၡဏာႏွင့္ ျပည္စံုေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေျခေတာ္ရာ အစစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စက္ေတာ္ရာ ဘုရားဟုေခၚတြင္ၿပီး၊ မန္းေခ်ာင္းအနီးတြင္ တည္ရွိသျဖင့္ မန္းစက္ေတာ္ရာ ဘုရားဟုေခၚပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မန္းေရႊစက္ေတာ္ရာ ဘုရား ဟုေခၚၾကပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >မန္းေရႊစက္ေတာ္ရာ ဘုရားပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း တပိုတြဲလဆန္း (၅)ေန႕တြင္ စတင္ဖြင္ ့လွစ္ပီး ျမန္မာႏွစ္ဆန္း (၁)ရက္ ထိ က်င္းပပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ စႏၷကူးနံ႕သာ ေက်ာင္းေတာ္ရာ သို႕ သီတင္းသံုးရန္ၾကြခ်ီလာပါသည္။ မင္းဘူး စကိၠန္းတဲဘုရားေနရာတြင္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထိုေနရာတြင္ စကၠိန္းတဲေစတီကို တည္ထားကိုးကြယ္ၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမသား သလြန္ေတာ္ကို မေကြးဘက္မွ ဘီလူးညီေနာက္ လာေရာက္ ေတာင္းပန္ယူေဆာင္ပီး ျမသလြန္ကို ဌာပနာ၍ မေကြး ဘက္ကမ္းတြင္ ျမသလြန္ေစတီေတာ္ကို တည္ထား ကိုးကြယ္ပါသည္။ အျပန္လမ္းတြင္ မုဆိုးႏွင့္ နဂါးတို႕ေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္ အထက္စက္ေတာ္ရာ ႏွင့္ ေအာက္စက္ေတာ္ရာ ေျခေတာ္ရာမ်ားကို ခ်ထားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >မန္းစက္ေတာ္ရာ ေျခေတာ္ရာမ်ားသည္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ခ်ထားေသာ ေျခေတာ္ရာမ်ားျဖစ္သျဖင့္ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္သင့္ သလိုေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းေသာ အညာေဒသ၏ စိမ့္စမ္းေရ မန္းေခ်ာင္းတြင္ ေရခ်ိဳးရေသာ အရသာကိုလည္း ခံစားၾကည့္သင့္ပါသည္။ ဘုရားလည္းဖူးရ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေရလည္းကစားရ ေရခ်ိဳးလည္းရ၊ ေဘးမဲ့ေတာတြင္လည္း လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႕၍ သဘာ၀ေတာ အရသာကို ခံစားႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ယခုအခါ မေကြးတံတား (ဧရာ၀တီတံတား) ကိုတည္ေဆာက္ပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သြားေရးလာေရး လြယ္ကူသြားပါသည္။ အရင္တုန္းကလို အခ်ိန္ကိုတြက္၍ သြားလာစရာ မလိုေတာ့ပါ။ သြားခ်င္ျပန္ခ်င္ေသာ အခ်ိန္တြင္ သြားလာလို႕ရေနပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >မန္းေရႊစက္ေတာ္ဘုရားပြဲေတာ္သည္ ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူးတြင္ ဖြင့္လွစ္ေသာေၾကာင့္ ရာသီဥတု သာယာပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ အညာေဒသရဲ႕ ဖုန္မ်ားကေတာ့ ေျပးလႊားေဆာ့ ကစားေနၾကပါပီ။ မင္းဘူးကေန ေရႊစက္ေတာ္ကိုသြားေသာလမ္းသည္ ေတာလမ္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ဖုန္မ်ား မ်ားျပားေနပါသည္။ ပြဲေတာ္သို႕ေရာက္လ်င္ လူမ်ားႏွင့္ ကားမ်ားမွာ ဖုန္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနပါသည္။ အဲလိုဖုန္မ်ား ျပည့္သလို ပူလည္း ပူအိုက္ေသာေၾကာင့္ မန္းေခ်ာင္းထဲ ဆင္းပီး ေရခ်ိဳးရေသာ အရသာသည္ မည္သည့္ အရာႏွင့္ မလဲႏိုင္ေအာင္ ခံစားၾကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေရခ်ိဳး </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >အ</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >နားယူၿပီးလို႕ ဘုရားဖူးဖုိ႕ ေတာင္ေပၚကိုေျခလ်င္ တက္ၾကရပါသည္။ ေတာင္ေပၚတြင္ ဘုရားဖူး ရႈ႕ခင္းၾကည့္၊ သဘာ၀ ေဘးမဲ့ေတာကို ေလ့လာႏိုင္ၾကပါသည္။ ေတာင္ေပၚက ေမာေမာပန္းပန္းႏွင့္ ဆင္းလာၿပီးလ်င္လည္း မန္းေခ်ာင္းထဲဆင္း၍ ေရခ်ိဳးႏိုင္ပါသည္။ ဘုရားပြဲလာသူမ်ားသည္ ဘုရားလည္း ေရလည္းခ်ိဳးၾကရပါသည္။ တေန႕ ေရ ၂ ႀကိမ္ေလာက္ ခ်ိဳးသူမ်ားပါသည္။ တခ်ိဳ႕ဆိုလ်င္ အႀကိမ္ေရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရခ်ိဳးၾကပါသည္။ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္း အညာေဒသရဲ႕ အပန္းေျဖ ကမ္းေျခေလး တခုဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ မန္းေခ်ာင္းေရကလည္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ိဳးခ်ိဳး အေအးမိတယ္ ဖ်ားတယ္ မရွိပါဘူး။ မန္းစက္ေတာ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသတြင္ ဖူးေမွ်ာ္စရာ ေစတီမ်ား၊ သြားလာစရာ ေလ့လာစရာ ေနရာမ်ားလည္း ေပါမ်ားပါသည္။ ပြဲေတာ္ကြင္းျပင္ကလည္း က်ယ္ေသာေၾကာင့္ လူမ်ားစည္ကားေသာလည္း သြားေရးလာေရး အဆင္ေျပပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူ ခဲ့ေသာ ေနရာျဖစ္သည့္အျပင္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ခ်ထားေတာ္မူေသာ ေျခေတာ္ရာ အစစ္မ်ားရွိေသာေၾကာင့္ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ သင့္သလို အညာေဒသ၏ ဖုန္မ်ား၊ ပူအိုက္ေသာ ရာသီဥတုႏွင့္ အဆင္ေျပေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေရကစား ေရခ်ိဳးႏိုင္ေသာ မန္းေခ်ာင္း ရွိေသာေၾကာင့္ မန္းေရႊစက္ေတာ္ ဘုရားပြဲေတာ္ကို တခါ တေခါက္ေတာ့ျဖင့္ ဘုရားဖူးရင္း၊ ေရကစားရင္း လာေရာက္ခဲ့ဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။ </span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/1111.jpg" /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:Arial;">ေျခေတာ္ရာ </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/3333.jpg" /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:Arial;">ေအာက္စက္ေတာ္ရာ ညရႈခင္း </span></span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-009.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-006.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-001.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-004.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-005.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-012.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-003.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-014.jpg" /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://i251.photobucket.com/albums/gg297/frinkcafe/untitled-013.jpg" /><br /><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:Arial;">ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေရကစားေနၾကပံု</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-69379806492380417?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-74425258609064123912008-01-10T02:01:00.000+06:302008-01-10T02:09:00.955+06:30<p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဒါကိုမဖတ္ပါနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">တို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဒါကို မဖတ္ပါနဲ႔လို႔ .....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္း အစက<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ေက်ာ္သြားမလို႔ပဲ မဟုတ္လား .....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဘာလို႔လာၿပီး ဖတ္ေနတာလဲ .....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ေတာ္ေတာ့ေလဗ်ာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဆက္ဖတ္ေနရင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">သက္သက္အခ်ိန္ကုန္တာပဲရွိမယ္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဒီမွာတင္ရပ္မယ္ဆိုရင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္း အခ်ိန္ကုန္သက္သာမယ္ ....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဘယ္လိုလဲ ........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မေတာ္ေသးဘူးလား .........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">အခုဆိုရင္တစ္၀က္နီးပါးေတာင္ေရာက္ေနၿပီ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္း ဆက္ဖတ္ေနတုန္းပါလား............<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">တို႔သိတယ္ေနာ္..............<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္းမဖတ္ဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ......<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဘယ္လို.........ေနႏိုင္တယ္ ဟုတ္လား ......<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မေနႏိုင္ပါဘူးေတြ႔လား ..........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္း မွန္တယ္ ..........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဒါ ဆက္ဖတ္လို႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဘာထူးလာမယ္ထင္လဲ. ..............<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဘာမွမထူးပါဘူး .............<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ေနာက္ထပ္နည္းနည္းေလးဘဲ က်န္ေတာ့တယ္ .........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မင္းကိုယ္ကိုယ္ကို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ထိန္းႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားရွိေၾကာင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ျပတဲ့အေနနဲ႔ ရပ္လိုက္စမ္းပါ ....<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">မရပ္ႏိုင္ဘူးၾကည့္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ေနာက္ဆံုး စာလံုးအထိေရာက္ေအာင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">အခ်ိန္ကုန္ခံဖတ္ၿပီးမွရပ္မွာ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား .........<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ပါနဲ႔ဗ်ာ .............<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="color: rgb(102, 0, 204);"><span style="font-size: 10pt; font-family: Arial;">လူတိုင္း ဒီလိုပါပဲ ...............<o:p></o:p></span></p> <span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; color: rgb(102, 0, 204);">ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္<br /><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ဒီပို႔စ္ေလးက ေမကိုေရးထားတာပါ ေမကိုကို ဘေလာ့မွာ တင္ထားၿပီးသားပါခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့မွာ ထပ္တင္ဖို႔ ခြင့္ျပဳေပးေသာ ေမကို အားေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္</span><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7442525860906412391?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-73809408022914200102008-01-01T01:09:00.000+06:302008-01-01T01:27:04.677+06:30<div style="color: rgb(204, 0, 0); text-align: center;"><span style="font-size:100%;"> နံနက္ခင္းေက်ာင္းအတက္</span></div><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ကၽြတ္ကၽြတ္ညံစီေနတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ပါးစပ္ေခါင္းေလာင္းသံေတြ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ပ်ံ႕လြင့္လွ်ံဖိတ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းခန္းနံရံၾကား</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > မားမားရပ္တဲ့ တို႔ အရွင္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ အရွိန္သပ္ဖို႔</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > သူ႔ေတးသံကုိ အထပ္ထပ္သီးက်ဴး . . . လို႔</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ပိုးမေသ တပည့္ဆိုးေတြက</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > အခန္းရဲ႕ ေနာက္နားကပ္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > တခြိခြိ တကၽြိကၽြိနဲ႔ ႀကိတ္ထိုး</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > စိတ္တပိုးတံုး ပုခံုးေပၚတင္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ႏွင္တံရဲ႕ ေစစားခ်က္နဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ေ၀း၀ါးမႈကို တပ္မက္ၾကတုန္းေပါ့ . . . </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > စာေမးေတာ့ ေခါင္းကုတ္ </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > အဟုတ္ပဲစဥ္းစားေနသလို</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ဟို ဟို သည္သည္ မ်က္စိကစား</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >စာတစ္လံုးမွ မက်က္မွတ္ခဲ့ၾကတာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဒီေကာင္ေတြပါ . . . . . ဆရာ . . . </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ စာမခက္တဲ့</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေက်ာင္းပ်က္ရက္ေတြ </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >လက္ခ်ိဳးေရလည္း</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >အေရအတြက္က အနႏၲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေက်ာင္းေျပးတာလည္း</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဒီေကာင္ေတြပါပဲ . . . . . ဆရာ . . .</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ေက်ာင္းေျပး စာမက်က္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဘ၀အတြက္ မေရရာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေသခ်ာမႈက နတၳိမွာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေရွ႕ကို ဘယ္လိုဆက္ၾကပေလ . . . </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > ဒီေကာင္ေတြ ေရွ႕ေရး</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ ေထာက္ခ်င့္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေနာက္ကို ဒီလိုမျဖစ္ရေအာင္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >သိပ္မိုက္တဲ့ ဒီေကာင္ႀကီးေတြကို</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >တီးလိုက္ပါ . . . . . ဆရာ . . .</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" > နာသံုးနာျပဌာန္း</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဘ၀လမ္းေတြ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေျဖာင့္မက္ေပးလို႔</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေစာင့္ၾကပ္ေနသူ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဆရာတို႔ရဲ႕ အနႏၲေက်းဇူး</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >အထူးေျပာဖို႔ မလို</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားသက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဆရာတို႔လက္မွာေပ်ာ္ခဲ့တာ</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >(အခုဆို)</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေတာင္ </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" >ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ . . . . . ဆရာ . . . </span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ေက်းဇူးရွင္ ဆရာတို႔ရဲ႕ အႏိႈင္းမဲ့ ေစတနာကို ဂုဏ္ျပဳေရးဖြဲ႕ပါသည္။<br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ကိုဒီး </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုစည္းထုတ္ထားေသာ ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွ</span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7380940802291420010?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-88310742134965241062007-12-28T03:43:00.000+06:302007-12-30T00:49:45.725+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" > အခန္းစိုးဆိုတာ ရြာအလွဴေတြမွာ ေဆးလိပ္၊ လက္ဖက္၊ ဆန္၊ ဆီ၊ ၾကက္သြန္၊ ငါးေျခာက္၊ ၀က္သားအိုး စတာေတြကို ထိန္းသိမ္းစီမံ ေပးရတဲ့သူပါ။ အခန္းစိုးကို တခ်ိဳ႕က အခန္းဆိုးလို႔ နာမည္ပ်က္နဲ႔ ေခၚတတ္ၾကတယ္။ အလွဴဒကာ၊ အလွဴဒကာမေတြက လံုး၀ဥႆံု လႊဲအပ္ထားလို႔ သူတို႔ကိုယ္စား အေျပာအဆိုခံလြတ္ေအာင္၊ မကုန္သင့္တာ မကုန္ေအာင္စီမံရ တဲ့လူမို႔ တခ်ိဳ႕က ‘ပိတ္ဒကာ‘ လို႔ေခၚတတ္ၾကေသးတယ္။ ေသရင္ၿပိတၱာျဖစ္မယ့္ သူလို႔လည္း ေမတၱာပို႔သျခင္းခံရတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" > ဒါေၾကာင့္ အလွဴေတြမွာ အခန္းစိုးလုပ္ကိုင္ေပးမယ္သူ ရွားပါးတယ္။ တခ်ိဳ႕က အလွဴ ဒကာ၊ အလွဴဒကာမနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္လို႔ မလႊဲသာ၊ မေရွာင္သာ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတယ္။ အခန္းစိုးက အလွဴတစ္လွဴ အစကေနအဆံုး လုပ္ကိုင္ရတာမို႔ မိမိအလုပ္လည္းပ်က္တယ္။ ပင္လည္းပင္းပန္းတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">အလွဴတစ္လွဴမွာ အခန္းစိုးက ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့ေန႔ကစၿပီး ရွင္မယ္ခံတဲ့ေန႔အထိ ေနၾက ရတယ္ဆိုေတာ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ၾကာတတ္တယ္။ အလွဴမွာ တည္ခင္းဧည့္ခံဖို႔၊ အလွဴေငြထည့္ ၀င္လာၾကတဲ့သူေတြကို လက္ေဆာင္ျပန္ဖို႔ အလွဴရက္မတိုင္မီ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္ကႀကိဳၿပီး ေျပာင္းဖူးဖက္ ေဆးလိပ္ေတြကို ေထာင္ခ်ီၿပီး လိပ္ထားရတယ္။ ေဆးလိပ္ကို ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့သူ ေတြက အိမ္ေ၀ယ်ာ၀စၥ အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ ေန႔လယ္ခင္းမွာ တစ္လိပ္ၿပီးၿပီး၊ ႏွစ္လိပ္ၿပီးၿပီး လာေရာက္၀ိုင္း၀န္း လိပ္ေပးၾကတယ္။ ရြာမွာ ေဆးလိပ္မလိပ္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးလဲ မရွိဘူး။ အိမ္ေထာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း လိပ္တတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕အရြယ္ေရာက္တဲ့ မိန္းကေလးေတြ ေဆးလိပ္လိပ္သင္ရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မွာမို႔လားလို႔ စ,တတ္၊ ေျပာင္တတ္ၾကပါတယ္။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);">ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့သူေတြ ေကၽြးဖို႔ေမြးဖို႔ အေၾကာ္၊ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္၊ ၾကံသကာ၊ ေကာက္ညင္းေပါင္း စတဲ့သေရစာ ထည့္ယူလာတဲ့ ပန္းကန္ထဲကို လက္ဖက္ထည့္ေပးၿပီး တံု႔ျပန္တတ္တယ္။ လက္ဖက္သားနဲ႔ ခ်င္းေရာနယ္ထားတဲ့ အေပၚကို ပဲၾကမ္းေၾကာ္ ျဖဴးေပးလိုက္ တာပါ။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> အဲဒီမွာ လက္ဖက္သားကနည္းၿပီး ခ်င္းမ်ားေနရင္ အခန္းစိုးကို အျပစ္တင္ၾကတယ္။ ဆီ ဆမ္းတာနည္းေနရင္လည္း ကဲ့ရဲ႕တတ္ၾကတယ္။ လက္ဖက္သားကမ်ားၿပီး ခ်င္းနည္းေနမယ္၊ ဆီရႊဲေနမယ္ဆိုရင္လည္း အခန္းစိုးက သူ႔ဟာမဟုတ္လို႔ ဗံုးေဗာလေအာ(အမ်ားအျပား)သံုးတယ္ လို႔ အေျပာခံၾကရျပန္ေရာ၊ အခန္းစိုးက အေျပာခံ လြတ္ခဲလွပါတယ္။အလွဴမွာ ဧည့္ခံၾကရတဲ့သူ ေတြက လက္ဖက္၊ ေဆးလိပ္လိုခ်င္ရင္ အခန္းစိုးဆီ ေတာင္းၾကရတယ္။ အိုးသူၾကီးကလည္း ခ်က္ေတာ့ျပဳတ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ဆန္၊ ဆီ၊ ငရုတ္၊ ၾကက္သြန္၊ ငါးေျခာက္ေတြကို အခန္းစိုးဆီ က ေတာင္းရတယ္။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ခ်က္ထားတဲ့ ၀က္သားဒယ္၊ ငါးေျခာက္ဒယ္ေတြကိုလည္း အခန္းစိုးဆီ ျပန္အပ္ထားၾကရတယ္။ အခန္းစိုးက ေပးသင့္တယ္ထင္တဲ့ သူကိုေပးတယ္။ ေမး ျမန္းၿပီးေပးသင့္သေလာက္သာ ေပးတယ္။ တခ်ိဳ႕က အလွဴနဲ႔မသက္ဆိုင္ဘဲ အရက္၀ိုင္းမွာ ျမည္းဖို႔ေဆးလိပ္၊ လက္ဖက္လာေတာင္းတတ္တဲ့ သူေတြရွိတတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕က အရက္နဲ႔လဲ ေသာက္ရေအာင္ ဆန္၊ ဆီ၊ ငါးေျခာက္ကို မလိမ့္တပတ္နဲ႔ ေတာင္းတတ္ၾကေသးတယ္။ အခန္း စိုး မပါးနပ္လို႔ ကုန္သြားတာေတြရွိတယ္။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> အခန္းစိုးက အလွဴမ႑ပ္ေဆာက္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ရွင္မယ္ခံတဲ့ေန႔အထိ ငါးရက္လံုး လံုး မိမိအိမ္ကိုျပန္ၿပီးေတာင္ မအိပ္ရေတာ့ဘူး။ အလွဴအိမ္မွာ ေန႔ေရာ၊ ညေရာ အခန္းထဲ ေအာင္းၿပီး ေနေပးရေတာ့တယ္။ အခန္းစိုးေရခ်ိဳးဖို႔ ေရခပ္ေပးၾကရတယ္။ လိမ္းဖို႔သနပ္ခါးေသြး ေပးရတယ္။ ရွင္မယ္ခံၿပီးတဲ့ေန႔ ညေနပတ္စာခြာ၊ ဖ်ာသိမ္းမွ အလွဴဒကာ၊ အလွဴဒကာမေတြကို က်န္ရွိတဲ့ပစၥၫ္းေတြအပ္ႏွံ၊ အလွဴကူေတြကို အပ္ႏွံၿပီးမွ ျပန္ၾကရေတာ့တယ္။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> အလွဴေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အခန္းစိုးကို အက်ႌစေလးတစ္စ၊ ထဘီစေလးတစ္စ ၀ယ္ေပးေက်းဇူးတံု႔ျပန္တတ္ၾကတယ္။ အခန္းစိုးအေနနဲ႔ကေတာ့ ရရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရရွိသည္ျဖစ္ေစ ေမွ်ာ္ကိုးလုပ္ကိုင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာသက္သက္၊ အလွဴမွာ ကုသိုလ္ယူဖို႔ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတာပါ။</span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" id="fullpost" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(102, 51, 102);"><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> ကိုးကား ။ ။</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);"> </span></span></span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ကိုေလးျမတ္ မံုေရြးေၾကးမံုသူ/သား (ေက်းလက္လူမႈသ႐ုပ္ေဖၚ ရသစာစုမ်ား)</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /><o:p></o:p></span> </div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8831074213496524106?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-43814620755781931882007-12-25T00:51:00.000+06:302007-12-25T14:12:13.170+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > ကမာၻေပၚမွာ လူမ်ိဳးေပါင္းမ်ားစြာ ရွိသလို ကိုးကြယ္ေသာဘာသာမ်ားလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံအတြင္းမွာ လူမ်ိဳးေပါင္းမ်ားစြာရွိၿပီး ဘာသာေရးကိုလည္း လြတ္လပ္စြာ ကိုးကြယ္ခြင့္ေပးထားေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ ဘာသာကို ကိုးကြယ္ၾကပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ ဗုဒၶဘာသာကို ကိုးကြယ္သူမ်ားျဖစ္ၾကပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > ျမန္မာႏိုင္ငံဟာ ဗုဒၶဘာသာကိုးကြယ္ေသာ ႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။ ကမာၻေပၚရွိ ႏိုင္ငံမ်ားအနက္ ဗုဒၶဘာသာ အထြန္းကားဆံုးႏိုင္ငံလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူမ်ားကို ႏွစ္မ်ိဳး ခြဲျခားသတ္မွတ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာကို တကယ္နားလည္သိရွိၿပီး ယံုၾကည္သက္၀င္၍ ကိုးကြယ္ေသာ ( တကယ့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ) ႏွင့္ မိဘ၊ ဘိုးဘြားမ်ား အစဥ္အဆက္ ကိုးကြယ္ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ကိုးကြယ္လာေသာ ( မိ႐ိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။</span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > ျမန္မာျပည္မွာ တကယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ေပါင္းမ်ားစြာရွိၾကပါတယ္။ ထိုအထဲကမွ ေက်ာင္းဆရာႀကီး ဦးခင္ေမာင္ရဲ႕ တကယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ဦးအျဖစ္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္တခ်ိဳ႕ကို တင္ျပခ်င္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးက တကယ့္စံျပ ေက်ာင္းဆရာ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္တို႔နယ္ဘက္မွာ အေလးစားရဆံုး ပုဂၢိဳလ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ဆရာႀကီးက ေက်ာင္းသား/သူမ်ားကို ဆံုးမသလို ကိုယ္တိုင္လည္း ေဆးလိပ္၊ကြမ္း၊ အရက္ေသစာ၊ ေလာင္းကစား ဘာတစ္ခုမွ မလုပ္ေဆာင္ပဲ စံျပအျဖစ္ေနပါတယ္။ ေက်ာင္းဆရာသက္တမ္း ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ထိ သင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ထိုသင္ၾကားေသာ ကာလမွာ တကယ္ေနမေကာင္းျဖစ္လို႔ ေက်ာင္းမတက္ခဲ့တာက လြဲရင္ ေက်ာင္းပ်က္တာတို႔၊ စာသင္ေနာက္က်တာတို႔ လံုး၀မရွိခဲ့ပါဘူး။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" >ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာေက်ာင္းမွာ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ စာသင္ၾကားခဲ့ေသာေၾကာင့္ တနယ္လံုးရဲ႕ ဆရာျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေဖက ဆရာႀကီးရဲ႕ တပည့္ျဖစ္ခဲ့သလို အိမ္မွာ အငယ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ဆရာႀကီးရဲ႕ တပည့္ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဆရာႀကီးရဲ႕ေနာက္ဆံုးစာသင္ႏွစ္မွာ မွီလိုက္တာျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တစ္မိသားစုလံုးရဲ႕ ဆရာျဖစ္ပါတယ္။ ရြာေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္အေဖအရြယ္ကေန၊ ကၽြန္ေတာ့္ အရြယ္ထိ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားက ဆရာႀကီးရဲ႕ တပည့္မ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဆရာႀကီးက ကၽြန္ေတာ္တို႔နယ္ဘက္ရဲ႕ ခ်စ္ေၾကာက္႐ိုေသ ေလးစားရေသာ ပုဂၢိဳလ္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါတယ္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" >ဆရာႀကီးက ဘာသာေရးကို ႐ိုေသ ကိုင္း႐ႈိင္းသလို တပည့္မ်ားကိုလည္း ဘာသာေရး လုပ္ေဆာင္ဖို႔ တိုက္တြန္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားကို ဘာသာတရား လုပ္ေဆာင္ခ်င္ေအာင္ ေျပာဆို ဆံုးမတတ္ၿပီး တကယ္လုပ္ျဖစ္ ေအာင္လည္း လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ </span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > ရြာေက်ာင္းမွာ တနလၤာေန႔နဲ႔ ေသာၾကာေန႔ဆိုလွ်င္ တန္းစီ (school assembly) ၾကရပါတယ္။ ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို အေလးျပဳ၊ ႏိုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းကို သီဆိုၾကရပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ အားလံုးထိုင္ၾကရၿပီး ဆရာႀကီးက ဆံုးမစကားေျပာပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၀ိပႆနာ အလုပ္ (အာနာပါန) ထြက္ေလ၊ ၀င္ေလ ႐ႈ႕ ၾကရပါတယ္။ ထိုင္ပံု၊ ထိုင္နည္းကအစ စိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုထားရမယ္၊ စိတ္တည္ၿငိမ္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို ဆရာႀကီးက ေသခ်ာေျပာျပပါတယ္။ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားက ငယ္ရြယ္သူမ်ား ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အစပိုင္းမွာ မလုပ္ေဆာင္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ စိတ္မပါၾကတာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ၾကပါတယ္။ ဆရာႀကီးကို ေၾကာက္လို႔သာ လုပ္ေဆာင္ရတာပါ။ တစ္ပတ္ကို ႏွစ္ရက္လုပ္ေနရေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ လုပ္တတ္လာၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြလည္း စိတ္၀င္စားၿပီ စိတ္ပါလာၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ ထိုင္ဆိုလို႔သာ ထိုင္ေနၾကၿပီး အသံမထြက္ဘဲ လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနၾကပါတယ္။ သူတို႔ကလည္း စိတ္မပါလို႔သာ မလုပ္ေဆာင္ၾကတာပါ။ ဘယ္လိုထိုင္ရမယ္၊ ဘယ္လုိလုပ္ရမယ္ ဆိုတာေတာ့ သိသြားၾကပါတယ္။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ တရားထိုင္ၿပီး သမၺဳေဒၶဂါထာ ကိုရြတ္ဆိုၿပီး ေမတၱာပို႔ ေမတၱာပြားမ်ားၾကရပါတယ္။ ညေနေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ ပထမသံေခ်ာင္းေခါက္လွ်င္ စာသင္တာေတြ၊ တျခားလုပ္ေနတာေတြ ရပ္ၿပီး အားလံုးမတ္တပ္ရပ္ၾကရပါတယ္။ ဒုတိယ သံေခ်ာင္းေခါက္လွ်င္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ကို ရြတ္ဆိုရပါတယ္။ ၿပီးမွ ေက်ာင္းဆင္းရပါတယ္။ </span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ၾကာသပေတး ေန႔ေတြမွာ မနက္ပိုင္း ပထမသံေခ်ာင္းေခါက္လွ်င္ ေရာက္တဲ့ေနရာကေန မတ္တပ္ရပ္ၾကရပါတယ္။ ဒုတိယ သံေခ်ာင္းေခါက္လွ်င္ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ ကို ရြတ္ဆိုရပါတယ္။ ညေနပိုင္းမွာလည္း သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ကို ရြတ္ဆိုၾကရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းတက္တဲ့ ေန႔ေတြမွာ တစ္ေန႔ကို သမၺဳေဒၶဂါထ<span style="color: rgb(153, 0, 0);">ာေတာ္ </span>ႏွစ္ေခါက္ရြတ္ဆိုၾကရပါတယ္။ </span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" > ကၽြန္ေတာ္တု႔ိရြာေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ဖူးေသာ ေက်ာင္းသား/သူမ်ားက တျခား ဂါထာေတာ္မ်ားကိုသာ မရရင္၊ မရြတ္ဆိုရင္ႏိုင္ေတာင္မွ သမၺဳေဒၶဂါထာေတာ္ကိုေတာ့ ဘယ္အခ်ိန္ရြတ္ခိုင္း၊ ရြတ္ခိုင္း ရေနၾကပါတယ္။ ကုန္ကုန္ေျပာရရင္ တေရးႏိုးထရြတ္ခိုင္းေတာင္ မမွားေအာင္ ရြတ္ဆိုႏိုင္ၾကပါတယ္။ </span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" >ဒါေၾကာင့္္ဆရာႀကီးရဲ႕ ဂုဏ္ေက်းဇူးေတြက ႀကီးမား မ်ားျပားလွပါတယ္။ ဆရာႀကီးက ကိုယ္တိုင္ဘာသာတရား လုပ္ေဆာင္သလို၊ သူမ်ားေတြ၊ တပည့္ေတြကိုလည္း လုပ္ေဆာင္ႏိုင္ေအာင္ ျပဳလုပ္ခဲ့တဲ့ ျပဳမူလုပ္ေဆာင္ခ်က္က တကယ့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ရဲ႕ လုပ္ေဆာင္ခ်က္လို႔ ယူဆမိပါတယ္။<br /></span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ဒီပို႔စ္ကုိ</span> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဖတ္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအားလံုး တကယ့္ဗုဒၶ၀င္ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းႏိုးေဆာ္အပ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။</span></span></span><br /><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 0, 204);">ဗုဒၶဘာသာ၀င္</span> <span style="color: rgb(102, 0, 204);">သူငယ္ခ်င္းမ်ားအားလံုး တကယ့္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး အျမင္ေလးေတြေရးေပးၾကပါလို႔ Tag ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။</span></span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4381462075578193188?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-27223380012614282772007-12-21T19:39:00.000+06:302007-12-21T19:51:25.614+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ့္မိဘမ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္သူ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အေမက ညအိပ္ယာ၀င္ခါနီးတုိင္း ဘုရားရွိခိုး ၿပီးမွ အိပ္တတ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက အေမ ဘုရားရွိခိုးလွ်င္ ေဘးက လိုက္ၿပီး ကပ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ အေမကို အေပ်ာက္မခံႏိုင္လို႔ေလ။ ဒါေၾကာင့္ အေမ ဘုရားဦးခ်လွ်င္ လိုက္ၿပီး ဦးခ်ခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေမဘုရား ရွိခိုး ရြတ္ဆိုၿပီဆိုလွ်င္ ေနာက္က သံေယာာင္လိုက္ၿပီး ရြတ္ဆိုခဲ့ပါတယ္။ အေမက အိပ္ယာထဲမွာလည္း ဘုရားရွိခိုးနည္းကို သင္ၾကားေပးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ဘုရားရွိခိုးနည္းတတ္လာခ့ဲပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔ သြားၿပီး ဥပုသ္၊ သီလ ေစာင့္ၿပီဆိုလည္း ကၽြန္ေတာ္က အၿမဲလိုက္ပါသြားခဲ့ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ကၽြန္ေတာ့္အိမ္နဲ႔ ကပ္လ်က္ျဖစ္တဲ့ အျပင္ ဘုန္းႀကီးကလည္း ကၽြန္ေတာ့္ဘႀကီၤး ဘုန္းဘုန္း ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အၿမဲလိုက္ခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ ဘဘုန္းက စားစရာ တခုခု အၿမဲေကၽြးပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားခ်င္တယ္။ ေပ်ာ္လည္းေပ်ာ္ပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" id="fullpost" >ဟိုအရင္တုန္းက ကၽြန္ေတာ့္တို႔ရြာမွာ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆို ရြာရွိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးမ်ား၊ ေက်ာင္းဆရာ/မ မ်ားႏွင့္ ရပ္မိရပ္ဘမ်ား ပူေပါင္းၿပီး ရြာလယ္ေက်ာင္းတြင္ ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္းဖြင့္လ်စ္ပါတယ္။ ဒုတိယတန္းေျဖၿပီးထားေသာ ေက်ာင္းသားမ်ားမွ စ၍ တက္လို႔ရပါတယ္။ မတက္ခ်င္လည္း ရပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အကို၊ အမ အားလံုး ဒီသင္တန္းကို ႏွစ္စဥ္တက္ေရာက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ပထမတန္းေျဖထားၿပီးတဲ့မွာ အမက ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္းက ဆုရပါတယ္။ အမက ေနမေကာင္းျဖစ္ေနလို႔ ဆုတက္မယူႏိုင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ္စား တက္ယူခဲ့ပါတယ္။ ဆုယူေနစဥ္မွာ ၾကားရတဲ့ လက္ခုတ္သံေတြေၾကာင့္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ရႊင္ပီတိ ျဖစ္ခဲ့ရပါတယ္။ ကိုယ့္အလွည့္ၾကရင္လည္း ဆုရေအာင္ႀကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့ စိတ္လည္း ျဖစ္ေပၚခဲ့ပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းကိုလည္း အရမ္းတက္ခ်င္စိတ္ေပါက္သြားခဲ့ပါတယ္။ ဒုတိယတန္းတက္ခါစကတည္းက ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းက စာအုပ္ေတြကို အကို၊ အမေတြဆီက ယူထားၿပီးစုထားပါတယ္။</span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" ><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" id="fullpost" > ကၽြန္ေတာ္ ဒုတိယတန္းတက္ေနစဥ္ ( 88 ) အေရးအခင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတြလည္း ရပ္နားခဲ့ရပါတယ္။ ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းလည္းရပ္နားခဲ့ပါတယ္။ ေက်ာင္းေတြျပန္ဖြင့္ေတာ့လည္း ဗုဒၶဘာသာသင္တန္းကို ဆက္လက္၍ မဖြင့္ေတာ့ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္ အရမ္းတက္ခ်င္ခဲ့ေသာ ဗုဒၶဘာသာ သင္တန္းကို မတက္ခဲ့ရေတာ့ပါ။</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2722338001261428277?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-52890106264947380812007-12-18T06:41:00.000+06:302007-12-18T06:48:09.699+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-size:130%;"> ကာယကံေမတၱာ<br /><br /></span></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:100%;" >ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္၊ ျပဳမူလ်င္၊ အစဥ္ေအာက္ေမ့ဖြယ္။<br />သူ႔ဂုဏ္ေက်းဇူး၊ မေမ့ဘူး၊ အထူးေအာက္ေမ့တယ္။<br />အမ်ားခ်စ္ခင္၊ ရိုေသခ်င္၊ ခင္မင္ေလးစားတယ္။<br />စိတ္၀မ္းမကြဲ၊ တစ္ေသြးထဲ၊ ညီလဲညီၫြတ္တယ္။<br />ညီၫြတ္သူေဆာင္၊ ေဆာင္တိုင္းေအာင္၊ လူေဘာင္ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" > ၀စီကံေမတၱာ<br /><br /></span></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:100%;" >ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္၊ ေျပာဆိုလ်င္၊ အစဥ္ေအာက္ေမ့ဖြယ္။<br />ခ်ိဳသာစကား၊ က်ိဳးလိုလား၊ ၾကားရခ်မ္းသာတယ္။<br />သူ႔ဂုဏ္ေက်းဇူး၊ မေမ့ဘူး၊ အထူးေအာက္ေမ့တယ္။<br />အမ်ားခ်စ္ခင္၊ ရိုေသခ်င္၊ ခင္မင္ေလးစားတယ္။<br />စိတ္၀မ္းမကြဲ၊ တစ္ေသြးထဲ၊ ညီလဲညီၫြတ္တယ္။<br />ညီၫြတ္သူေဆာင္၊ ေဆာင္တိုင္းေအာင္၊ လူေဘာင္ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" > မေနာကံေမတၱာ<br /><br /></span></span></div><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:100%;" >ေမတၱာႏွင့္ယွဥ္၊ စိတ္ထားလ်င္၊ အစဥ္ေအာက္ေမ့ဖြယ္။<br />သူ႔ဂုဏ္ေက်းဇူး၊ မေမ့ဘူး၊ အထူးေအာက္ေမ့တယ္။<br />အမ်ားခ်စ္ခင္၊ ရိုေသခ်င္၊ ခင္မင္ေလးစားတယ္။<br />စိတ္၀မ္းမကြဲ၊ တစ္ေသြးထဲ၊ ညီလဲညီၫြတ္တယ္။<br />ညီၫြတ္သူေဆာင္၊ ေဆာင္တိုင္းေအာင္၊ လူေဘာင္ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">(ခ်မ္းေျမ႕ဆရာေတာ္)</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-5289010626494738081?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-30143834370068545942007-12-16T06:26:00.000+06:302007-12-16T06:43:12.490+06:30<ul><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သူ၏ အေတြးတို႔သည္ ေႏွးေကြးၾကပါသည္။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သူ၏ စကားတို႔သည္ နည္းပါးသည္။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သို႔ေသာ္ ေရာက္ျပန္ဟပ္ဖို႔ ဖန္တီးျခင္း မဟုတ္ပါ။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 51, 102);">သူသည္ မိတ္သဂၤဟမ်ားအတြက္ ၾကည္ႏူးစရာ ျဖစ္ပါသည္။ </span></span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(102, 51, 102);">သူဟာ နားေထာင္တတ္သည္ဆိုသည္ကို ၾကားဖူးသင့္ပါသည္။</span></span></li></ul><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > ( you should have heard him listen )</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3014383437006854594?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-30820123595868690772007-12-15T04:38:00.000+06:302007-12-15T04:53:24.686+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:130%;" >ေဆာင္း</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R2MAe-BBFPI/AAAAAAAAAFU/p7ZJIDRrAYQ/s1600-h/kabyar.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R2MAe-BBFPI/AAAAAAAAAFU/p7ZJIDRrAYQ/s320/kabyar.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143955731430577394" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:100%;" >ဒီကဗ်ာေလးက ေလးလံုးစပ္ ေလးသံုးကာရန္ေလးပါ။<a href="http://melodymaungmm.myanmarbloggers.org/"> မမီ(မမယ္လိုဒီရ႕ဲ ၿငိမ္းခ်မ္းသံစဥ္ )</a>ရဲ႕ ဘေလာ့မွာ မမီေရးထားတဲ့ <a href="http://melodymaungmm.myanmarbloggers.org/2007/12/blog-post_10.html">႐ိုး႐ိုးေလးေတြးမိ</a> ကဗ်ာေလးကို ေတြ႔ ၿပီးေရးျဖစ္သြားတာပါ။</span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3082012359586869077?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-43437662812506677742007-12-14T07:32:00.000+06:302007-12-14T11:30:19.142+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 0, 0);font-size:130%;" >ငယ္ရြယ္သူေတြဟာ ႏုပ်ိဳတဲ့အခ်ိန္ေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတာပါပဲ</span><br /></div><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >ေနမင္းႀကီးက ကိုယ့္ရဲ႕ ဘ၀ ပထမဆုံးေန႕ကို ေခၚေဆာင္လာခဲ့တယ္<br />ညေရာက္ေတာ့ လမင္းႀကီးက ကိုယ့္ကို ဖမ္းညွဳိ႕ထားတယ္။<br />ေလေတြတိုက္ေနတဲ့ၾကားမွာ မိုးေရစက္တို႕ရဲ႕ လႊမ္းၿခံဳျခင္းနဲ႕<br />ကိုယ့္ဘ၀ကို စခဲ့ရတယ္။<br />လမ္းေတြက ကိုယ့္ကို ေနရာေပါင္းမ်ားစြာ ပို႕ခဲ့တယ္။<br />ႏွစ္ေတြက ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ တားဆီးထားၾကျပန္တယ္။<br />သိပ္စိတ္ကူးယဥ္တတ္တဲ့ အရြယ္ဆိုေတာ့လည္း<br />ျဖစ္ျခင္တာကို ရေအာင္လုပ္မယ္ ဆိုၿပီး<br />ခရီးေတြ ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့တယ္….။<br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" ><br />ေခတ္ကာလတစ္ခုရဲ႕ အခ်ိန္တစ္ခုက ကိုယ့္ကို<br />ေနရာေပးလိုက္တယ္။<br />ေအာင္ျမင္မႈဆိုတာကလည္း ကိုယ့္ကို လာၿပီး<br />ခဏျခယ္မႈန္းေပးတယ္။<br />အျဖစ္အပ်က္ေတြ၊ အဆိုးအေကာင္းေတြကလည္း<br />ကိုယ့္နားမွာ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကတယ္။<br />သိပ္တက္ၾကြေနတဲ့ အရြယ္ဆိုေတာ့လည္း<br />ကိုယ့္စိတ္ထက္ ပိုၿပီး<br />အရာရာကို ဂရုမစိုက္ဘဲ ေရွ႕ဆက္ခဲ့တယ္။<br />ေပ်ာ္စရာေတြ အမ်ားႀကီး ရသလို<br />စိတ္ညစ္စရာေတြလည္း အေသအခ်ာ<br />ထိေတြ႕လာတယ္။<br />စိတ္တိုင္းမက်မႈေတြ စုၿပီးေတာ့<br />ကိုယ့္စိတ္ဓါတ္ကိုလည္း ဖ်က္ဆီးတတ္လာတယ္။<br />တစ္ခါတေလလည္း ငယ္ငယ္တုန္းက<br />အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ျမင္ေနမိတယ္။<br />ျပန္မရႏိုင္ေတာ့မယ့္ အေဖာ္ဆိုတာကိုလည္း<br />သတိရေနမိတယ္။<br />အရြယ္ေတြ ဆံုးရႈံးသြားတယ္ဆိုေပမယ့္<br />အရင္လို အင္အားေတြ လိုခ်င္ေနမိတယ္…။<br />တျဖည္းျဖည္းနဲ႕ နံနက္ေတြမွာ<br />ေနမင္းႀကီး ထြက္မယ့္အခ်ိန္ကို ေစာင့္တတ္လာတယ္။<br />ညဆိုလည္း လမင္းႀကီး ဖမ္းညွဳိ႕ႏိုင္ဖို႕<br />ကိုယ္ႀကိဳးစားေတာ့တယ္။<br />ေလေတြ တိုက္ေနတဲ့ ညေနခင္းေတြကို<br />ထိုင္ၿပီးေတာ့ ျပန္ခံစားတတ္လာတယ္။<br />အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ ကိုယ္တစ္ခု ေသခ်ာစြာ<br />သိလိုက္ရတယ္။<br />ကိုယ့္ဘ၀မွာ ဘယ္အရာေတြ ဘယ္လိုပဲ ဆံုးရႈံး ဆံုးရႈံံး<br />အရင္က ေျပာခဲ့တဲ့စကားေတြ၊<br />ကိုယ္ေရးခဲ့တဲ့ စာသားေတြ၊<br />ငယ္ငယ္ကတည္းက ျဖဴစင္စြာ ရူးသြပ္ခဲ့တဲ့<br />သီခ်င္းေတြဟာ ကိုယ့္အနားမွာ<br />ၿပံဳးၿပံဳးၿပံဳးၿပံဳးနဲ႕ အၿမဲရွိေနတုန္းပဲ…<br />ကိုယ့္ကို အင္အားေတြ ေပးေနတုန္းပဲ….<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ ကယ္တင္ေနတုန္းပဲ၊ ဆိုတာ…<br /><br />ဒီလိုပါပဲ….ငယ္ရြယ္သူေတြဟာ ႏုပ်ိဳတဲ့အခ်ိန္ေတြကို<br />ဖ်က္ဆီးခဲ့ၾကတာပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">မွတ္ခ်က္ ။ ။ မ်ိဳးေက်ာ့ၿမိဳင္ ေရးထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ </span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">6.01.2004</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 0);">By Thayahpu , February 2004</span></span><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4343766281250667774?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-55653640310429450652007-12-13T03:08:00.000+06:302007-12-13T03:25:11.382+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ေမာ္ေတာ္ကားေမာင္းသူ တစ္ဦးသည္ မီးပြိဳင့္တြင္ မီးနီျပထားသျဖင့္ ယာဥ္ကို ရပ္ထားရပါသည္။ သူ၏ေနာက္တြင္ ယာဥ္ထိန္းရဲက လိုက္လာပါသည္။ ယာဥ္ထိန္းရဲ စီးလာေသာ ယာဥ္၏ မီးနီမွာ ေတာက္ပေနၿပီး အခ်က္ေပးၾသဥသံလည္း ေပးလာပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ယာဥ္ထိန္းရဲက မီးပြိဳင့္တြင္ ရပ္ထားေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္အား စစ္ေဆးေမးျမန္းပါသည္။ ယာဥ္ေမာင္းသူမွာ ယာဥ္ေမာင္းလိုင္စင္ ပါမလာသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ ထို သူ၏ ယာဥ္ထဲတြင္ ယာဥ္မွတ္ပံုတင္ထားေသာ စာအုပ္ပင္ ပါမလာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204);">“ကၽြန္ေတာ္ ခန္႔မွန္းလို႔ ရပါတယ္”</span> ဟု ယာဥ္ထိန္းရဲ အရာ႐ွိက ဟန္ပါပါေျပာၿပီး ဒဏ္ေၾကးျဖတ္ရန္ လက္မွတ္စာအုပ္ကို ႏႈိက္လိုက္ပါသည္။ သူလည္း ေမ့ၿပီး စာအုပ္မယူခဲ့မိေပ။ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ထိုအေျခအေနမ်ိဳးတြင္ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေမာင္း သူအား ေလးေလးနက္နက္ သတိေပးၿပီး ဆက္လက္ေမာင္းခြင့္ေပး႐ံုမွ လြဲ၍ ဘာမွ မလုပ္ႏိုင္ပါ။ (Quote)<br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">မွတ္ခ်က္။ ။ ေဒါက္တာသိန္းလြင္ရဲ႔ အေတြးစာစုမ်ား</span><br /></span></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-5565364031042945065?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-72717285012019705212007-12-12T06:29:00.000+06:302007-12-12T06:41:26.462+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >လူႏွစ္ဦး ခိုက္ရန္ျဖစ္သည့္ကိစၥ ေျဖရွင္းေပးရန္ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးထံ ေရာက္လာၾကပါသည္။ ပထမလူက သူ႔ဘက္က သူ႔အျမင္ကို ေျပာျပပါသည္။ ဘုန္းႀကီးက ေခါင္းညိတ္ရင္း <span style="color: rgb(0, 0, 102);">“ခင္ဗ်ား မွန္တယ္”</span> ဟု ေျပာပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >အျခားလူကလည္း သူ႔ဘက္က သူ႔အျမင္ကို တင္ျပျပန္ပါသည္။ ဘုန္းႀကီးက တစ္ဖန္ ေခါင္းညိတ္ျပရင္း <span style="color: rgb(0, 0, 102);">“ခင္ဗ်ားမွန္တယ္”</span> ဟုေျပာပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ပထမလူက မေက်မနပ္ျဖင့္ <span style="color: rgb(0, 0, 102);">“ဘုန္းႀကီး-ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႏွစ္ေယာက္လံုး မွန္တယ္ဆိုတာ မျဖစ္ႏိုင္ဘူး”</span> ဟုေျပာလိုက္ပါသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ဘုန္းႀကီး၏ မ်က္လံုးမ်ားသည္ ထိုသူ၏ စကားကို သေဘာက်သျဖင့္ အေရာက္မ်ားပင္ ေတာက္ပလာပါသည္။ ထို႔ေနာက္ ၿပံဳးၿပဳံဳးႀကီးလုပ္ၿပီး <span style="color: rgb(51, 0, 153);">“ ခင္ဗ်ားလည္း မွန္တယ္ဆိုတာ ခင္ဗ်ားသိပါတယ္” </span>ဟုေျပာလိုက္ပါသည္။ </span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7271728501201970521?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-34841389764119442982007-12-11T22:20:00.000+06:302007-12-13T03:41:16.501+06:30<span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သကၠရာဇ္ ၁၂၉၄ ခုႏွစ္ တခူးလျပည္ေက်ာ္ (၁၅) ရက္ ဗုဒၶဟူး ေန႔တြင္ လွဴဒါန္းပူေဇာ္ထားေသာ ၾကာနီကန္ေျမာက္ေက်ာင္းရွိ အုတ္ေက်ာင္း<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R16y69qmwjI/AAAAAAAAAE8/dfwEGM3oyhQ/s1600-h/IMG_0809.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R16y69qmwjI/AAAAAAAAAE8/dfwEGM3oyhQ/s320/IMG_0809.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142744550559105586" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:100%;" >ႏွစ္ေပါင္း ၇၅ ႏွစ္ေက်ာ္္ရွိၿပီျဖစ္ေသာ အုတ္ေက်ာင္း</span><br /></div><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" ><br />သကၠရာဇ္ ၁၃၃၄ ခုႏွစ္က ထြင္းလုပ္ထားေသာ အုန္းေမာင္း(တုန္း)<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R16zT9qmwkI/AAAAAAAAAFE/ONJE2auFQA0/s1600-h/IMG_0810.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R16zT9qmwkI/AAAAAAAAAFE/ONJE2auFQA0/s320/IMG_0810.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5142744980055835202" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 51);font-size:100%;" >၃၅ ႏွစ္ ၾကာေနၿပီျဖစ္ေ<span style="color: rgb(102, 51, 0);">သာ အုန္းေမာင္း</span></span><br /></div><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" ><br />ထိုေမာင္းကို ေန႔တိုင္း မနက္ေလးနာရီ တႀကိမ္၊ ေန႔လည္ (၁၂) နာရီ တႀကိမ္ တေန႔ ႏွစ္ႀကိမ္ ေခါက္ပါသည္။ ယခုထိလည္း ဒီအုန္းေမာင္းကိုသာ ေခါက္ပါသည္။<br /></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3484138976411944298?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-63711125720753014562007-12-10T05:37:00.000+06:302007-12-10T05:47:00.653+06:30<span style="color: rgb(0, 0, 0);font-size:100%;" >သင့္ကိုသင္ဟာ အမွန္ကိုသာ ေျပာတတ္သူလားလို႔ ေမးခဲ့ရင္ “ ဟုတ္ပါတယ္” လို႔ေျဖဖို႔မ်ားတယ္ မဟုတ္ပါလား။ ဒါေပမယ့္ ထပ္ၿပီး စဥ္းစားလိုက္ပါဦး။<br />ဒီေန႔ကိုပဲ စဥ္းစားလိုက္ပါ။ တစ္ေန႔လံုး လံုး၀ အမွန္ေတြကို ခ်ည္းေျပာခဲ့ပါသလား။<br />မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္က အဆင္ေျပရဲ႕လား လို႔ေမး လာတဲ့အခါ တကယ္ပဲ ေကာင္းမြန္ေနတဲ့ အတြက္ Fine လို႔ေျပာခဲ့တာလား။<br />ေဒါသေတာ့ထြက္သြားတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ထုတ္ေဖၚ မျပခဲ့တာမ်ိဳးကို ျဖစ္ဘူးတယ္မဟုတ္လား။<br />ဒီေန႔ တစ္ေန႔လံုး မွန္တာကိုသာ ေျပာလိုက္ပါ။<br />တစ္စံုတစ္ေယာက္ကို အမွန္အတိုင္းေျပာလိုက္လို႕ သူ႕ကို သိပ္ စိတ္ထိခိုက္သြားမယ္ဆိုရင္ ( မင္း ဆံပင္ပံုစံၾကီးက မုန္းစရာေကာင္းလိုက္တာ ) မေျပာဘဲ ထိန္းခ်ဳပ္လိုက္ပါ။<br />မိမိ ကိုယ္ကို မွန္တာကို ေျပာၾကည့္ပါ။ အဲဒီအခါမွာ ေျပာသင့္တဲ့ မွန္ကန္တဲ့စကားေတြကို ေျပာဖို႔သိရွိလာ ႏိုင္ပါတယ္။<br />မွန္တဲ့ စကားေတြကို ေျပာၾကည့္လိုက္ပါ။<br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 153); font-size: 100%;">ကိုးကား။ ။ ခင္ေစာတင့္ (သင့္ဘဝကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းမ်ား)</span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6371112572075301456?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-12493619774857915502007-12-07T00:49:00.000+06:302007-12-07T00:58:12.675+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:130%;" ><span style="color: rgb(153, 51, 0);">အခ်စ္စစ္ဆိုတာ</span><br /><br /></span></div><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:100%;" >“တို႔ကို တကယ္ခ်စ္ရဲ႕လား”<br />“ခ်စ္တာေပါ့”<br />“ဒီလိုဆိုရင္ တို႔အတြက္ အသက္အေသခံႏိုင္ပါ့မလား”<br />“တို႔အခ်စ္က မေသတဲ့ အခ်စ္မ်ိဳးပါ”</span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-1249361977485791550?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-31844855243582528372007-12-05T00:28:00.000+06:302007-12-05T00:39:34.269+06:30<div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 0);font-size:130%;" >အခ်ိန္ဆြဲဆန္႔သူမ်ား<br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အဲဒီႏႈတ္ခမ္းေတြေပါ့</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ၾကည့္လိုက္ရင္</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အၿမဲတမ္း လႈပ္လႈပ္႐ြ႐ြနဲ႔</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> သူတို႔ ပါးစပ္က တစ္စံုတစ္ခုကို</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> မပီဝိုးတဝါးနဲ႔</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အထပ္ထပ္႐ြတ္ဆိုေနသလိုပဲ . . . </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> “ ဘယ္လိုစကားလံုးေတြမ်ားပါလိမ့္” လို႔</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အေသအခ်ာ နားစိုက္ၾကည့္လိုက္ေတာ့</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> x x x x x</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> အင္း . . . ဘာတဲ့ . . . </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> “ x x x x x ရရပါလို၏” ဟုတ္လား . . .</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ဒီမယ္ . . .</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> ခင္ဗ်ားတို႔ကေတာ့ </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> လူပီသလြန္းတာနဲ႔ပဲ </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"> လူကိုျပန္ျဖစ္ဦးမွာ . . . </span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"></span></span></div><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);"><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">သူငယ္ခ်င္း မင့္အိပ္မက္(ဆရာ၀န္ေလး) ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ</span></span><span style="color: rgb(153, 51, 153); font-size: 100%;">။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုစည္းထုတ္ထားေသာ ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွ</span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><br /></span><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3184485524358252837?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-30000703876631044052007-12-02T21:46:00.000+06:302007-12-02T22:40:31.432+06:30<span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:130%;" >အေမ … </span><br />အေမ သားကို မနက္ေလးနာရီေလာက္ မိုးထဲ ေလထဲမွာ ခက္ခက္ခဲခဲ ေမြးခဲ့တာ၊<br />သားငယ္ငယ္တုန္းက ခ်ဴခ်ာလို႔ ဂ႐ုတစိုက္ျပဳစု ယုယခဲ့တာေတြကို သားသိပါတယ္။<br />အရြယ္ေရာက္လာေတာ့လည္း ဘာအလုပ္မွ မခိုင္းပဲ စာကိုႀကိဳးစားခိုင္းတာေတြ၊<br />ညီအကို ေမာင္ႏွမ ေတြၾကားထဲမွာ အားလံုးထက္ပိုၿပီး ဦးစားေပးခဲ့ဲ့တာေတြကို သိပါတယ္ အေမ။<br />သားက ရြာသားဆိုေပမယ့္ ရြာက အလုပ္ေတြ ဘာမွ မလုပ္တတ္ပါဘူး။ လုပ္လည္း မလုပ္ဘူးဘူးေလ၊ အေမကမွ မခိုင္းခဲ့တာေနာ္။<br />သား စာၾကည့္ေနရင္ အလုပ္ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား သားကို မခိုင္းပဲ အေမပဲ အပင္ပန္းခံၿပီးလုပ္ခဲ့တယ္ေနာ္။<br />သားက အေမ ပိုင္ဆိုင္တဲ့ လယ္ေတြ၊ ကိုင္းေတြ ကို အကုန္မေရာက္ဘူးဘူးအေမ။ အကုန္လံုးေတာင္ မသိခဲ့ပါဘူးအေမ။<br />အေမသာ မနက္ေလးနာရီ ရြာဦးေက်ာင္းက တုန္းေမာင္းေခါက္ၿပီ္ဆို ထမင္း၊ ဟင္းခ်က္ စတာေတြလုပ္ၿပီး ေတာထဲကို သြားခဲ့တယ္ေနာ္။<br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><br />တခါတေလ အေဖၚလိုေပမယ့္ သားအိပ္ေရးပ်က္မွာစိုးလို႔၊ ေတာထဲလိုက္ရင္ ပင္ပန္းမွာစိုးလို႔ သားကို မေခၚပဲ အေမ တေယာက္တည္းပဲသြားခဲ့တယ္ေနာ္။<br />သား ၿမိဳ႔ကို ေက်ာင္းတက္ဖို႔သြားေတာ့ မခြဲႏိုင္ေပမယ့္ သားဘဝအတြက္ဆိုၿပီး အေမ့ မ်က္ရည္ေတြကို စေတးခဲ့တယ္ေနာ္။<br />သားကိုေတြ႔ခ်င္လို႔ ၿမိဳ႔ကို လိုက္လာေတာ့လည္း (၂)မုိင္ေလာက္ ေဝးတဲ့ ခရီးကို ဘာမွ မစီးပဲ ေျခလ်င္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္ေနာ္။<br />သားအတြက္ေပးရမယ့္ ပိုက္ဆံ နည္းသြားမွာ စိုးလို႔ဆိုတာကို အဲဒီတုန္းက သားမသိခဲ့ဘူး အေမ။<br />အခုသိရတဲ့အခ်ိန္မွာ သား မ်က္ရည္က်ရပါတယ္ အေမ။<br />အခုဆိုရင္ သားက တကၠသိုလ္ေတာင္ၿပီးေတာ့မယ္ေနာ္ အေမ။<br />သား ေက်ာင္းကေန အိမ္ကို ခဏျပန္ေတာ့ မိသားစု အားလံုးက ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႀကိဳဆိုၾကေတာ့ သားေတာ္ေတာ္ ေပ်ာ္ပါတယ္ အေမ။<br />ဒါေပမယ့္ အိမ္က အလုပ္ေတြက သားနဲ႔ တစိမ္းေတြ ျဖစ္ေနတယ္ အေမ။<br />အေဖ လယ္ထြန္တဲ့ဆီ လုိက္မယ္လုပ္ေတာ့ အေဖက<span style="color: rgb(51, 51, 255);"> “ မင္းမလုပ္တတ္ပါဘူး အိမ္မွာ ေနခဲ့စမ္းပါ”</span> တဲ့ အေမ။<br />အကို နဲ႔ ပ်ိဳးခ်တဲ့ဆီ လိုက္မယ္ ဆိုေတာ့လည္း အကိုက <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ မလိုက္ပါနဲ႔ ညီေလးရာ ေတာထဲမွာက ပင္ပန္းတယ္ကြ မင္းမလုပ္ႏိုင္ပါဘူး”</span> တဲ့ေလ။<br />အမကလည္း <span style="color: rgb(51, 51, 255);">“ ေမာင္ေလးရာ ရြာေရာက္တုန္း ေအးေအးေဆးေဆးေနစမ္းပါ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားၿပီး၊ ဘဘုန္းနဲ႔ စကားသြားေျပာေန”</span>တဲ့ေလ။<br />အိမ္မွာဆို သားအလုပ္က သီခ်င္းနားေထာင္တယ္၊ စာဖတ္တယ္၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားၿပီး စကားစျမည္ ေျပာဆိုတယ္ အေမ။<br />သားေက်ာင္းကို ျပန္မယ္ဆိုေတာ့ မိသားစု အားလံုး ေနပူမေရွာင္၊ မိုးရြာမေရွာင္ ပင္ပန္းစြာ လုပ္မွ ရတဲ့ သီးႏွံေတြကို ေရာင္းခ်ၿပီး သားေက်ာင္း စရိတ္ကို ေပးခဲ့တယ္ေနာ္။<br />အေမက သားကို ဆံုးမ စကားေတြလည္း ေျပာေပးခဲ့တယ္ေနာ္ အေမ။<br />အေမ သားကို စိတ္မပူရေအာင္ အေမ့ဆံုးမ စကားေတြကို သား အၿမဲနားေထာင္ပါတယ္ အေမ။<br />အေမ ေျပာတဲ့ အတိုင္း ဘယ္သူနဲ႔မွ လည္း ခိုက္ရန္ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူး။ မူးယစ္ေဆးဝါး၊ အရက္ေသစာ၊ ေလာင္းကစား မလုပ္ျဖစ္ပါဘူး အေမ။ ေဘာလံုးပြဲေတာ့ၾကည့္ခဲ့ပါတယ္ အေမ။<br />တခါတေလက်ေတာ့လည္း ဒီေခတ္မွာ လူငယ္ျဖစ္ေနတာ တန္ရဲ႔လားလို႔ ေတြးမိပါတယ္။<br />ပတ္ဝန္းက်င္က သားနဲ႔ရြယ္တူ လူငယ္ေတြ လုပ္ေနၾကတာေတြကို သားက မလုပ္ဘူးတာေတြမ်ားလို႔ေလ အေမ။<br />သူငယ္ခ်င္းေတြ သူတို႔ေကာင္မေလးေတြနဲ႔ သြားတာ လာတာေတြ ျမင္ျပန္ေတာ့လည္း အားက်မိျပန္ေရာ အေမ။<br />ဒါေပမယ့္ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္ေတာ့ သားလုပ္ေနရတာေတြကို သားေက်နပ္ပါတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ အေမ့ ေက်းဇူးေတြကို တျခားဟာေတြနဲ႔ မဆပ္ႏိုင္ရင္ေတာင္ အေမ့ စကားကို နားေထာင္ႏိုင္လို႔ေလ။<br />အခုေတာ့ သားက အေမကို ေမ့ၿပီး Online မွာ Blog လုပ္လိုက္ Chatting လုပ္လိုက္နဲ႔ လုပ္ေနပါတယ္ အေမ။<br />Online ကလူေတြက Online တက္လာတဲ့သူတိုင္း လူလိမ္၊ လူညာလို႔ပဲ ထင္ေနၾကလား မသိဘူး အေမ။<br />သားက ႐ိုး႐ိုးသားသား အမွန္ေတြကို ေျပာတာကို လိမ္ညာတယ္လို႔ ယူဆၾကတယ္ထင္တယ္ အေမ။<br />တခ်ိဳ႔ က ကိုယ္ကိုကို အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတယ္။ အမွန္ကိုပဲေျပာတယ္၊ ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ရင္ထဲမွာ ရွိတဲ့ အတိုင္းေျပာတတ္တယ္လို႔ ေျပာေပမယ့္ လည္း တကယ္တန္းေတာ့ သူတို႔ လည္း မွားရင္ မွားတဲ့အေၾကာင္းကို ပြင့္ပြင့္လင္းလင္း မေျပာၾကပါဘူး အေမ။<br />သားကလည္း သားရဲ႔ အမွားကို ေထာက္ျပခဲ့ရင္ မွားတယ္လို႔ လက္ခံမွာ ပါ မွားခဲ့တာကိုလည္း ေတာင္းပန္မွာပါ အေမ။<br />Online မွာ မလိမ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားပါတယ္။ အမွန္ကို မေျပာခ်င္ရင္ေတာင္ ညာေတာ့ မညာခ်င္ဘူး အေမ။<br />အိမ္မွာ အငယ္ဆံုးလည္း ျဖစ္ျပန္၊ အေမကလည္း အားလံုးထက္ ပိုၿပီး ဦးစားေပးထားေတာ့ သားက Online မွာလည္း ဦးစားေပးခံခ်င္တာ အေမ။<br />တခ်ိဳ႕ ေတြကို ဆို သားက တကယ္ခင္မိ၊ သံေယာဇဥ္ ရွိမိတာပါ အေမ။<br />ဒါေပမယ့္အေမ သူတို႔က သားကို Online ေပၚမွာ အေပ်ာ္ပဲျဖစ္ျဖစ္၊ လိမ္တာညာတာေတြပဲျဖစ္ျဖစ္၊ မဟုတ္က ဟုတ္က ေလွ်ာက္ေျပာေနတဲ့သူ တေယာက္လို႔ပဲျမင္ေနၾကတယ္ အေမ။<br />သားအေပၚမွာလည္း အေမလို ဦးစားေပးမႈမ်ိဳး မရွိခဲ့ပါဘူး အေမ။<br />ဒါကလည္း သားမွားတာပါ အေမ သားက သူတို႔ကို အေမ့လို၊ အကို အမေတြလိုမ်ိဳး ခင္မိသြားၿပီး ဆိုးခ်င္မိတာေလ။<br />တကယ္ေတာ့ သူတို႔က သားရဲ႔ မိသားစု မွ မဟုတ္တာေနာ္ အေမ။<br />သူတို႔မွာလည္း အျပစ္မရွိပါဘူးေနာ္။ သားကိုက ခံစားမႈလြန္ကဲသြားလို႔ပါ အေမ။<br />သားက သူမ်ားေတြလို ႀကံဳသလို၊ ေတြ႔သလို အေပၚယံေတြ မေျပာတတ္တာ ခက္တယ္ေနာ္ အေမ။<br />သားနားလည္ပါၿပီ။ အေမ့ကို ေမ့ၿပီး သူတုိ႔နဲ႔ တေနကုန္ Chatting လုပ္ခဲ့တဲ့ အျပစ္ေတြေၾကာင့္ သား စိတ္ပင္ပန္းခဲ့ရတာပါေနာ္။<br />ခုေတာ့ ဒါေတြ ေလွ်ာ့လိုက္ပါၿပီ အေမ။ သားအေမ့ စကားကိုနားေထာင္ၿပီး စာလုပ္ပါ့မယ့္၊ ဘုရားစာလည္းရြတ္ပါ့မယ္ အေမ။<br />အေမ့ အေပၚမွာ မွားခဲ့တာ ရွိခဲ့ရင္လည္း ခြင္လႊတ္ေပးပါလို႔ ရွိခိုးဦးခ်ၿပီး ေတာင္းပန္ပါတယ္ အေမ။<br />ခြင့္လႊတ္မယ္လို႔လည္း ယံုၾကည္ပါတယ္။ သားအေပၚမွာ ယံုၾကည္မႈရွိၿပီး၊ နားလည္တတ္တာက အေမ ေလာက္ ဘယ္သူမွ မပိုဘူးဆိုတာ သားသိလို႔ပါ အေမ။<br />သူမ်ားေျပာတာထက္ သားေျပာတာကို ပိုယံုၾကည္ေပးလို႔ အေမကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အေမ။<br />သားအေပၚမွာ အေမ ေကာင္းခဲ့တာေတြ၊ ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြ၊ ပင္ပန္းခဲ့တာေတြကို ေတြးမိရင္ သားမ်က္ရည္က်မိပါတယ္ အေမ။<br />အေမ့ကို လြမ္းလွၿပီ အေမ။<br />ေက်ာင္းျမန္ျမန္ၿပီးေအာင္ စာႀကိဳးစားလုပ္ၿပီး အေမရွိတဲ့ရြာကို သားျပန္လာခဲ့ေတာ့မယ္ အေမ။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">မွတ္ခ်က္။ ။ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲက စကားမ်ားကို အေမ့ထံသို႔ေျပာျပခ်င္းမွ်သာ</span></span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3000070387663104405?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-82430948402285629882007-12-01T00:00:00.000+06:302007-12-01T02:49:38.602+06:30<span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ခႏၲီစ= ဆဲဆို ေငါက္ငမ္း ကိုယ္စိတ္ပင္ပန္းေအာင္ ၫွင္းပန္းႏွိပ္စက္ ျပဳမူခ်က္ကို အမ်က္ ျပင္းထန္ တံု႔မျပန္ဘဲ သည္းခံျခင္း<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-size:130%;"> သည္းမခံျခင္း၏ အျပစ္ငါးပါး</span></span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><br />၁။ လူအမ်ား မခ်စ္ခင္ျခင္း၊<br />၂။ ၾကမ္းၾကဳတ္ျခင္း၊<br />၃။ စိတ္မၾကည္လင္ မရႊင္လန္းျခင္း၊<br />၄။ ေတြေ၀လ်က္ ေသရျခင္း၊<br />၅။ ငရဲသို႔ က်ရျခင္း။<br /><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" > သည္းခံျခင္း၏ အက်ိဳးငါးပါး</span><br /></div><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" ><br />၁။ လူအမ်ား ခ်စ္ခင္ျခင္း၊<br />၂။ သိမ္ေမြ႔ ႏူးည့ံျခင္း၊<br />၃။ စိတ္ၾကည္လင္ ရႊင္လန္းျခင္း၊<br />၄။ မေတြမေ၀ ေသရျခင္း၊<br />၅။ နတ္ျပည္သို႔ ေရာက္ျခင္း။<br /><br /><span style="color: rgb(153, 51, 0);">(အဂုၤတၱိရ္၊ ပၪၥက၊ ဒုတိယ အကၡႏၲိ သုတ္)</span></span><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8243094840228562988?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-908092814168518912007-11-20T06:49:00.000+06:302007-11-20T06:58:31.372+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔ကို ေဆးေပါင္းခတဲ့ညလို႔ ေခၚၾကပါသည္။ ႏြယ္ပင္၊ ျမက္ပင္က အစ ထိုေန႔တြင္ စားလွ်င္ ေဆးဘက္၀င္သည္ဟု ေျပာဆိုၾကပါသည္။ ၾကယ္ေတြစံုေသာေန႔ တစ္ေန႔ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ နကၡတ္၀ါသနာရွင္မ်ား၊ ေလ့လာသူမ်ား၊ ပညာရွင္မ်ားက ထိုေန႔ကို လက္လြက္မခံပဲ အထူးတလည္ ေစာင့္ဆိုင္း ၾကည့္႐ႈ႕ၾကပါသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" ><br />တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔မွာ ဘာသာေရးပြဲမ်ား၊ အျခားေပ်ာ္ပြဲ ရႊင္ပြဲမ်ား အမ်ားအျပားျပဳလုပ္ၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရြာတြင္လည္း ထိုေန႔က ရြာေျမာက္ဇရပ္ရဲ႔ ႏွစ္စဥ္ ဘုရားကိုးဆူ ဆြမ္းကပ္ေသာ ရက္ျမတ္ျဖစ္ပါတယ္။ ဇရပ္ႏွင့္ ကပ္လ်က္ အိမ္၀ိုင္းက်ယ္ႀကီးတြင္ ညလံုးေပါက္ Video ျပသပါတယ္။ ရြာအတြင္း ဆီမီး လွည့္လည္ပူေဇာ္ပြဲကိုလည္း ႏွစ္စဥ္က်င္းပပါတယ္။ ေဘးပတ္လည္ အျခားေက်းရြာမ်ားမွ လူငယ္မ်ားကလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာသို႔ လာေရာက္ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာတြင္ အလြန္စည္ကားပါတယ္။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား လုပ္ေနေသာႏွစ္တႏွစ္က ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားေတြ ေပ်ာ္ခ်င္တာနဲ႔ ညပိုင္းေလွ်ာက္လည္ဖို႔ ဘုန္းဘုန္းဆီမွာ ခြင့္ေတာင္းၿပီး ေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းက ည (၁၂) နာရီေလာက္ျပန္လာခဲ့ၾကလို႔ မိန္႔ၾကားၿပီး ခြင့္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းက စထြက္ေတာ့ ညေန(၆) နာရီခြဲ ေလာက္မွာပါ။ ဇရပ္ မွာ အေႂကြးအေမြးေတြရွိေနေတာ့ အဲဒီကို အရင္သြားပါတယ္။ ေႂကြးတာေတြကေတာ့ ဆန္ျပဳတ္၊ မယ္ဇလီဖူးသုတ္၊ အခ်ိဳရည္ အစံုပါပါတယ္။ ဒီဇရပ္က ရြာအတြင္း ဆီမီး လွည့္လည္မယ့္ အဖြဲ႔ရဲ႔စုရပ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေရာက္ေတာ့ လူေတာ္ေတာ္စံုေနပါၿပီ ဆီမီး မ်ားထြန္းၫိွကာ လွည့္ဖို႔ စီစဥ္ေနၾကပါတယ္။ ေဖ်ာ္ေျဖေရး အဖြဲ႔က လည္း ေနာက္က လိုက္ဖို႔ ဒံုးပတ္သံ တညံညံ ေပးၿပီး စတင္ တီးခတ္ သီဆိုေနၾကပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ ရြာထဲအႏွံ႔ လွည္လည္ၾကပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမ်ားကို ၀င္ၿပီး ဘုရားမ်ားတြင္ ဆီမီးမ်ားထြန္းၫိွပူေဇာ္၍ ဘုန္းဘုန္းရဲ႔ တရားကိုလည္း နာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာတြင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ငါးေက်ာင္းရွိပါတယ္။ ငါးေက်ာင္း စလံုးတြင္လည္း ဘုရားေစတီမ်ား ရွိပါတယ္။ ဆီမီး လွည့္လည္ေရး အဖြဲ႔ကလည္း ငါးေက်ာင္းစလံုးကို ၀င္ၾကရပါတယ္။ ဘုန္းဘုန္းေႂကြးေသာ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားကို လည္း စားၾကေသာက္ၾကပါတယ္။ တစ္ရြာလံုးရွိ လူငယ္၊ လူႀကီးမ်ား ညီညီၫြတ္ၫြတ္နဲ႔ ဘာသာေရးႏွင့္ ေပ်ာ္ပဲြ၊ ရႊင္ပြဲ ျပဳလုပ္ၾကတာက တကယ့္ကို အားရေက်နပ္စရာ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းလွပါတယ္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" ><br />ည(၉) နာရီခြဲ ေလာက္မွာ Video စတင္ျပသပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား အဖြဲ႔လည္း Video ခဏၾကည့္ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ရြာ အတြင္း လွည့္ၿပီး ပန္႔သကူ ရွာၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ပန္႔သကူ ရွာၾကတဲ့ အျခားဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားမ်ား၊ အျခားအဖြဲ႔ မ်ား လည္း အမ်ားႀကီးေတြ႕ရပါတယ္။ အားလံုးက ပန္႔သကူရွာလိုက္၊ Video ျပန္ၾကည့္လိုက္ နဲ႔ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရြာက တခ်ိဳ႕ လူခ်မ္းသာာမ်ားႏွင့္ တခ်ိဳ႕ လူႀကီးမ်ားက ပန္႔သကူပစ္ေလ့ ပစ္ထရွိေသာေၾကာင့္ ယခုလို လိုက္ရွာေနၾကျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ လိုက္ရွာလို႔ ရတဲ့သူမ်ား ရွိသလို၊ နံနက္လင္းမွ လမ္းသြား လမ္းလာမ်ား၊ အမွတ္မထင္ေတြ႕သူမ်ားလည္း ရွိၾကပါတယ္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" ><br />တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔တြင္ ေပ်ာ္ၾကသူမ်ားတြင္ ေပ်ာ္နည္းမ်ိဳးစံု၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ မ်ိဳးစံု၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ိဳးစံု ရွိၾကပါတယ္။ ကၽြန္္ေတာ္တို႔ ပန္႔သကူ လိုက္ရွာေနတုန္းမွာ ရြာက ကာလသား အစ္ကိုႀကီး အုပ္စုတစုက ေသာက္ဖို႔၊ စားဖို႔ သူက ဘာတာ၀န္ယူ ငါက ဘာတာ၀န္ယူမယ္ဆိုၿပီး အစီအစဥ္မ်ားလုပ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ ရြာလယ္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းနားေရာက္ေတာ့ အဖြဲ႔ တဖဲြ႕က ဘုရား၀န္းထဲက ဘုရားတစ္ဆူကို ၀ိုင္းၿပီးသယ္ေနတာကိုေတြ႔ရပါတယ္။ ခ်မ္းသာေသာ အိမ္( ခ်မ္းသာၿပီး ကပ္စီးနဲေသာအိမ္) ေရွ႕တြင္ ခ်ထားဖို႔လို႔ ေျပာပါတယ္။ အဲလို ခ်ထားရင္ ခ်ထားခံရတဲ့ အိမ္က ေနာက္ေန႔ မွာ ဘုရားဆြမ္းကပ္ၿပီးမွ နဂိုေက်ာင္းေဆာင္သို႔ ပင့္ေဆာင္၍ ျပန္ပို႔ရပါတယ္။ ရြာေက်းလက္က်န္းမာေရး ေဆးခန္းေရွ႕ေရာက္ေတာ့ က်န္းမာေရးမႈ ဆရာႀကီး စိတ္ဆိုးေနတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ သူ႕ေဆးခန္းထဲက ႀကံပင္ေတြ ႏႈတ္သြားလို႔တဲ့ ဘယ္သူေတြမွန္းလည္း မသိလိုက္ဘူးလို႔ေျပာပါတယ္။ ရြာေတာင္တံခါးနားမွာ သစ္တံုးႀကီး တစ္တံုးကို လမ္းေပၚမွာ ခ်ထားကိုေတြ႕ပါတယ္။ သစ္တံုးႀကီးကို ခက္ခက္ခဲခဲ ပင္ပန္းႀကီးစြာ သယ္ယူရေလာက္ပါတယ္။ ေႏွာက္ယွက္ခ်င္တဲ့ စိတ္နဲ႔ မဟုတ္ပဲ ေပ်ာ္ပါးခ်င္လို႔ စေနာက္ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ မိန္းမ ခိုးဖို႔ စီစဥ္ေနၾကတဲ့ အစ္ကိုႀကီးမ်ား၊ ၾကက္ခိုးဖို႔ စီစဥ္ေနတဲ႔ အစ္ကိုႀကီးမ်ား ကိုလည္းေတြ႕ခဲ့ရပါတယ္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" ><br />ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား အဖြဲ႔လည္း ပန္႔သကူ ရွာ လိုက္ Video ျပန္ၾကည့္လိုက္နဲ႔ အခ်ိန္ကို သတိမထားမိၾကပါဘူး။ Video ျပသတဲ့ ေနရာကို တေခါက္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ေဘးနား က အစ္ကို တေယာက္ကို နာရီေမးလိုက္ေတာ့မွ နံနက္ (၂) နာရီ ရွိေနမွန္းသိရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ၾကမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔လည္း ေနာက္ၾကေနမွန္း သိၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုေေျပးရပါေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေပၚ တံခါးက ပိတ္ေနပါၿပီ၊ အသာေလးဆြဲဖြင့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း မပြင့္ေတာ့ပါဘူး။ တံခါးလည္း မေခါက္ရဲပါ၊ ႏိႈးလည္း မႏိႈးရဲ ေတာ့ပါဘူး။ ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ႀကိ္မ္လံုးကိုလည္းေၾကာက္ရပါေသးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကိုယ့္အျပစ္နဲ႔ ကိုပဲ မထူးပါဘူး ဆိုၿပီး ေက်ာင္း၀ရံတာက တံုး(အုန္းေမာင္း) ထားတဲ့ စင္ေလးေဘးမွာ ပုဆိုးၿခံဳ ၿပီးေကြးရပါေတာ့တယ္။ နံနက္ (၄) နာရီ ထိုးေတာ့ ကပၸိယႀကီးက တံုးေခါက္ဖို႔ ေက်ာင္းတံခါးဖြင့္ၿပီးလာမွ အသာေလး ထၿပီး ေက်ာင္းထဲကို ၀င္၍ အိပ္ရပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" ><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ေဆးေပါင္းခတဲ့ည (တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔) နဲ႔ ပက္သက္ၿပီး ေတြ႔ႀကံဳရတဲ့ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ၊ ခံစားခ်က္ေေလးေတြကို တင္ျပေပးပါလို႔ ေတာင္းဆိုခ်င္ပါတယ္္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 51, 51);">ထိုသူေတြကေတာ့</span></span></span><br /><a href="http://soehtet.blogspot.com/"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ကိုစိုးထက္</span></span></a><br /><a href="http://mhanhlainenge.blogspot.com/"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >မာန္လိႈင္းငယ္</span></span></a><br /><a href="http://khunmyahlaing.myanmarbloggers.org/"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >အစ္မ ခြန္ျမလိႈင္</span></span></a><br /><a href="http://suthetlin.blogspot.com/"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >မဆုေ၀ (ဆုေ၀ ရဲ႕ အေတြးရပ္၀န္း)</span></span></a><br /><a href="http://www.skybluemay.blogspot.com/"><span style="color: rgb(153, 51, 153);" id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:100%;" >ညီမေလး ေမပ်ိဳ (သဲ)</span></span></a><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-90809281416851891?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-463303479645962732007-11-18T20:44:00.000+06:302007-11-18T21:01:30.193+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R0BKDEVe4-I/AAAAAAAAAEs/QHqCMsI6ong/s1600-h/blog-photo.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/R0BKDEVe4-I/AAAAAAAAAEs/QHqCMsI6ong/s320/blog-photo.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5134184991766275042" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-46330347964596273?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-8800417816091260202007-11-15T21:59:00.000+06:302007-11-16T21:11:25.409+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><a style="color: rgb(102, 0, 204);" href="http://mhanhlainenge.blogspot.com/">မာန္လႈိုင္းငယ</a><span style="color: rgb(102, 0, 204);">္ </span>က ယံုတမ္းစကားအေၾကာင္းေရးဖို႔ TAG ထားပါတယ္။ ဘယ္အေၾကာင္းေရးရရင္ေကာင္းမလဲလို႔ စဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဘာမွ မရွိဘူးျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒါနဲ႔ ရြာျပန္ၿပီး Data ရွာတာပဲေကာင္းပါလို႔ေတြးၿပီး ရြာကိုျပန္လိုက္ပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" > ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာကို သြားရင္ လမ္းမွာ မုန္းေခ်ာင္းကို ျဖတ္ကူးရပါတယ္။ ေခ်ာင္းကိုကူးခ်င္ရင္ေတာ့ ေလွ၊ ေဖာင္( ေလွႀကီးႏွစ္စီးကို သစ္သားကပ္မ်ားျဖင့္ တြဲထားေသာ ေရယာဥ္)၊ တံတား (ဆိုင္ကယ္၊ စက္ဘီး သာကူးလို႔ရ) နဲ႔ သာကူးျဖတ္ရပါတယ္။ ဒီတေခါက္ေတာ့ မုန္းေခ်ာင္းကို သံကူကြန္ကရစ္ ေျခာက္လမ္းသြားတံတားႀကီး နဲ႔ ေတြ႕လိုက္ရတယ္။ တဖက္ကမ္းကို ကူးလိုက္ေတာ့ တံတားထိပ္ကေန ရြာအထိ ႏိုင္လြန္ ကတၱရာ လမ္းေလးက ေျဖာင့္လို႔ဗ်ာ။ သြားလာေနတဲ့ ကားေတြ၊ ဆိုင္ကယ္ေတြကလည္း မ်ားမွမ်ားဗ်ာ။ ရြာက ကေလးေတြက “အစ္ကို လိုက္ခဲ့ပါလား” လို႔ေခၚပါေသးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္တာရယ္၊ လမ္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုင္း(ယာ) ကို ၀င္ၾကည့္ခ်င္ေသးတာနဲ႔ သူတို႔နဲ႔ မလိုက္ပဲ လမ္းပဲေလွ်ာက္လိုက္ေတာ့တယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" > ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုင္း နားမွာ ေညာင္ပင္ႀကီး တစ္ပင္ရွိပါတယ္။ ေညာင္ပင္နားေရာက္ခါနီးေတာ့ ရြာက ကေလးတစ္ေယာက္ အိပ္အမည္းေလး ဆြဲၿပီး ေညာင္ပင္ရိပ္ေအာင္၀င္သြားပါတယ္။ သူက ေညာက္ပင္ေအာင္ေရာက္ေတာ့ လက္ထဲက အိပ္ကေလးကိုဖြင့္ သီခ်င္းနားေထာင္၊ ခလုပ္ကေလးေတြ ႏွိပ္ေနတယ္။ ေသခ်ာၾကည့္လိုက္ေတာ့ LapTop ေလးပါဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူအနားသြားၿပီး “ ဟိတ္ေကာင္ ဘာေတြလုပ္ေနတာလဲကြ” ဆိုၿပီး ေမးလိုက္တယ္။ သူက “ ကၽြန္ေတာ္ ႏြားေက်ာင္းရင္းလာတာပါ ဒီမွာ ကေအးေတာ့နားေနတာ” တဲ့ ေဘးကိုလိုက္ၾကည့္ေတာ့ ႏြားတစ္ေကာင္မွ မေတြ႕ဘူး။ “မင္းႏြားေတြက ဘယ္မွာလဲ ျမင္လဲ မျမင္ရပါလား” လုိ႔ ထပ္ေမးလိုက္ေတာ့ “ရွိပါတယ္ အစ္ကိုရ သူတို႔က ေအးေအးေဆးေဆးပါပဲ မိၫိဳတစ္ေကာင္ပဲ ဟိုဘက္ေရာက္ေနတယ္” လို႔ ေျပာၿပီး LapTop Screen ေပၚကိုလက္ေထာက္ၿပီးျပပါတယ္။ သူက ႏြားေတြလႈပ္ရွားေနတာကို GPS စနစ္ ေတ၊ြ wireless network system ေတြ သံုးၿပီး ၾကည့္ေနတာေလ။</span><br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ကၽြန္ေတာ္လည္း ကိုင္းကို ခဏၾကည့္ၿပီး ရြာကို ထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ရြာအ၀င္မွာ ရြာအမည္ဆိုင္းပုဒ္က ခန္႔ခန္႔ညားညားႀကီးေတြ႕ရတယ္။ ေဘးနားမွာက သံုးထပ္ တိုက္ႀကီး တစ္လံုးကိုလည္းေတြ႕ရပါတယ္။ တိုက္အမိုးေပၚမွာလည္း စေလာင္းအႀကီးႀကီးေတြနဲ႔ေလ။ တိုက္ေရွ႕က ဆိုင္းပုဒ္ကို ဖတ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ Network Server Centre တဲ့ဗ်ာ။ ရြာထဲမွာလည္း ဖုန္ဆိုတာ ရွဴခ်င္လို႔ေတာင္ မေတြ႔ရေတာ့ဘူးဗ်။ အိမ္ေတြကလည္း သက္ကယ္မိုး၊ တဲအိမ္ေလးေတြ မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး တိုက္ေတြနဲ႔ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာမွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ငါးေက်ာင္းရွိပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္က ရြာဦးေက်ာင္း(အေရွ႕ေက်ာင္း) နဲ႔ ကပ္လ်က္ရွိေနပါတယ္။ အိမ္ကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲက ျဖတ္ၿပီး ျပန္လို႔ရပါတယ္။ အိမ္ကို မျပန္ေသးဘဲ ဘုရားအရင္ဖူးမယ္လို႔ စိတ္ကူးၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲကို၀င္ ဘုရားဖူးပါတယ္။ ဘုရားက ၾကည္ညိဳစရာေကာင္းလိုက္တာဗ်ာ၊ ေရႊေရာင္ တ၀င္း၀င္းနဲ႔ေလ။ ရင္ျပင္ကလည္းေႂကြျပားေတြနဲ႔ သြားလာရတာေက်နပ္စရာ တကယ္ေကာင္းပါတယ္။ ေက်ာင္း၀ိုင္းထဲမွာ အေဆာက္အအံုေတြ တိုးေနတာကိုလည္း ေတြ႕ရပါတယ္။ ေရွးလက္ရာ ဘံုအဆင့္ဆင့္နဲ႔ ပ်ဥ္ေထာင္ေက်ာင္းႀကီးကလည္း အခန္႔သားရွိေနတုန္းပါပဲ။ ေလွ်ာက္ၾကည့္ေနတုန္းမွာပဲ ႏွစ္ထပ္တုိက္ေက်ာင္းေဆာင္ထဲက ကေလးေတြ LapTop ေလးေတြဆြဲၿပီး ထြက္လာၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ၀င္သြားတဲ့ကေလးေတြကလည္း၀င္သြားၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း သိခ်င္တာနဲ႔ လိုက္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ ကေလးေတြက LapTop တေယာက္တလံုးစီ ဖြင့္ထားၾကၿပီး ေရွ႕ကိုအာ႐ံုစိုက္ၾကည့္ေနၾကပါတယ္။ တကယ္ေတာ့ ဘုန္းႀကီးတစ္ပါးက Online အသံုးခ်နည္းပညာကို Projector နဲ႔ ထိုးၿပီး အခမဲ့ သင္ေပးေနတာပါ။ Software/ Networking Training အခ်ိန္ေတြလည္း ညေနက် ရွိေသးတယ္ဆိုတာကိုလည္း သိခဲ့ရပါတယ္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" > ေက်ာင္း၀ိုင္းထဲကေနျဖတ္ၿပီး ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ျပန္ခဲ့ပါတယ္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ အေမက “သား ပင္ပန္းသြားၿပီလား၊ သားက အိမ္တန္းမျပန္ဘဲ ဘာျဖစ္လို႔ ဟိုဟိုဒီဒီ ၀င္ေနတာလဲ” လို႔ေမးပါတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္ ဟိုဟုိဒီဒီ ၀င္ေနတာကို အေမဘယ္လိုသိတာလဲ” လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေမးေတာ့ ဧည့္ခန္းက Projector ကိုလက္ၫိဳးထိုးျပပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေဘးနားက LapTop ေပၚက ခလုပ္ကေလးကိုႏွိပ္လိုက္တယ္။ Screen ေပၚမွာ ေပၚလာတာက ကၽြန္ေတာ့္အေဖပံုရိပ္ ပါ လယ္ကြင္း ထဲမွာ သြားၿပီး စီမံခန္႔ခြဲေရးလုပ္ေနတာကို ေတြ႔ရပါတယ္။ အေမက “သားပင္ပန္းလာတယ္ နားလိုက္ေတာ့ေလ” ဆိုၿပီး သူ႕အလုပ္သူလုပ္ေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ အခန္းထဲမွာ LapTop ေတြဘာေတြနဲ႔ အားလံုးအဆင္သင့္ပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အနားယူၿပီး ေရမိုးခ်ိဳး၊ အ၀တ္အစားလဲၿပီး အခန္းထဲက ထြက္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ တူမေလးက ေက်ာင္းကျပန္လာပါတယ္။ သူ႔လက္ထဲမွာလည္း LapTop တစ္လံုးနဲ႔ပါပဲ။ တူမေလးက ဒုတိယတန္းေက်ာင္းသူေလးပါ။ တူမေလးက “ဦးေလး ေနေကာင္းလား၊ သမီး အနားယူလိုက္ဦးမယ္ေနာ္၊ ၿပီးရင္ Program ေရးရဦးမွာ မလို႔ပါ” တဲ့ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္က “ေအးေအး” လို႔ပဲ ေျပာလုိက္ရတာေပါ့။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" > ညေနေရာက္ေတာ့ အိမ္မွာမိသားစု အားလံုးစံုစံုညီညီရွိေနၾကပါတယ္။၊ ညစာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး စားၾက၊ ေသာက္ၾက၊ စကားစျမည္ေျပာၾကပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ LapTop တစ္လံုးစီဆြဲၿပီး အလုပ္တဲ့သူလုပ္၊ Online တက္တဲ့သူတက္၊ Program ေရးတဲ့သူေရး နဲ႔ အားလံုး အလုပ္ကိုယ္စီ လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္ထဲပဲ ေငါင္ေတာင္ေတာင္ နဲ႔ က်န္ေနခဲ့ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ မလုပ္ခ်င္တာနဲ႔ အိပ္လိုက္ပါေတာ့တယ္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" > ေနာက္ေန႔မနက္ ကၽြန္ေတာ္အိပ္ယာႏိုးေတာ့ မိသားစုအားလံုး အလုပ္ကိုယ္စီနဲ႔ အလုပ္လုပ္ေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ဘာမွ လုပ္စရာ မရွိတာနဲ႔ ေက်ာင္းျပန္တာပဲေကာင္းပါတယ္လို႔ေတြးလုိက္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႔ အေမကို “ကၽြန္ေတာ္ေက်ာင္းကိုျပန္ေတာ့မယ္” လို႔ေျပာ အခန္းထဲက လိုအပ္တဲ့ ပစၥည္းေတြယူ၊ LapTop ေလးလဲယူၿပီး (ေက်ာင္းမွာသံုးဖို႔ဗ်၊ ေက်ာင္းမွာ ရွိမွ မရွိတာေလ) ရြာေလဆိပ္ကိုထြက္ခဲ့ပါတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚမွာလည္း လိုလိုေသးမရွိေအာင္ကိုျပည့္စံုပါတယ္။ ေလယာဥ္စီးရင္း နဲနဲအိပ္ခ်င္တာနဲ႔ ေမွးလိုက္တာ အိပ္ေပ်ာ္သြားပါတယ္။ အိပ္ယာႏိုးေတာ့ တကၠသိုလ္တခုရဲ႔ ေက်ာင္း၀ကိုေရာက္ေနပါၿပီ ေက်ာင္းေရွ႕မွာလည္း ေရနီေျမာင္းႀကီးနဲ႔ေလ ဖုန္ေတြကလည္း မ်ားလိုက္တာဗ်ာ၊ ရြာမွာနဲ႔ေတာ့ တျခားစီပါပဲ။ နဲနဲပင္ပန္းသလိုရွိတာနဲ႔ ေသခ်ာဆန္းစစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ဆိုက္ကား တစ္စီးေပၚေရာက္ေနတာေလ။ ဒါနဲ႔ ကမန္းကတန္း LapTop ကိုရွာၾကည့္ေတာ့ မေတြ႕ေတာဘူး။ ဘယ္နားမွာ က်က်န္ေနခဲ့လည္း မသိပါဘူးဗ်ာ။ LapTop ေတြက ရြာမွာေပါပါတယ္ ကိစၥမရွိပါဘူး။ စိတ္ထဲမွာလည္း ဘာမွ မထားေတာ့ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ဆုိက္ကားေပၚမွာပဲ ထပ္အိပ္လုိက္ပါေတာ့တယ္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ယံုတမ္းစကားဆိုေပမယ့္ တကယ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵေလးပါ။ ေနာင္တခ်ိန္မွာ ျဖစ္မလာဘူးလို႔ ဘယ္သူေျပာႏိုင္မွာလဲဗ်ာ။</span></span></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-880041781609126020?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-29376915369130530552007-11-14T06:55:00.000+06:302007-11-14T07:23:10.889+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > အုန္းေမာင္း ဟူသည္ “ ေတာင္ေတာင္တေလာင္ေတာင္၊ ေနာင္ဖူ၊ ဒူေနာင္ဖု၊ ေတာင္ပုေနရာဆီးျခဳံမွာ၊ ေတာင္ရာခုတ္တုန္း၊ ရာလုပ္္တုန္း၊ ေျပာင္းဖူးဖုတ္တုန္း၊ မီးမႈတ္တုန္း” ဟူေသာ အုန္းေမာင္းသီခ်င္းကို ဆို၍ တုတ္တိုႏွင့္ တီးေခါက္လ်က္ ငွက္ေျခာက္ရေသာ ၀ါးပိုးႏွက္ဖက္ပိတ္ အေခါင္းေပါက္ ျဖစ္သည္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ‘အုန္းေမာင္း’ ၏ အနက္ကို ဆင္ျခင္ေသာ္ ‘အုန္း’ ၏ အနက္ ‘မိုးရြာထစ္အုန္း၊ အုန္းျငာၿခိမ့္သဲ၊ အုန္းညံၿခိမ့္ေႂကြး၊ အုန္းအုန္းအင္းအင္း’ စသည္တို႔၌ မည္သံ၊ ဟိန္းသံ၊ ျမည္သည္၊ ဟိန္းသည္ဟုရ၏။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ‘ေမာင္း’ ၏ အနက္ ‘ႀကိမ္းေမာင္း၊ ၿခိမ္းေမာင္း၊ တီးယြန္းၿခိမ့္ေမာင္း၊ ေမာင္းမဲ၊ ေမာင္းႏွင္’ စသည္တို႔၌ ေအာ္သည္၊ ျမည္သည္၊ ေအာ္သံ၊ မည္သံ၊ ေအာ္မည္၍ ႏွင္သည္၊ ေအာ္မည္၍ ေျခာက္လွန္႔သည္ဟု ရ၏။<br /><br /></span><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" >ထို႔ေၾကာင့္ အုန္းေမာင္း၏ အနက္မွာ အသံက်ယ္ေလာင္စြာ ျမည္ဟိန္းသည့္တီးစရာ၊ ေက်းငွက္တိရစာၦန္မ်ားကို ေျခာက္လွန္႔ေမာင္းႏွင္စရာဟု အဓိပၸာယ္ရေပသည္။<br /><br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > အဂၤလိပ္-ျမန္မာစစ္ပြဲမ်ားတြင္ ကုလားစစ္တပ္မ်ား၏ လႈပ္ရွားမႈကို အခ်က္ေပးရန္ အုန္းေမာင္းမ်ားကို အသံုးျပဳလာၾကသည္။ ထိုအခါ အုန္းေမာင္းကို ကုလားတတ္ ေခၚၾကရာမွ ကလတက္္(ကလဒက္) ျဖစ္ခဲ့ေလသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ေရွးလူႀကီးမ်ားက စာေၾကာင္းခ်ံဳ႕လို၍ ‘ကႅတက္’ ဟု ‘က’ ႏွင့္ ‘လ’ ကိုဆင့္၍ ေရးတတ္ၾကသျဖင့္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားမ်ားက “ကႀကီးလေပၚတက္ ကလတက္” ဟူ၍ ျပက္ရယ္ျပဳ၍ ဆိုၾကေသးသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ကလတက္မွ ကလဒက္သို႔။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တို႔သည္ ၀ိနည္း ေဒသနာေတာ္ အရ ေန႔လြဲညစာ ဘုဥ္းမေပးရေသာေၾကာင့္ အ႐ုဏ္ဆြမ္း ဘုဥ္းေပးရန္ ခြင့္ျပဳေတာ္မူခဲ့ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆြမ္းခ်က္ရန္ ဆြမ္းပို႔ရန္ကာလ ေရာက္ၿပီဟု အခ်က္ေပးရန္အတြက္ တစ္ရြာလံုး ၾကားေလာက္သည့္ အခ်က္ေပး ကိရိယာ လုိအပ္လာသည္။ ထိုကိရိယာကို လံုးပတ္သံုးေပ အလ်ားငါးေပ ေလာက္ရွိေသာ သစ္တံုးကို အလ်ားလိုက္ အေခါင္းထြင္းၿပီး တင္းပုတ္ႏွင့္ ထုေသာ အခါ တစ္ရြာလံုးၾကားေအာင္ ျမည္ဟိန္းလာသည္။ အခ်ိန္ကာလကို ေဖၚျပရန္ ပစၥည္း ျဖစ္၍ ကာလတက္ေခၚရာမွ ကလဒက္ ျဖစ္လာသည္။ အတိုႀကိဳက္သူမ်ားက တံုးဟုေခၚၾကသည္။ သစ္တံုးကို ျပဳလုပ္ထားေသာ ပစၥည္းကို တံုးဟုေခၚသည္မွာ ေခၚထိုက္လွေပသည္။ အခ်ိဳ႕ ေက်ာင္းမ်ားက နံနက္ သံုးနာရီ၊ တံုးေခါက္သည္။ အခ်ိဳ႕က သံုးနာရီခြဲ၊ အခ်ိဳ႕ ကေလးနာရီ တစ္ေက်ာင္း တစ္ဂါထာ၊ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္းေလေတာ့သည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > တံုးကို အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ားက ေဒါင္လိုက္ ႀကိဳးႏွင့္ဆြဲထား၍ အခ်ိဳ႕ေက်ာင္းမ်ားက တံုးလံုး စင္တင္၍ ထားသည္။ သည္ဟာသည္လည္း တစ္ေက်ာင္းတစ္ဂါထာ တစ္ရြာ တစ္ပုဒ္ဆန္းပင္ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ တံုးေခါက္ပံုမွာ တညီ တၫြတ္တည္း ျဖစ္ၾကပါသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ေရွးဦးစြာ အသံႀကီးႀကီး က်ဲက်ဲတီးပါသည္၊ တံုးေခါက္သံသည္ ႀကီး၍ က်ဲရာမွ တျဖည္းျဖည္း၊ အသံတိုး၍ တိုး၍ အသံစိတ္၍ စိတ္၍ လာၿပီး အသံေပ်ာက္သြားပါသည္။ ထိုနည္း သံုးႀကိမ္သံုးဖန္ တီးပါသည္၊ ေနာက္ဆံုး သံႀကီး သံုးခ်က္ကို စကၠန္႔ျခား၍ တအားေဆာ္လိုက္ပါသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ၀ါတြင္း သံုးလေရာက္ကာလတြင္ သံဃာေတာ္မ်ား ဆြမ္းကြမ္း ပိုမို ဖူလံုရန္အတြက္ အ႐ုဏ္ဆြမ္းခ်က္ရန္ ႏႈိးေဆာ္သည့္ အဖြဲ႔မ်ားက နံနက္ သံုးနာရီေလာက္ကစ၍ တစ္ရြာလံုးလွည့္ၿပီး “ ဘြေႏၲာ သပၸဳရိသ အေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔” ဟူေသာ အသံၾကားရသည္မွာလည္း ၾကည္ႏူးဖြယ္ ျဖစ္လွပါသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > အလ်ဥ္းသင့္၍ ေဖၚျပရလွ်င္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္တို႔သည္ အသိဥာဏ္ရွိစြာျဖင့္ သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ၫိဳ ျပဳျပင္တတ္ဖို႔လိုအပ္လွပါသည္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(153, 51, 153);font-size:100%;" > ဗုဒၶျမတ္စြာ သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိေတာ္ မူစဥ္က ေကာသမၺီျပည္သား ရဟန္းမ်ားသည္ မေျပာပေလာက္ေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခုကို အေျခခံၿပီး အျငင္းပြားရာ ႏွစ္ပကၡကြဲျပား၍ ရန္မီးမ်ား ႀကီးထြားလာခဲ့ရာ ဗုဒၶျမတ္စြာသည္ ဆံုးမ၍ မရေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ အတူ မေနေတာ့ဘဲ ပလလည္း ေတာသို႔ႂကြသြားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ေနာက္ဆံုး ၎ရဟန္းေတာ္မ်ား အားလံုးျပန္လည္ ညီၫြတ္ၾကေသာအခါမွ ပလလည္း ေတာမွ ဘုရားကို ျပန္ပင့္ခဲ့ရသည္။ ဤ၀တၳဳကို သာဓကထား၍ ပဲခူးၿမိဳ႕မ ဆရာေတာ္ ဘုရားႀကီးက သာသနာေတာ္ကို ၾကည္ၫိဳရာ၌ အသိဥာဏ္ ရွိၾကရန္ လိုအပ္ေၾကာင္း အုန္းေမာင္းအေၾကာင္းေရးသားတင္ျပရင္း တိုက္တြန္းလိုက္ရပါသည္။ <span style="color: rgb(153, 153, 255);">(ဥႆာဆရာအို)</span></span></span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2937691536913053055?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-66874270505084316292007-11-10T22:38:00.000+06:302007-11-10T22:45:37.097+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" >... ဘယ္လို ဘေလာ့ဂ္ဂါ မ်ိဳးလဲ ? ...<br /><br /></span></div><table align="center" border="0" cellpadding="2" cellspacing="0" width="350"><tbody><tr><td align="center" bg style="color:#dddddd;"><span style="color: black; font-size: 14pt;font-family:Georgia, Times New Roman, Times, serif;" ><b>You Are a Life Blogger!</b></span></td></tr><tr><td bgcolor="#eeeeee"><center><img src="http://images.blogthings.com/whatkindofbloggerareyouquiz/life-blogger.jpg" height="100" width="100" /></center><span style="color:#000000;"><br />Your blog is the story of your life - a living diary.<br />If it happens, you blog it. And make it as entertaining as possible.</span></td></tr></tbody></table><div align="center"><a href="http://www.blogthings.com/whatkindofbloggerareyouquiz/">What Kind of Blogger Are You?</a></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">ကိုဘလင့္၊ ကိုစိုးထက္ တို႔ဆီမွာ ေတြ႔ၿပီးအားက်လို႔ စမ္းၾကည့္လိုက္ပါတယ္</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6687427050508431629?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-26437735894831311992007-11-08T20:43:00.000+06:302007-11-10T22:51:45.943+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ေႏြ၊ မိုး၊ ေဆာင္း ဆိုၿပီး ရာသီဥတု (၃) မ်ိဳးရွိပါတယ္။ ဒီအထဲမွ ေဆာင္းဥတု ကိုအႏွစ္သက္ဆံုးျဖစ္ပါတယ္။ အမ်ားအားျဖင့္လည္း ေဆာင္းဥတုကိုႏွစ္သက္လိမ့္မယ္ လို႔ထင္မိပါတယ္။ ေဆာင္းဥတုတြင္ ႏွင္းမ်ားက်ၿပီး ေအးခ်မ္းသာယာပါတယ္။ ပြင့္လင္းရာသီလို႔လဲ ေခၚၾကပါတယ္။ ဘုရားဖူးမ်ား၊ ေလ့လာေရးခရီးမ်ား အသြားမ်ားဆံုး ရာသီလည္းျဖစ္ပါတယ္။ ေဆာင္းဥတုတြင္ ရာသီဥတုသာယာၿပီး ေဘးအႏၲရယ္ ကင္းရွင္းပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > လူတိုင္းမွာ ေဆာင္းရာသီနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အျဖစ္ပ်က္ေလးေတြ၊ အမွတ္ရစရာေလးေတြ ရွိၾကမွာ မလြဲပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္မွာလည္း အမွတ္ရ စရာေလးေတြရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႔ အမွတ္ရစရာ၊ အေတြ႕အႀကံဳေလးေတြ တင္ျပခ်င္ပါတယ္။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေတာင္သူလယ္သမားေတြ အတြက္ ေဆာင္းဥတုမွာ စပါးမ်ားရိုတ္သိမ္းၾကရပါတယ္။ စပါးပင္မ်ားကိုရိုက္ၿပီး ရြာျပင္တလင္း (စပါးနယ္ဖို႔အတြက္ ေျမကိုညီညာေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေသာေနရာ) တြင္ ပံုထား၍ နယ္(ေခၽြ)ရပါတယ္။ ေစာေစာပိုင္းစပါးမ်ားကို တလင္းမလုပ္ရေသးခ်ိန္တြင္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ကြင္းျပင္တြင္ ခ်ၿပီး နယ္ရပါတယ္။<br /><br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > ကၽြန္ေတာ္(၆)တန္းတုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔အိမ္က စပါးမ်ားကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ ခ်ထားပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က ညစာကိုေစာေစာစားၿပီး ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကို သြားပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ကစားဖို႔ေလ။ ကၽြန္ေတာ္ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားဘ၀ ကအနားယူၿပီးစ အခ်ိန္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေတြနဲ႔က ေဘာ္ေဘာ္ေတြေလ။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကလဲ အေ၀းႀကီးမဟုတ္ပါဘူး အိမ္နဲ႔က ၿခံစည္းရိုးပဲျခားတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားတယ္ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေပၚတက္ၿပီး ဘုရားကိုအရင္၀တ္ျပဳရတယ္။ ၿပီးမွ ေက်ာင္းသားေတြနဲ႔ ေကာင္လိႈင္းပံု( စပါးပင္မ်ားကိုရိုက္ၿပီး စုစည္းထားေသာ အထံုးေလးမ်ားကို ပံုထားေသာ အပံု) ေပၚမွာ သြားကစားၾကပါတယ္။ ေက်ာင္းသားတေယာက္က “ေကာက္လိႈင္းေတြက ေႏြးတယ္ ေကာက္လိႈင္းေတြကို တဲလုပ္ၿပီး အိပ္ရရင္ေကာင္းမယ္ကြ” ဆိုၿပီး စကားစလိုက္ေတာ့ အားလံုး၀ိုင္းၿပီး တဲ အျမန္လုပ္ၾကပါတယ္။ တဲလုပ္တယ္ဆိုတာကလည္း ေကာက္လိႈင္းပံုကို လိႈင္ေခါင္းလုပ္တဲ့ သေဘာပါပဲ။ ေဘးကၾကည့္ရင္ေတာ့ ေကာက္လိႈင္းပံုပဲေလ။ လိႈင္ေခါင္းရဲ႕အေျခမွာ ေကာက္လိႈင္းေတြကို ညီညီညာညာ စီၿပီးခ်ထားပါတယ္။ လိႈင္ေခါင္းေရွ႕မွာ ေကာက္လိႈင္းေတြနဲ႔ ျပန္ပိတ္လိုက္ရင္ လိႈင္ေခါင္းထဲမွာ ေလလံုၿပီး ေႏြးေနပါတယ္။ တဲေလးလုပ္ၿပီးေတာ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသားေတြက အိပ္ဖို႔ေနရာယူၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း “အိမ္မျပန္ေသးဘူး၊ ေစာပါေသးတယ္ ခဏ၀င္လွဲဦးမယ္” ဆိုၿပီး လွဲလိုက္တာ အိပ္ေပ်ာ္သြားတယ္။ ေကာက္လိႈင္းေတြက ယားေပမယ့္ အထဲမွာေႏြးေနေတာ့ အိပ္လို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ အိပ္ယာႏိုးေတာ့ ည ၁၁း၃၀ ရွိေနၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကမန္းကတန္း အိပ္ယာထၿပီး အိမ္ကိုျပန္ရတယ္။ အိမ္က လူေတြက<span style="color: rgb(0, 102, 0);"> <span style="color: rgb(0, 51, 0);">ကၽြန္ေတာ္ေပ်ာက္လို႔</span></span><span style="color: rgb(0, 51, 0);"> </span>လိုက္ရွာေနၾကတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ တဲလုပ္ၿပီး အိပ္ေနၾကတာကို လူႀကီးေတြက မသိလိုက္ၾကဘူး။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ တအိမ္လံုးက ၀ိုင္းၿပီး အျပစ္တင္ၾကတယ္။ တအိမ္လံုးက အျပစ္တင္တာဆိုလို႔ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အဲဒီတခါပဲရွိဘူးပါတယ္။ အိမ္မွာ ကၽြန္ေတာ္က အငယ္ဆံုးဆိုေတာ့ အားလံုးက ၀ိုင္းၿပီးခ်စ္ၾကပါတယ္။ အေဖက အိမ္မွာ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္အိပ္ေနရသားနဲ႔ အဲဒီတဲထဲမွာ သြားအိပ္ရပါ့မလားလို႔ေျပာၿပီး အသားကုန္ဆို(ေျပာဆို ဆံုးမတာ) ေတာ့တာပါပဲ။ ရိုက္ေတာ့မရိုက္ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ရိုက္တာသာခံခ်င္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ကို ေျပာေနေတာ့တာ။ဘာပဲေျပာေျပာ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အသာေလး ၿငိမ္ခံေနတာေပါ့။ အေဖေျပာေနတာ ခဏေလးရပ္လိုက္ဆို ကၽြန္ေတာ္က တန္းအိပ္ေတာ့တာပဲ။ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္က အေဖ၊ အေမနဲ႔ အတူအိပ္တာဆိုေတာ့ အိပ္ယာထဲမွာလဲ ေျပာေနေတာ့တာပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အိပ္ေပ်ာ္သြားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ ေနလိုက္ရေတာ့တယ္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > အဲဒီညက စိတ္ညစ္စရာေကာင္းေပမယ့္။ အဲလိုအိပ္လိုက္ရတာေလးကိုေတာ့ ေက်နပ္မိပါတယ္။ ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္း၊ တအိမ္လံုးရဲ႕ အျပစ္တင္ခံရတဲ့ အဲဒီေဆာင္းည ေလးကေတာ့ ထူးထူးျခားျခား မေမ့ႏိုင္စရာ အမွတ္တရညေလးပါပဲ။ ဒီလိုမ်ိဳးေကာက္လိႈင္းေတြကို တဲလုပ္ၿပီး၊ ေကာက္လိႈင္းေတြ ၾကားထဲမွာ အိပ္ရတဲ့ အရသာမ်ိဳးကို ယခုစာဖတ္သူေတြရဲ႔ ၉၉.၉ ရာခိုင္ႏႈန္းေလာက္ခံစားဖူးၾကမယ္ မထင္ပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ရြာသားေတြမွ ခံစားလို႔ရတာေနာ္။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > ေဆာင္းတြင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ေဆာင္းတြင္းမွာ အေအးဆံုးခံစားလိုက္ရတဲ့ ခံစားမႈ၊ ေဆာင္းတြင္း ခရီးသြားအေတြ႕အႀကံဳႏွင့္ ေဆာင္းတည သီခ်င္း စတာေတြလည္း ေရးဖို႔ရွိပါေသးတယ္။ အခုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲရပ္ထားလိုက္ပါေတာ့မယ္ဗ်ာ။<br /><br /></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 51, 0);font-size:100%;" > အခုလို ေဆာင္းတြင္းအေၾကာင္းေလး ေရးျဖစ္ေအာင္ Tag ေပးတဲ့ <a style="color: rgb(51, 0, 153);" href="http://suthetlin.blogspot.com/">မဆုေ၀</a> ကို အထူးေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ မဆုေ၀ လည္း ေက်နပ္လိမ့္မယ္လို႔ထင္ပါတယ္။</span></span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2643773589483131199?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-59137669781144644962007-11-03T00:38:00.010+06:302007-11-05T00:38:53.650+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေသဝနာ စ ဗလာနံ၊ က႑ိတာနၪၥေသ၀နာ</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center;"> </div> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);">လူမိုက္ကိုေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊ ပညာရွိကိုေပါင္းသင္းျခင္း မဂၤလာ</span></span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"></span></span></div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >လူမိုက္လကၡဏာ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ဒုစၥိႏၲိတစိႏၲီ </span>= မေကာင္းေသာ အႀကံ အစည္ကိုသာ ႀကံစည္ေလ့ ရွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒု ဗၻာသိတဘာသီ </span>= မေကာင္းေသာ စကားကိုသာ ေျပာဆိုေလ့ ရွွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒုကၠဋကမၼကာရီ </span>= မေကာင္းေသာ အလုပ္ကိုသာ ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္း လကၡဏာ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သုစိႏၲိတစိႏၲီ </span>= ေကာင္းေသာ အႀကံအစည္ကို ႀကံစည္ေလ့ ရွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သုဘာသိတ ဘာသီ </span>= ေကာင္းေသာ စကားကိုသာ ေျပာေလ့ ရွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သုကတ ကမၼကာရီ </span>= ေကာင္းေသာ အလုပ္ကိုသာ ျပဳလုပ္ေလ့ ရွိျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(ဥပရိ ပဏၰာသ၊ စာ ၂၀၁-၂၀၈၊ စာပိုဒ္ ၂၄၆)</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-indent: 0.5in; color: rgb(51, 0, 153);"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br /></span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >ဒုစရိုက္ (၁၀) ပါး</span><o:p></o:p></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" ><br />ကာမ ဒုစရိုက္ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></div> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) သတၱဝါ၏ အသက္ကိုသတ္ျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) သူတစ္ပါး ပစၥည္းကို မတရားယူျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) ကာမ ဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br /></span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >၀စီ ဒုစရိုက္ (၄) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></div> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) လိမ္ေျပာျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">မုသာ၀ါဒ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) ကုန္းတိုက္ျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ပိသုဏ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) ၾကမ္းတမ္း ရိုင္းစိုင္းေသာ စကားကုိေျပာျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဖရုသ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၄) အက်ိဳးမရွိ အႏွစ္မရွိေသာ စကားကို ေျပာျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သမၹပၸလာပ၀ါစာ</span> <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br /></span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >မေနာ ဒုစရိိုက္ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></div> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) သူတစ္ပါး ပစၥည္းကို ရလိုသမႈ ေရွ႕ရႈႀကံစည္စိတ္ =<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> အဘိဇၥၽာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) သူတစ္ပါးကို ဖ်က္ဆီးလိ္ုစိတ္ = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဗ်ာပါဒ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) မွားယြင္းေသာ အယူဝါဒကို ယံုၾကည္ကိုးကြယ္ျခင္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><br /></span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >သုစရုိက္ (၁၀) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></div> <p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" >ကာယ သုစရိုက္ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) သတၱ၀ါ၏ အသက္ကုိ သတ္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) သူတစ္ပါး၏ ပစၥည္းကို မတရား ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာ က်င့္ျခင္းမွ ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" ><br /></span></span></span></p><p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" >၀စီ သုစရိုက္ (၄) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) မွန္ေသာစကားကိုေျပာဆိုျခင္း =<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သစၥ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) သူႏွစ္ဦး တို႔ကိုခ်စ္ခင္ ညီၫြတ္ေစေသာ အေစ့အစပ္ စကားကိုေျပာဆိုျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အပိသုဏာ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) ႏူးည့ံခ်ိဳသာ သာယာေျပျပစ္ေသာ စကားကို ေျပာဆိုျခင္း =<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> သဏွ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၄) အက်ိဳးရွိ၍ အႏွစ္ျပည့္ေသာ စကားကိုသာ ပညာျဖင့္ ခ်င့္ခ်ိန္ေျပာဆိုျခင္း =<span style="color: rgb(255, 0, 0);"> မႏၲ၀ါစာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 153, 0);font-size:130%;" >မေနာ သုစရိုက္ (၃) ပါး</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၁) သူတစ္ပါး၏ ပစၥည္းကိုရယူလိုစိတ္မရွိျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အနဘိဇၥၽာ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၂) သူတစ္ပါး ကုိ ဖ်က္ဆီးလိုစိတ္ မရွိျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">အဗ်ာပါဒ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">(၃) မွန္ေသာဘာသာ အယူ၀ါဒကိုယံုၾကည္ ကိုးကြယ္ျခင္း = <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သမၼာဒိ႒ိ</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေဆာင္။ ။ </span>သက္တတ္ခိုးမႈ၊ ကာေမသု၊ သံုးခုကာယကံ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မုသား ကုန္းတိုက္၊ ရိုင္းမိုက္ၾကမ္းညစ္၊ အႏွစ္မပါ၊ ေျပာဆိုတာ၊ ေလးျဖာ ၀စီကံ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူပစၥည္းကို၊ ရလို ေတြးႀကံ၊ သူပ်က္ရန္ကို၊ ႀကံစည္၊ စဥ္းစား၊ အယူမွား၊ သံုးပါး မေနာကံ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒုစရိုက္ ဆယ္ပါး၊ ေရွာင္ၾကဥ္ျငား၊ ဆယ္ပါး သုစရိုက္ကံ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒုစရိုက္ကံမ်ား၊ ျပဳလုပ္ျငား၊ လားရ ပါယ္ေလးတန္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သုစရိုက္ကံမ်ား၊ ျပဳလုပ္ျငား၊ လားရ နတ္နိဗၺာန္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >သတၱိဂုမၺ ဇာတ္</span><o:p><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" > </span><br /></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဤအရာ၌ ဓားျပလူမိုက္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းမိ၍ ေက်းမိုက္ ျဖစ္ရေသာ သတၱိဂုမေက်းႏွင့္ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းမိ၍ ေက်းလိမၼာ ျဖစ္ရေသာ ပုပၹသူ၀ ေက်း တို႔ကို ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္သင့္ပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေရွးအခါက ပၪၥာလ တိုင္းမွ ပၪၥာလဘုရင္ႀကီးသည္ ေတာကစားထြက္ရာမွ ခရီးလြန္ကာ ရြာတစ္ရြာသို႔ ေရာက္သြား၏။ ရြာတံခါးကို ၀င္မိလ်င္ <span style="color: rgb(153, 51, 153);">“ ဒီ ဘုရင္ႀကီးကို ဖမ္းၾက၊ ဆီးၾက၊ သတ္ၾက”</span> စေသာ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ လွသည့္ အသံကို ၾကားရ၍ အသံလာရာသို႔ ၾကည့္လိုက္ရာ ေက်းသားတစ္ေကာင္ ေအာ္ဟစ္ ေျပာဆိုေနသည္ကို ေတြ႕လိုက္ရ၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ထိုရြာသည္ ဓားျပရြာျဖစ္၍ ေက်းသားသည္လည္း ဓားျပမ်ားႏွင့္ အတူ အေနၾကာလာသျဖင့္ ရက္စက္ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ စိတ္ဆိုးစိတ္ယွတ္မ်ား ၀င္ေနသည့္ သတၱိဂုမေက်းမိုက္ျဖစ္၏။ ဘုရင္ႀကီးသည္ ေၾကာက္ရြ ံ႔စိတ္ ျဖစ္ေပၚလာသျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းပင္ ရထားထိန္းကို ရထားကေစကာ ထိုေနရာမွ ထြက္ခြာ လာရာ မၾကာမီပင္ ရေသ့ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းသို႔ ေရာက္သြား၏။ ေရာက္လွ်င္ ေရာက္ခ်င္းပင္ <span style="color: rgb(153, 51, 153);">“ အရွင္မင္းႀကီး ႂကြေတာ္မူပါ၊ ထိုင္ေတာ္မူပါ၊ စမ္းေရေအးေအး ေသာက္ေတာ္မူပါ၊ ခ်ိဳၿမိန္ေသာ သစ္သီးမ်ားကိုလည္း သံုးေဆာင္ေတာ္မူပါ၊ ရွင္ရေသ့မ်ား သစ္သီးရွာ သြားေနခိုက္ ျဖစ္လို႔ အရွင္မင္းႀကီးကို ဧည့္၀တ္ျပဳမည့္သူမရွိ၍ စိတ္မေကာင္းပါ၊ အကၽြႏ္ုပ္မွာ လက္မရွိ၍ ကိုယ္တိုင္ဧည့္၀တ္ မျပဳႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနပါသည္၊ အရွင္မင္းႀကီး ကိုယ္တိုင္သာ အလိုရွိသလို သံုးေဆာင္ေတာ္မူပါေတာ့”</span> စေသာ သာယာေခ်ငံသည့္ ဧည့္ခံစကားကိုၾကားရ၍ အသံလာရာ သို႔ ၾကည့္လိုက္ရာ ေက်းသားတစ္ေကာင္ကိုပင္ ေတြ႔ရျပန္သည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေက်းသား၏ သာယာေခ်ငံလွေသာ ဧည့္ခံစကားေၾကာင့္ မင္းႀကီး၏ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္မႈတို႔သည္ တစ္မုဟုတ္ခ်င္း ေပ်ာက္ၿငိမ္း သြားၾကကာ ၾကည္သာရႊင္လန္း အပန္းေျပ သြားေတာ့၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဤေက်းသားကား ရေသ့ သူေတာ္စင္မ်ားႏွင့္ အေနၾကာသျဖင့္ သူေတာ္ေကာင္းဓါတ္ အရွိန္ဟပ္၍ သူျမတ္စိတ္၀င္ကာယဥ္ေက်းလိမၼာေနေသာ ပုပၹသူ၀ ေက်းလိမၼာျဖစ္၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>မင္းႀကီးက ယခင္ေတြ႕ခဲ့ေသာ ေက်းသားႏွင့္ ယခုေက်းသား တို႔ ကြားျခားပံုကို ေျပာျပရာ ေက်းသားႏွစ္ေကာင္မွာ တစ္အူထံု႔ဆင္း ညီရင္း အစ္ကိုမ်ား ျဖစ္ၾကေၾကာင္း၊ ေလျပင္း တိုက္သျဖင့္ အသိုက္မွ လြင့္ကာ တကြဲ တျပားစီ က်ရာတြင္ ယခင္ေက်းသားက ဓားျပမ်ားထံ ေရာက္သြား၍ ယခုေက်းသားက ရေသ့ တို႔ထံ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ပုပၹသူ၀ေက်းလိမၼာရွင္းျပသျဖင့္ မင္းႀကီးသိရ၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ထို႔ေနာက္ ေက်းလိမၼာက နီတိစကားဆက္လက္ေျပာၾကားျပန္၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“အရွင္မင္းႀကီး၊ ငါးပုပ္ကို သမန္းျမက္ျဖင့္ ထုပ္လွ်င္ သမန္းျမက္ပါ အပုပ္နံ႔ နံပါသည္။ ထို႔အတူပင္ သူမိုက္ႏွင့္ေပါင္းသင္းလွ်င္ မိုက္စိတ္၀င္ကာ သူမိုက္သာျဖစ္ရပါသည္။”</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ပူတိမစၧံ ကုသေဂၢန၊ ေယာနေရာ ဥပနယွတိ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> ကုသာပိပူတီ ၀ါယႏၲိ၊ ဧ၀ံ ဗာလူပ ေသ၀နာ။</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“အရွင္မင္းႀကီး၊ ေတာင္ဇလပ္ပန္းကို ေပါက္ဖက္ျဖင့္ထုပ္လွ်င္ ေပါက္ဖက္ပါ ပန္းရနံ႔ ေမႊးႀကိဳင္ပါသည္။ ထို႔အတူ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းသင္းလွ်င္ သူေတာ္စိတ္ဓါတ္ အရွိန္ဟပ္ကာ သူေတာ္သူျမတ္ပင္ ျဖစ္ရပါသည္။”</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(204, 0, 0);"> </span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">တဂရၪၥ ပလာေသန၊ ေယာနေရာ ဥပနယွတိ။</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"> ပတၱာပိသုရဘိ ၀ါယႏၲိ၊ ဧ၀ံ ဓီရူပေသ၀နာ။</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ပညာရွိ သူေတာ္ေကာင္းႏွင့္ ေပါင္းသင္းရ၍ အသိအလိမၼာ ႂကြယ္၀လွေသာ ေက်းလိမၼာ၏ နီတိစကားကို ပီတိပြားလ်က္ မင္းႀကီး မွတ္သားလိုက္ရ၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(ဇာတက-႒ ၄၊ ႏွာ-၄၃၂၊ ၀ီသတိနိပါတ္၊ ဇာတ္-၅၀၃၊ သတၱိဂုမၺဇာတ္)</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“ေဘးရန္ ဥပဒ္ အႏၲရာယ္ မွန္သမွ်သည္ ဒုစရိုက္ျပဳသူ လူမိုက္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ေပၚၾက၏။ သူေတာ္ေကာင္းေၾကာင့္ မျဖစ္ေပၚေပ။”<br /> “ထို႔ေၾကာင့္ လူမိုက္ျဖစ္ေၾကာင္း ဒုစရိုက္ တရားတို႔ကို ေရွာင္ရွား၍ သူေတာ္ေကာင္း ျဖစ္ေၾကာင္း သုစရိုက္ တရားတို႔ကို က်င့္ႀကံပြားမ်ား အားထုတ္ၾကရာ၏။”</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(အဂုၤတၱိဳရ္၊ ပ၊ ႏွာ-၉၉၊ စာပိုဒ္ -၁၊ တိက၊ ဘယသုတ္)</span><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p><span style="color: rgb(204, 0, 0);">မွတ္သားရန္။ ။</span> ကိုယ့္ထက္သာသူ၊ တန္းတူလူ၊ ေတြ႕မူေပါင္းသင္းေလ။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထိုသူ ႏွစ္စား၊ မေတြ႕ျငား၊ တစ္ပါးတည္းသာေန။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လူမိုက္ကိုကား၊ မေပါင္းျငား၊ ေရွာင္ရွား ေ၀းေ၀းေန။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာမဲ့သူ၊ ဆည္းကပ္မူ၊ ထိုသူ ဆင္းရဲသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာရွိအား၊ ဆည္းကပ္ျငား၊ ႀကီးပြားခ်မ္းသာသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုင္ရာ ကိစၥ၊ က်, န မျမင္၊ မကၽြမ္းက်င္သူ၊ ဆည္းကပ္မူ၊ ထိုသူ ဆံုးရံူးသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆိုင္ရာ ကိစၥ၊ က်, န သိျမင္၊ တတ္ကၽြမ္းက်င္သူ၊ ဆည္းကပ္မူ၊ ထိုသူ ႀကီးပြားသည္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(မူလပဏၰာသ၊ ၂၈၆၊ စူဠေဂါပါလကသုတ္)</span><o:p><br /></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေဒ၀ဒတ္ ။ ။ </span>လူဆိုးလူမိုက္ႀကီး ေဒ၀ဒတ္ႏွင့္ ေပါင္းသင္းမိ၍ အဇာတသတ္ ဘုရင္သည္ ဖခင္ကိုသတ္မိသျဖင့္ ရႏိုင္ခြင့္ရွိသည့္ မဂ္ဥာဏ္ ဖိုလ္ဥာဏ္ကို ဆံုးရံူးရရံုမွ်မက အ၀ီစိငရဲ၏ အရံျဖစ္ေသာ ဥႆဒ ငရဲ သို႔ပင္ က်ေရာက္ရ၏။<o:p><br /></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">အဂုၤလိမာလ ။ ။ </span>လူတစ္ေထာင္မက သတ္ျဖတ္ခဲ့ေသာ လူဆိုးႀကီး အဂုၤလိမာလသည္ ျမတ္စြာဘုရား တည္းဟူေသာ သူေတာ္သူျမတ္ႏွင့္ ေတြ႕ဆံုဆည္းကပ္ခြင့္ရ၍ လူဆိုး ဘ၀မွ လြတ္ေျမာက္ရံုမွ်မက အာသေ၀ါ ကုန္ခန္း၍ ရဟႏၲာ ျဖစ္သည္အထိ အက်ိဳးရသြား၏။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(ကိုးကား ။ ။ ခ်မ္းေျမ့ဆရာေတာ္၏ ခ်မ္းေျမ့မဂၤလာ သင္စရာ)</span><o:p><br /></o:p></span></span></p> <span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" ><span style=";font-family:Zawgyi-One;" ><a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/">အစ္မခြန္ျမလိႈင</a><a href="http://khunmyahlaing.blogspot.com/">္ </a>Tag ထားေသာေၾကာင့္ ေရးျဖစ္ေသာ ပို႔စ္ေလးပါ။ အစ္မလိုခ်င္သေလာက္ထိ မေရးႏိုင္တာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ပါခင္ဗ်ာ။ </span></span><span style="text-decoration: underline;"><br /></span><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-5913766978114464496?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-31179834705801792732007-10-26T01:06:00.000+06:302007-10-29T00:57:34.335+06:30<div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >မ်က္လံုးမ်ားဟာ ႏွလံုးသားရဲ႕ ျပဴတင္းေပါက္တဲ့</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ဟုတ္ပါရဲ႕</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ျပဴတင္းေပါက္တင္ ဘယ္ကမလဲ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >မွန္ျပဴတင္းပါတပ္ကာဆင္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ပါဝါမ်က္မွန္နဲ႔ သူ႔ရုပ္သြင္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ျမင့္ေထာင့္ နိမ့္ေထာင့္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ပါဝါဒီဂရီ မညီညာေလသည္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ထုလံုးရွည္ ဆလင္ဒါ သူမုန္းမည္မေသခ်ာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူငယ္အိမ္ေစြေစာင္းေတာ့</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >အခ်စ္ေၾကာင္းလည္း နားမလည္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ေမတၱာရဲ႕ အေရာင္ကိုလည္း</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >အသည္းထဲမွတ္ မေဝခြဲတတ္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သစၥာေႏွာင္ဖြဲ႕တဲ့ အေၾကာင္းလည္း</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူမေျပာတတ္ . . . </span><br /><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ပိုဆိုးတာက က်ဳပ္အသည္းႏွလံုးရဲ႕ ေမတၱာတရားကိုလည္း</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ဘာသာမျပန္တတ္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူသိတာ . . . သူသိတာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ဆယ္လူလာ နဲ႔ အဲယားကြန္း၊ ဒီဗြီဒီ နဲ႔ ပရာဒို</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ေမာ္ဒယ္ဘိုင္း နဲ႔ အင္ဗက္စမင့္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ၾကင္ဖက္အတြက္ သူေရြးမတဲ့</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူ႕ဦးေႏွာက္က ဂဏန္းေပါင္းစက္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >က်ဳပ္ေမတၱာကို အရံႈးအျမတ္တြက္</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူ႔အသည္းႏွလံုးက ကြန္ပ်ဴတာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >တုိက္နဲ႔ကားပါမွ အိမ္ကိုလာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ေၾသာ္ . . . </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >တကယ္ေတာ့ သူဟာ</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >လူစင္စစ္က ကြန္ပ်ဴတာျဖစ္သြား</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >သူမရဲ႕ ႏွလံုးသား</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >လူစင္စစ္က ကြန္ပ်ဴတာျဖစ္သြား</span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >အမေလး . . . </span><br /><span style="COLOR: rgb(204,51,204);font-size:100%;" >ပါဝါ မ်က္မွန္နဲ႔ သူမ ရဲ႕ ႏွလံုးသား . . .<br /></span><div style="TEXT-ALIGN: left"><span style="COLOR: rgb(102,102,204);font-size:100%;" ><br /><span style="COLOR: rgb(102,102,204)">သူငယ္ခ်င္း ေအာင္(ေပါက္)ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုစည္းထုတ္ထားေသာ ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွ</span></span><br /></div></div><br /><div style="TEXT-ALIGN: center"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img style="BORDER-RIGHT: medium none; BORDER-TOP: medium none; BACKGROUND: 0% 50%; BORDER-LEFT: medium none; BORDER-BOTTOM: medium none; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial" src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3117983470580179273?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-90932815302416841172007-10-23T11:02:00.000+06:302007-10-23T11:12:13.179+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > အိုမင္းလာတာနဲ႔ ဦးေႏွာက္ဆဲလ္ေတြ ပ်က္စီးကုန္တယ္ဆိုတာကို အယံုအၾကည္ ရွိပါသလား။ ေလ့လာမႈမ်ားအရ ဒီအခ်က္ဟာ တကယ္ေတာ့ မမွန္ကုန္ဘူးလို႔ ဆိုပါတယ္။ အသက္(၆၀) နဲ႔ (၇၀) အရြယ္ေတြက သူတို႔ရဲ႕ စိတ္စြမ္းရည္က တစ္ႏွစ္မွာ ၁% ရာခိုင္ႏႈန္းထက္ ေလ်ာ့နည္းၿပီး က်ဆင္းတာကိုေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အသက္(၈၀) အရြယ္ေတြကေတာ့ ၂% ရာခို္င္ႏႈန္းျမင့္တက္လာတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > မၾကာေသးခင္က စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာ ေလ့လာခ်က္အရ super young ( သူတို႔ရဲ႕ နဂုိအသက္ထက္ ႏွစ္မ်ားစြာႏုပ်ိဳ တက္ႂကြရႊင္လန္းသူမ်ား) ေတြက သူတို႔ရဲ႕ ႏုပ်ိဳတဲ့စိတ္ကိုေတာက္ပေစတဲ့ အဓိကအရည္အေသြးေတြက-</span><br /><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >Super young-</span><br /><ul><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ ေကာင္းေအာင္ေတြးၿပီး ပြင့္လင္းတဲ့ဓာတ္ခံရရွိ။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အျပစ္ရွာ ေဝဖန္ျခင္းမျပဳ။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >အၿငိမ္းစားယူရမယ့္ အရြယ္ထက္ေက်ာ္လြန္ၿပီး အလုပ္ လုပ္။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >လိုက္ေလ်ာညီေထြ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေအာင္ေနတတ္။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနတတ္တဲ့ စိတ္သေဘာထားရွိ။</span></li><li><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > Super young ျဖစ္ေအာင္ေနပါ။</span></li></ul><span style="color: rgb(51, 51, 153);font-size:100%;" >ကိုးကား။ ။ ခင္ေစာတင့္ (သင့္ဘဝကို ေျပာင္းလဲပစ္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္းမ်ား)</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-9093281530241684117?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-29964801072000119302007-10-19T05:55:00.000+06:302007-10-23T12:27:59.946+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RxfvW2RdmII/AAAAAAAAAEc/8rkMuILk6tU/s1600-h/myathalon.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RxfvW2RdmII/AAAAAAAAAEc/8rkMuILk6tU/s320/myathalon.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122826276962146434" border="0" /></a><span style="color: rgb(102, 51, 102);font-size:100%;" >ျမသလြန္ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီး</span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(153, 51, 153);">“မေကြးၿမိဳ႕စြန္ ျမသလြန္ကို အတူဖူးခဲ့တာေတြ ေမ့မရႏိုင္ပါေပ အခြင့္ရယ္သာတဲ့ တစ္ေန႔မွာ အေရာက္ေတာ့ လာခဲ့ဦးမယ္ ေရႊညာသူေရ ကိုယ္လာရင္ ႀကိဳမွာလားလို႔ အတည္”</span> <span style="color: rgb(51, 51, 0);">အဆိုေတာ္ ေအာင္သူရဲ႕ သီခ်င္းေလးကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ မေကြးၿမိဳ႕ ျမသလြန္ ေစတီနဲ႔ ဘုရားပြဲေတာ္ ကိုသတိရမိပါတယ္။ ျမသလြန္ ဘုရားပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း<span style="color: rgb(0, 51, 0);"> သီတင္းကၽြတ္<span style="color: rgb(0, 102, 0);"> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">လဆန္း(၁၀) ရက္ေန႔မွာ </span></span>စတင</span>္ဖြင့္လွစ္ပါတယ္။ လဆန္း(၁) ရက္ ေန႔ကတည္းက ဆိုင္မ်ား ေရာက္ရွိေနၾကပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ဆိုင္ေတြက ေတာ္ေတာ္ ေစာေစာ လာဖြင့္ၾကပါတယ္။ ဖြင့္ပြဲ မလုပ္ခင္ကတည္းက ပြဲေတာ္က စည္ကားေနပါတယ္။ ပြဲေတာ္ဆိုင္ခန္းမ်ားကို ၀ါေခါင္၊ ေတာ္သလင္း ကတည္းက ေဆာက္လုပ္ရပါတယ္။</span></span><br /><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(51, 51, 0);"><br /> ျမသလြန္ေစတီေတာ္ကို ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ သီတင္းသံုးေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမသား (အစစ္) သလြန္ေတာ္ကို ဌာပနာ ၍ တည္ထားပါတယ္။ ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရဲ႕ အေငြ႕အသက္မ်ားရွိေနၿပီး တန္ခိုးေတာ္ ထက္ျမက္လွပါေပသည္။</span></span><br /></div><span style="font-size:100%;"><br /></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" ><br /><br /></span></span><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RxfwY2RdmJI/AAAAAAAAAEk/NpP8gWCQlIQ/s1600-h/magway.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RxfwY2RdmJI/AAAAAAAAAEk/NpP8gWCQlIQ/s320/magway.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5122827410833512594" border="0" /></a><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" >သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ ညတြင္ ျမသလြန္ ဘုရား၌ ဆီမီး</span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 51, 0);">တစ္ေထာင</span></span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" >္(၁၀၀၀) ပူေဇာ္ထြန္းၫိွ ပါတယ္။ </span></span><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" >ဖေယာင္းတိုင္မ်ား မဟုတ္ပဲ ဆီအစစ္ မ်ားကို အသံုးျပဳ <span style="color: rgb(0, 51, 0);">ထားပါတယ္။ ဆီမီးတစ္ေထာင္ (၁၀၀၀) ဆိုေပမယ့္ </span>တကယ္တန္း ထြန္းၫိွေသာ အခါ ဆီမီးတစ္ေသာင္း (၁၀၀၀၀)ေလာက္ ထြန္းပါတယ္။ ဧရာဝတီျမစ္ထဲကိုလည္း ဆီမီးခြက္ေလးမ်ားကို ေမွ်ာၾကပါတယ္။ ဆီမီးတစ္ေသာင္း(၁၀၀၀၀) ထြန္းထားေသာ ျမသလြန္ဘုရားကို ဧရာ၀တီျမစ္ကမ္းဘက္က ၾကည့္ရႈ၊ ဖူးေမွ်ာ္ရေသာ ျမင္ကြင္း အရသာသည္ ဘယ္အရာႏွင့္မွ မတူေသာ မ်က္စိ ပသာရႏွင့္ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္ ေကာင္းလွပါတယ္။ လျပည့္ေက်ာ္(၁) ရက္ေန႔တြင္ ျမသလြန္ဘုရား ေစာင္းတန္း တြင္ ဆြမ္းဆန္စိမ္း ေလာင္းလွဴပြဲ က်င္းပပါတယ္။ အလြန္စည္ကားလွပါတယ္။ ဘုရားပြဲေတာ္ပိတ္ရက္ကို ဘယ္ရက္ရယ္လို႔ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ မရွိပါ။ ဘုရားဖူးမ်ား၊ ပြဲေတာ္လာၾကသူမ်ားေပၚ မူတည္၍ ေစ်းဆိုင္မ်ား ဖြင့္လွစ္ေရာင္းခ် ေနၾကပါတယ္။ သီတင္းကၽြတ္လကုန္ပိုင္း ေလာက္ထိ ပြဲေတာ္က်င္းပပါတယ္။</span></span><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 0);font-size:100%;" ><br /> မေကြးၿမိဳ႕ကိုသြားရင္ ျမသလြန္ေစတီေတာ္ကို ေရာက္မွ မေကြးကို ေရာက္တယ္လို႔ ဆိုရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ အခုဆိုရင္ ဘုရားပြဲေတာ္က စတင္ေနပါၿပီ။ မေကြးၿမိဳ႔ကို သြားျဖစ္ၾကရင္ ျမသလြန္ေစတီေတာ္ကို ဖူးရင္း၊ ဘုရားပြဲေတာ္ အလည္သြားၾကဖို႔ နိဗၺာန္က်ိဳးေမွ်ာ္၍ တိုက္တြန္း လိုက္ပါရေစ။</span></span><br /></div><span id="fullpost"><br /></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2996480107200011930?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-76192885217237835682007-10-15T01:19:00.000+06:302007-10-15T01:25:49.251+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ပူတဲ့အစားစာေတြကို ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္ နဲ႔ထည့္မယ္ဆိုရင္ အျဖဴေရာင္အိပ္ နဲ႔ပဲထည့္သင့္ပါတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-size:100%;" >ပူတဲ့အစားစာေတြိကုိ အျဖဴ ေေရာင္ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ မထည့္ဘဲ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ရင္ လက္တမင္ ဓာတုပစၥည္းေတြ ထြက္လာၿပီး ယင္းပစၥည္းေတြက ကင္ဆာ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ပူတဲ့အစားစာေတြဆိုရင္ အျဖဴေရာင္ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ပဲထည့္ပါ။ ေအးတဲ့ အစားစာေတြကိုေတာ့ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ႏိုင္ပါတယ္။</span><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7619288521723783568?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-3453198030861670132007-10-11T00:28:00.000+06:302007-10-11T00:38:41.317+06:30<span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" ><a style="font-weight: bold;" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/Rw0UDmRdmHI/AAAAAAAAAEU/s0djf_cG3VI/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/Rw0UDmRdmHI/AAAAAAAAAEU/s0djf_cG3VI/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119770403436075122" border="0" /></a></span><br /><a style="color: rgb(255, 0, 0);" href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><br /> </a><p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပူေလာင္ျခင္းမီးေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေသာကမီး၊ ေမာဟမီး<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဒုကၡပင္လယ္မီးေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ - - -<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘ၀အခက္ခဲေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေနမႈ၊ ထိုင္မႈ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">စားမႈ၊ ေသာက္မႈ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အ၀တ္တန္ဆာဆင္ယဥ္မႈေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ - - - <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အတိုက္အခိုက္ေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ဦးက တစ္ဦးကိုမနာလို<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ႀကီးသူက ငယ္သူကိုအႏိုင္က်င့္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တစ္ဖြဲ႕ကတစ္ဖြဲ႕ကိုအၾကမ္းဖက္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာတဲ့ဘ၀ကို<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္လိုရယူမလဲ - - - <o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ပူေလာင္ျခင္းမီးေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘ၀အခက္ခဲေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အတိုက္အခိုက္ေတြ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမတၲာနဲ႔လႊမ္းၿခံဳ<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဂရုဏာနဲ႔ျပဳစု<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အၾကင္နာနဲ႔ကာကြယ္<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေရွ႕ကရပ္တည္ေပးသူက<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အစားထိုးမရတဲ့<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="text-align: center; color: rgb(255, 0, 0);" align="center"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အနႏၲေက်းဇူးရွင္အေမပါပဲ - - -</span></span></p><p class="MsoNormal" style="text-align: center;" align="center"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a><br /><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-345319803086167013?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-76247915208292422242007-10-07T02:17:00.000+06:302007-10-07T02:40:24.088+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"></a><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span></span><br /><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> <span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" > </span></span><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" >ျမန္မာစကားအသံုးအႏႈန္းတြင္ ဂဃနဏ သိေအာင္ စိစစ္ျခင္း၊ ေလးလံုးကြဲေအာင္ ေျပာဆိုျခင္း စသည္တို႔ကို မၾကာခဏ ၾကားရတတ္ပါသည္။ ေလးလံုးကြဲ ဆိုသည္မွာလည္း အျခားမဟုတ္၊ ဤအကၡရာေလးလံုး၏ တစ္လံုးခ်င္း အေနအထားႏွင့္ အသံထြက္ပံုကို ျခားျခားနားနား ျဖစ္ေစရန္ ရည္ၫႊန္းျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ကြဲျပားျခားနားမႈရွိရန္ လိုအပ္သည္ဆိုလွ်င္ ေရာေႏွာ ရႈပ္ေထြးမႈ တစ္ခုခု မုခ်ရွိေနသည္မွာ ေသခ်ာေပသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(102, 0, 204); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ေရွးဦးစြာ ဤအကၡရာ ေလးလံုးကို ေလ့လာၾကည့္သည့္ အခါ ဃႀကီးႏွင့္ ဏႀကီး တို႔ကို ပါဠိစာေပႏွင့္ ပါဠိသက္ ျမန္မာေ၀ါဟာရ၌သာ ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။ ဂငယ္ႏွင့္ နငယ္ တို႔ကိုမူ ပါဠိစာေပ၊ ျမန္မာစာေပတို႔၌ ေနရာမေရြး ေတြ႕ႏိုင္ေၾကာင္း သိလာရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အေတြ႕အထိနည္းပါးေသာ ဃႀကီးကို အေတြ႔အထိမ်ားေသာ ဂငယ္ႏွင့္ အသံတူထား၍လည္းေကာင္း၊ အလားတူပင္ ဏႀကီးႏွင့္ နငယ္ကိုလည္း အသံတူထား၍လည္းေကာင္း ေျပာဆိုေနၾကရာမွ အသံထြက္ပံု ေရာေႏွာသြားရျခင္္း းျဖစ္ေပသည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ မည္သို႔ခြဲျခားမည္နည္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(102, 0, 204); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>ဂငယ္ႏွင့္ ဃႀကီးတို႔သည္ ျမန္မာ သဒၵါ စည္းကမ္းအရ လည္ေခ်ာင္းတြင္ အသံတည္ရေသာ ကဏၭဇဗ်ည္း ( Guttural consonant ) မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ဂငယ္သည္ အသံ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ထားၿပီး ရြတ္ဆိုရေသာ သိထိလဗ်ည္း ( simple consonant ) ျဖစ္သျဖင့္ ‘ဂ’ ဟု အသံထြက္လိုက္လွ်င္ ျပည့္စံုၿပီးျဖစ္၏။ ဃႀကီးသည္ ‘ဂ’ အသံထြက္ၿပီး အျခားမရွိ ‘အ’ သံကိုပါ တစ္ဆက္တည္းထည့္၍ ေလးေလးပင္ပင္ရြတ္ဆိုရေသာ ဓနိတဗ်ည္း (Aspirated consonant) ျဖစ္၏။ ဃႀကီး၏ အသံထြက္ပံု အတိအက် သိလိုလွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကမၼ၀ါစာ ရြတ္သည့္ အခါ သြားေရာင္နာၾကားသင့္ပါသည္။ ဏႀကီးသည္ လွ်ာထိပ္ျဖင့္ အသံတည္ရေသာ ဗုဒၶဇ ဗ်ည္းအကၡရာ (lingual consonant) ျဖစ္၏။ ရြတ္ဖတ္သည့္အခါ ေပၚေရွ႕သြားအတြင္းပိုင္းကို လွ်ာထိပ္ျဖင့္ ထိၿပီး ‘ဏ’ ဟု အသံထြက္ရ၏။ နငယ္သည္ သြားတြင္ အသံတည္ရေသာ ဒႏၲဇဗ်ည္း (Dental consonant) ျဖစ္၏။ ရြတ္ဖတ္သည့္ အခါ အေပၚေအာက္သြား ႏွစ္တန္းကို ထိထားၿပီး ‘န’ ဟု အသံထြက္ကာ သြားတန္းကို အနည္းငယ္ ခ်ဲေပးရပါသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ၾကားရာ၌ ဤ အကၡရာေလးလံုးတို႔၏ အသံတည္ရာအရပ္ႏွင့္ အသံထြက္ပံုအေနအထားကို စနစ္တက် ေလ့က်င့္ေပးေလ့ရွိသည္။ ေသခ်ာစြာ သိရွိသြားလွ်င္ ဂဃနဏ သိၿပိဟု အဆိုရွိ၍ တစ္လံုးခ်င္း အသံမွန္ထြက္ ဆိုႏိုင္လွ်င္ သင္ပုန္းႀကီး အကၡရာတို႔ကို ေက်ေက်လည္လည္ သိၿပီဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(102, 0, 204); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style=""> </span>စင္စစ္အားျဖင့္ ပါဠိသကၠတကို အေျခခံ၍ ခိုင္ခံ့စြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ ျမန္မာစာေပ၏ သဒၵါႏွင့္ ေရးထံုးတို႔မွာ အလြန္စနစ္က်ပါသည္။ အဆင့္အတန္းရွိေသာ ဘာသာ စာေပတစ္ရပ္ကို ေမြးရာပါ အေမြအျဖစ္ လက္ခံရရွိထားေသာ ျမန္မာမ်ားအဖို႔ မိမိတို႔၏ စာေပကို အျမတ္တႏိုး အေလးထား၍ ေလ့လာထိန္းသိမ္းၾကရန္မွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ေမာင္ေရစင္ ( ျမန္မာတိုင္း ဂ်ာနယ္)</span></span></p><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-7624791520829242224?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-66219822947175376462007-09-24T21:22:00.000+06:302007-09-24T21:38:08.312+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="font-size:180%;"><span style="color: rgb(255, 102, 0);">i<span style="font-weight: bold;">?</span></span></span><br /></span></p><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါက မင္းရဲ႕ ထာ၀ရခရီးေဖာ္။ မင့္ရဲ႕အႀကီးျမတ္ဆံုးကူညီရွင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">(သို႔တည္း မဟုတ္) အေလးပင္ဆံုး၀န္ထုပ္ႀကီး။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္းကို အေပၚတြန္းတင္တာငါ။ ေအာက္ဆြဲ ခ်တာလဲ ငါပဲ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင့္အမိန္႔အတိုင္း မဆိုင္းၿပီးျပတ္ ေဆာင္ရြက္တတ္တဲ့ ငါပါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ့ကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ သိပ္လြယ္။ ၿမဲၿမဲဆုပ္ထားလိုက္ရံုရယ္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">မင္း ဘယ္လို လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတာသာ အတိအက်ျပ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါက နည္းနည္းစမ္းၾကည့္ၿပီးအလိုအေလ်ာက္လုပ္သြားမွာပါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ႀကီးက်ယ္သူအားလံုး၊ က်ဆံုးသူအားလံုးရဲ႕<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လက္သံုးအမႈေတာ္ထမ္းျဖစ္တဲ့ငါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တခ်ိဳ႕ထြန္းကားသြားၾကတာ- အဲဒါငါ့ လက္ရာ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တခ်ိဳ႕ေျမာင္းထဲက် ဘ၀ပ်က္- အဲဒါလဲ ငါ့လက္ခ်က္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လူ႔အသိဥာဏ္နဲ႔“စက္”ဆန္တဲ့သဘာ၀ေပါင္းစပ္အလုပ္လုပ္ရေပမယ့္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါက ယႏၲရားမဟုတ္ဘူး။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">အက်ိဳးထြက္သူ ျမဴးခ်င္ျမဴး၊ အက်ိဳးပ်က္သူ ရူးခ်င္ရူး<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ငါ့အတြက္ေတာ့ ပဇာမွ်မထူး။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေဆာင္ယူပါ ငါ့ကို။ ေလ့က်င့္ပါ ငါ့ကို။ ၿမဲၿမံပါ ငါ့ကို။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကမာၻေလာကကို မင့္ေျခေအာက္ အေရာက္ငါ လာထားမွာမလြဲ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆေနရင္ေတာ့<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(204, 51, 204);"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:100%;" >မင့္ကို ငါဖ်က္ဆီးပစ္မွာပဲ။</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:180%;" >ငါဘယ္သူလဲ</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: center;"> <a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6621982294717537646?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-40459303108066430482007-09-21T07:41:00.000+06:302007-09-21T20:22:05.267+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPI72RdmCI/AAAAAAAAADs/-_oQnhmB0Ao/s1600-h/005.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPI72RdmCI/AAAAAAAAADs/-_oQnhmB0Ao/s320/005.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112650932502239266" border="0" /></a><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><br /></a><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">Better do a little well, than a great deal badly.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေကာင္းတာေလး (ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလး) နည္းနည္းလုပ္တာဟာ… မေကာင္းမႈ (အကုသိုလ္)ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္တာထက္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။</span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br /></span></span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPJa2RdmDI/AAAAAAAAAD0/IoAiFbXzbhQ/s1600-h/004.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPJa2RdmDI/AAAAAAAAAD0/IoAiFbXzbhQ/s320/004.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112651465078183986" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">There is only one good, that is knowledge; there is only one evil, that is ignorance.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ေကာင္းျမတ္ၿပီး အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစတဲ့အရာက တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အဲဒါက အသိဥာဏ္ရွိျခင္းပါပဲ။ ဆိုးရြားၿပီး အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစတဲ့ အရာလည္း တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အဲဒါက အသိဥာဏ္ကင္းမဲ့ျခင္း မိုက္မဲျခင္း ပါပဲ။</span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><br /></span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPKQGRdmEI/AAAAAAAAAD8/zA5wbO9gsGU/s1600-h/003.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPKQGRdmEI/AAAAAAAAAD8/zA5wbO9gsGU/s320/003.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112652379906218050" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">Of all knowledge, the wise and good seek most to know themselves.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">အသိပညာ အားလံုးအနက္ ပညာရွိေတြ . . . သူေတာ္ေကာင္းေတြ . . . အမ်ားဆံုး ႀကိဳးစားရွာေဖြတဲ့ အသိပညာကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ နားလည္ေစဖို႔ဆိုတဲ့ အသိပညာပါပဲ။</span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><br /></span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPLEmRdmFI/AAAAAAAAAEE/YmPezLL8OJg/s1600-h/002.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPLEmRdmFI/AAAAAAAAAEE/YmPezLL8OJg/s320/002.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112653281849350226" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">All that one gains by falsehood is, not to be believed when he speaks the truth.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">မုသား လိမ္လည္မႈေတြနဲ႔ ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားသူတစ္ေယာက္ ရရွိတဲ့ အရာအားလံုးကေတာ့ . . . သူ အမွန္တရားကို ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း သူ႔ကို မယံုၾကည္ေတာ့တာပါပဲ။</span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><br /></span></span></span></p><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPLm2RdmGI/AAAAAAAAAEM/zSkhMdLiADA/s1600-h/001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RvPLm2RdmGI/AAAAAAAAAEM/zSkhMdLiADA/s320/001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5112653870259869794" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">In teaching there should be no class distinctions.<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ပညာရပ္တစ္ရပ္ကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးတဲ့အခါမွာ . . . လူအတန္းစားခြဲျခားမႈဆိုတာ မရွိသင့္ပါဘူး။</span></span></p><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4045930310806643048?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-53126520932974467902007-09-20T11:41:00.000+06:302007-09-20T12:06:27.254+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">အသိသည္ အသိသာ၊ ကိုယ္က်င့္မဟုတ္၊ သိတိုင္းမက်င့္လွ်င္ သိေနရံုျဖင့္ အက်ိဳးမရ။ က်မ္းစာတို႔သည္ သိေအာင္သာညႊန္ျပႏိုင္၏။ က်င့္၍မေပးႏိုင္ၾက။ ယခုကာလ စာေပလိုက္စားသူ၊ အဆံုးအမမ်ားမ်ား ခံရသူတို႔သည္ အသိမနည္းလွေခ်။ သို႔ေသာ္ ထိုသိသူမ်ားတြင္ အထိုက္အေလ်ာက္ ေစာင့္စည္းသူ သတိထားသူကား အလြန္နည္းပါးလွ၏။ ထိုကဲ့သို႔ လူစားေတြေပါမ်ားေနေသာ ဤကမၻေလာကႀကီး၀ယ္ လူေကာင္း သူေကာင္းမ်ားပင္ စိတ္ထားေကာင္းဖို႔ ခဲယဥ္းေလေတာ့သည္။</span></span><br /></div><div style="text-align: center; color: rgb(153, 102, 51);">အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ (ကိုယ္က်င့္အဘိဓမၼာ)<br /></div><div style="text-align: center;"><a style="color: rgb(153, 102, 51);" href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-5312652093297446790?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-61822965044988475392007-09-15T08:29:00.000+06:302007-09-15T08:42:29.340+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><p style="color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span>ရသူေရ . . . . . <o:p></o:p></span></span></p> <p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လြန္လြန္းလို႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေရးမိ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေၾကာင္းမပီျပင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရသမေျမာက္ေပမယ့္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">လို႔စပ္တဲ့ကဗ်ာ<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">တာကို သိေစေၾကာင္းမို႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ေနတာကို<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">သူတစ္ေယာက္သိရင္<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ရက်ိဳးနပ္ၿပီမို႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;">ဆြတ္မႈေတြအျပည့္နဲ႔<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: center; color: rgb(51, 51, 255);"> </div><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family: Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">လြမ္း</span></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" ><span style="font-family: Zawgyi-One;">ၿမဲလြမ္းေနမွာပါ .</span></span><span style="font-family: zawgyi1;"> <o:p></o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6182296504498847539?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-28836168700611804992007-09-10T22:43:00.000+06:302007-09-10T22:56:39.753+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ထမင္းစားေရေသာက္္ဆိုတဲ့ စကား၀ိုင္း ထမင္းစားၿပီးရင္ ေရေသာက္ေလ့ ရွိၾကပါသည္။ ထမင္းစားၿပီး ေရေသာက္တာဟာ ျပႆနာလို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မယူဆ ခဲ့ၾကပါဘူး။ အခုေတာ့ ထမင္းစားၿပီး ေရေသာက္ျခင္းဟာ ကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္တယ္လို႔ ေျပာလာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္ဆီကို E-mail ကေရာက္လာတဲ့ သတိေပးခ်က္ တစ္ခုကို ဖတ္လုိက္ရလို႔ ကၽြန္ေတာ္လို ေရေအးႀကိဳက္သူမ်ား အတြက္ လက္ဆင့္ကမ္း လိုက္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အစာစားၿပီး ေရေအးေအးတစ္ခြက္ ေသာက္လိုက္ရတာ တကယ့္စည္းစိမ္ တစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေရေအးေအးက ကိုယ္စားလုိက္တ့ဲ အစားစာ ထဲမွာ အဆီဓါတ္မ်ား ပါခဲ့ရင္ ခဲသြားေစ ႏိုင္ပါတယ္။ အဲဒီ လိုဆိုရင္ေတာ့ အစာ ေခ်ခ်က္ျခင္းကို ေႏွာင့္ေႏွး ေစမွာပါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> <span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ၿပီးေတာ့ အဲဒီ ခဲသြားတဲ့ အဆီေတြက ခႏၶာကိုယ္ထဲမွာရွိႏွင့္ေနတဲ့ အက္ဆစ္နဲ႔ ဓါတ္ျပဳၿပီး အူရဲ႔လ်င္ျမန္စြာ စုပ္ယူမႈကို ခံရပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေတာ့ အူထဲကို ေရာက္သြားၿပီေပါ့။ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အဆီစုအျဖစ္ ေျပာင္းလဲသြားၿပီး ကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခဆီကို ဦးတည္ သြားပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အစာစားၿပီးရင္ စြပ္ျပဳတ္ပူပူ တစ္ခြက္ ဒါမွမဟုတ္ရင္ ေရေႏြးတစ္ခြက္ပဲ ေသာက္သင့္တယ္လို႔ အႀကံျပဳပါရေစ။ ( စိုးျမင့္သန္း၊ ေရႊမႏၱေလးဂ်ာနယ္)မွ</span></span><span style="font-size:100%;"><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2883616870061180499?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-34766965740870836022007-09-07T22:15:00.000+06:302007-09-08T14:17:17.630+06:30<div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >ေမတၱာဆိုတာကို ခ်စ္ျခင္း၊ ႏွစ္သက္၊ ျမတ္ႏိုးျခင္းရယ္လို႔ အလြယ္တကူ မွတ္ယူ တတ္ၾကပါတယ္။ ဗုဒၶရဲ႔အဘိဓမၼာနဲ႔ ေလ့လာရင္ ေမတၱာဟာ အေဒါသ ေစတသိတ္ ျဖစ္ပါတယ္။ ေလာဘေစတသိတ္ရဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ဟာ အေလာဘ၊ ေမာဟေစတသိတ္ရဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ဟာ အေမာဟဆိုတာပါပဲ၊ အေဒါသ ဆိုတာ ေဒါသရဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ ေစတသိတ္ပါပဲ။<br /><br /></span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >လူတစ္ေယာက္ေဒါသ ထြက္ေနၿပီဆိုရင္ ဒီလူ စိတ္ဆိုးေနတယ္လို႔ ေျပာတတ္ၾကပါတယ္။ ေဒါသေစတသိတ္ကို </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >“</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >စိတ္ဆိုး</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >”</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" > ဆိုတဲ့ ေ၀ါဟာရနဲ႔ ဖလွယ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူ႕ရဲ႔ဆန္႔က်င္ဘက္ အေဒါသကိုေတာ့ </span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >“</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >စိတ္ေကာင္း၊ႏွလံုးေကာင္း</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:Zawgyi-One;font-size:100%;" >”</span><span style="color: rgb(0, 0, 153);font-family:zawgyi1;font-size:100%;" > လို႔ ေ၀ါဟာရ ဖလွယ္ရမွာပါ။<br /><br /></span><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း ထားႏိုင္သူဟာ ေမတၱာပြားမ်ားေနသူမည္ပါတယ္။ စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း ရွိတဲ့ မိသားစုဟာ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ့မႈကို ခံစားၾကရမွာ အမွန္ျဖစ္ပါတယ္။ စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္းရွိတဲ့ အႀကီးအမႈးအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့ဌာနေတြဟာ တိုးတက္ႀကီးပြား ေအာင္ျမင္ႏိုင္မွာ ဧကန္ျဖစ္ပါတယ္။<o:p></o:p></span></div><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"> </div><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 153);"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" ><o:p style="color: rgb(0, 0, 153);"> </o:p><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဗုဒၶဘုရားရွင္က စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း (ေမတၱာ) ရွိသူေတြ ရႏိုင္တဲ့ အက်ိဳး ဆယ့္တစ္မ်ိဳးရွိတယ္လို႔ ေဟာၾကားထားပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့</span><o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" ><o:p> </o:p><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁။ ေအးခ်မ္းစြာ အိပ္ေပ်ာ္ႏိုင္ျခင္း</span><o:p style="color: rgb(255, 0, 0);"></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၂။ ေအးခ်မ္းစြာ ႏိုးထႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၃။ အိပ္မက္ဆိုးမ်ား မမက္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၄။ နတ္ေကာင္း နတ္ျမတ္မ်ား ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၅။ လူသားတို႔က ေလးစားခင္မင္ၾကျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၆။ နတ္ေကာင္းမ်ားက ၾကည္ညိဳျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၇။ လက္နက္၊ အဆိပ္၊ မီး စသည့္တို႔ မထိ၊ မသင့္ႏိုင္ျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၈။ မ်က္ႏွာၾကည္လင္ ေအးခ်မ္းျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၉။ စိတ္ဓါတ္ၾကည္လင္ ေအးခ်မ္းျခင္း<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(255, 0, 0); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >၁၀။ မေတြမေ၀ ဘ၀ကို စြန္႔ခြါႏိုင္ျခင္း <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(255, 0, 0);"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၁၁။ တမလြန္၌ စ်ာန္ရေသာ္ ျဗဟၼာဘံု၊ စ်ာန္မရေသာ္ သုဂတိဘံုသို႔ေေရာက္ရျခင္း</span> တို႔ျဖစ္ပါသည္။<o:p><br /></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >ေမတၱာ တရား ၊ စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း ကိုပ်က္ေစႏိုင္တဲ့ အပ်က္တရား (၂)ပါး ရွိပါတယ္။ အဲဒါေတြကေတာ့ တြယ္တာခ်စ္ (တဏွာေပမ+ေဂဟႆတေပမ) ႏွင့္ မုန္းတီးျခင္း (ေဒါသ) တို႔ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစြန္း (၂)ပါးက လြတ္ေအာင္ သတိနဲ႔ ေနထိုင္ႏိုင္ပါမွ ေမတၱာ မပ်က္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီအစြန္း(၂) ပါးက လြတ္ေအာင္ သတိနဲ႔ ေနထိုင္ႏိုင္ပါမွ ေမတၱာမပ်က္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။<o:p><br /></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" >ေမတၱာ တရားဟာ သတၱ၀ါအားလံုးအေပၚ အက်ိဳးလိုလားၿပီး ေလာကကို ၿငိမ္းခ်မ္းေစတဲ့တရားျဖစ္ပါတယ္။ မိမိရဲ႔ ပတ္၀န္းက်င္ဟာ မိမိရဲ႔ေလာကျဖစ္ပါတယ္။ ေလာကေအးခ်မ္းေရး အတြက္ မိမိပတ္၀န္းက်င္ရွိ မိမိနဲ႔သက္ဆိုင္သူတို႔ကို ၿငိမ္းခ်မ္းေအာင္ ဦးစြာ ေဆာင္ရြက္သင့္ပါတယ္။ ထိုသူတို႔ရဲ႔ အက်ိဳးကို လိုလားေသာ ေမတၱာစိတ္ (စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း) ျဖင့္ ျပဳဖြယ္ ၀တၱရားကို ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ျပဳဖြယ္ ၀တၱရားဆိုရာမွာ ေပးကမ္းျခင္း၊ ေစာင့္ေရွာက္ကူညီျခင္း၊ ဆံုးမသြန္သင္ျခင္း၊ အရိုအေသျပဳျခင္း၊ အေဖၚသဟဲျပဳျခင္း၊ အသိအမွတ္ျပဳျခင္း၊ ခြင့္လႊတ္အနစ္နာခံျခင္း စတဲ့အရာေတြ အားလံုးပါ၀င္ပါတယ္။ <o:p></o:p></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=";font-family:zawgyi1;font-size:100%;" ><o:p> </o:p>မိမိပတ္၀န္းက်င္ ၿငိမ္းခ်မ္းရင္ မိမိရဲ႔ေလာကေအးခ်မ္းမွာပါျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအခါ မိမိလည္း ေအးခ်မ္းတဲ့ ေမတၱာရဲ႔လႊမ္းၿခံဳမႈကို ခံစားႏိုင္သူျဖစ္လာမွာပါ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ေကာင္း၊ ႏွလံုးေကာင္း နဲ႔ မိမိပတ္၀န္းက်င္ကို ေစာင့္ေရွာက္ကူညီျခင္းဟာ မိမိကိုယ္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းျခင္းကို ျဖစ္ေပၚေစႏိုင္ပါတယ္။</span></p><p style="color: rgb(0, 0, 153); text-align: justify;" class="MsoNormal"> </p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-family:zawgyi1;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >ေမတၱာသည္သာ ဆင္ျခင္တံုတရားႏွင့္ ျပည့္၀သည့္ </span></span><span style="font-family:zawgyi1;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" > တစ္ခုတည္းေသာ </span></span><span style="font-family:zawgyi1;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >အျပဳအမူျဖစ္သည္</span><o:p></o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-3476696574087083602?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-68189170748736572332007-09-04T00:42:00.000+06:302007-09-07T22:43:18.766+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာက္သင္ပုန္းကေန ကြန္ပ်ဴတာကိုဖတ္ဖို႔<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖက<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ကို တစ္နယ္တစ္ေက်းမွာ စာသင္လႊတ္တယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">“ အဲဒီမွာ ေခတ္ကို၀ယ္ခဲ့<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">လိုသမွ်ေငြ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့ပုခံုးေပၚကေန ျဖဳတ္ခ်ေပးမယ္တဲ့”<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္မွာရႏိုင္မလဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုလို<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့ပုဆိုးၿပဲ ငါအထည္လဲ ၀တ္ေနရတဲ့ တစ္နယ္တစ္ေက်း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေတာင္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါက အထီးက်န္လြန္းသေလး ေနပူလြန္းသေလးနဲ႔<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အားျဖစ္မလာမယ့္ သံစဥ္ကို ရွာရွာတီးမိတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖကေတာ့<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေႏြရုပ္ရွင္ထဲမွာ ေက်ာကုန္းတေျပာင္ေျပာင္နဲ႔<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဇာတ္ပို႔ သရုပ္ေဆာင္ႀကီး လံုးလံုးျဖစ္လို႔<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒီၾကားထဲ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါပ်င္းပ်င္းနဲ႔ ေရးျဖစ္လိုက္တဲ့ စာကေလးတစ္ေစာင္<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့မွာ ေပါက္ေနေသာ ေအာင္ဘာေလမဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္မွာရႏိုင္မလဲ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ခုလို<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့လက္မွာ ေပါက္ခ်င္ေနတဲ့ ခူနာကို အာခံတြင္းထဲ ငံုထားမယ့္ စမ္းေရမ်ိဳး<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဒါေတာင္ ငါက<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဘယ္ပုခံုး ညာပုခံုး အေဖေမာင္းတင္ထားရေၾကာင္း မေလ့လာမိဘူး။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့မွာ ေသြးတိုးမကင္းေၾကာင္း မသိဘူး။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့စာထဲမွာလည္း မပါဘူး။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ငါအိမ္ျပန္ေတာ့မွ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အေဖ့ခမ်ာ<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">သူအသက္ ႏွစ္ျပန္အိုမင္းသြားေၾကာင္း ေတြ႔လို္က္ရတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">အဲဒီမွာ <o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">ငါ့ကို ရီရီေ၀ေ၀ ၾကည့္ေနတဲ့မ်က္၀န္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(204, 51, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မ်က္ကြင္းေလးႏွစ္ခုဟာ အတြင္းထဲ ခ်ိဳင့္၀င္လို႔ကြာ။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(204, 51, 204);"> <span style="color: rgb(51, 0, 153);">ေမာင္ျပည္ေအး (ေခ်ာကၠံ) ရဲ႔ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္တက္တုန္းက ေရးထားေသာ အမွတ္တရကဗ်ာေလးပါ။ တရပ္တေက်းမွ ၿမိဳ႕ျပရွိ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္မွာ ပညာသင္ေနေသာ ေက်ာင္းသား (ရြာသားေလး) ေတြရဲ႕အေၾကာင္းအရာေလးပါ။</span></span></span><o:p></o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6818917074873657233?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-83236962273954742452007-09-01T21:17:00.000+06:302007-09-04T00:52:16.424+06:30<a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><br /></a><p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ ၿပိတၱာတို႔ အိပ္ပံုအိပ္နည္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ ပ်င္းတဲ့သူမ်ား အိပ္ပံုအိပ္နည္း<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ ကာမဂုဏ္သားတို႔ အိပ္ပံုအိပ္နည္း<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(102, 0, 204);">၄။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အိပ္ပံုအိပ္နည္း</span></span><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><br /></a><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၁။ ၿပိတၱာေလးမ်ားသည္ (ပက္က်ိေကာင္လို) အရိုးမရွိၾက၊ ထို႔ေၾကာင့္ ရပ္လ်က္ ထိုင္လ်က္ ၾကာၾကာ အေနႏိုင္၊ သို႔ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အိပ္ေသာအခါ ပက္လက္ကေလးမ်ား အိပ္တတ္ၾက၏။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၂။ ပ်င္းရိတဲ့သူမ်ားကား အိပ္ၿပီဆိုလွ်င္ အပ်င္းထူတဲ့ သူတို႔ရဲ႕ ပံုစံ အတိုင္း ေမွာက္ခံုႀကီးေတြ အိပ္တတ္ၾကသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၃။ ကာမဂုဏ္သား ေယာက်္ားတို႔ကေတာ့ လက္၀ဲဘက္သို႔ ေစာင္းလ်က္ အိပ္တတ္ၾက၏။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="color: rgb(0, 0, 102); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၄။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ အမူအရာကား ေလ်ာင္းၿပီဆိုလွ်င္ ( ကာမဂုဏ္သား တို႕ႏွင့္ ဆန္႕က်င္ ဘက္) လက္ယာဘက္သို႔ေစာင္းၿပီး အိပ္တတ္ၾက၏။ ထိုသို႔ ျပဳမူသည္ကို “လက္ယာနံေတာင္း ေစာင္းလ်က္အိပ္သည္” ဟုဆိုၾက၏။ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏ အမူအရာပင္ျဖစ္ပါသည္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify;"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">သာဓက - ဗုဒၶ ျမတ္စြာဘုရား သည္ လက္ယာဘက္သို႔သာ အၿမဲတမ္း</span></span></span><span style="color: rgb(0, 0, 102);font-size:100%;" ><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">ေစာင္းလ်က</span>္</span></span><span style="font-family:Zawgyi-One;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 102);">္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူျခင္း။</span></span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(51, 102, 255); text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">မွက္ခ်က္။ ။ တစ္ဘ၀သာသနာဆရာေတာ္ အရွင္ေဃာသိတ ေရးသားထားေသာ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး၏ တစ္ဘ၀သာသနာက်မ္းမွ</span></span></p><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><p class="MsoNormal"><span style="font-family:Zawgyi-One;"><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8323696227395474245?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-47912837135714461662007-08-30T09:23:00.000+06:302007-08-30T09:50:39.314+06:30<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyGKZKn4I/AAAAAAAAACU/DK4wYwzO6rk/s1600-h/kty.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyGKZKn4I/AAAAAAAAACU/DK4wYwzO6rk/s320/kty.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104322309121548162" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyLqZKn5I/AAAAAAAAACc/CrnPe8H8V7k/s1600-h/kty001.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyLqZKn5I/AAAAAAAAACc/CrnPe8H8V7k/s320/kty001.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104322403610828690" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 0, 153);">၀ါေခါင္လျပည့္တြင္ ထို႔သို႔စည္ကား၏</span><br /></div><br /><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYx86ZKn2I/AAAAAAAAACE/DWVC9MRHuSY/s1600-h/cap0005.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYx86ZKn2I/AAAAAAAAACE/DWVC9MRHuSY/s320/cap0005.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104322150207758178" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဘုရားဖူးငါးႀကီးမ်ား အစာေကၽြးဆိပ္ကမ္းသို႔</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYxxaZKn0I/AAAAAAAAAB0/tFoUDRLnTWo/s1600-h/cap0003.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYxxaZKn0I/AAAAAAAAAB0/tFoUDRLnTWo/s320/cap0003.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104321952639262530" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153);">မုန္းေခ်ာင္းရွိငါးစာေကၽြးကမ္းစပ္<br /><br /></span></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYxraZKnzI/AAAAAAAAABs/6XykWWovS2U/s1600-h/cap0002.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYxraZKnzI/AAAAAAAAABs/6XykWWovS2U/s320/cap0002.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104321849560047410" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYx3KZKn1I/AAAAAAAAAB8/iEe2-R13F6A/s1600-h/cap0004.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYx3KZKn1I/AAAAAAAAAB8/iEe2-R13F6A/s320/cap0004.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104322051423510354" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153);">ဖြဲႏုမ်ားကို ထမင္းရည္ႏွင့္ ဆုတ္နယ္ထားေသာ ငါးစာ</span><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyBqZKn3I/AAAAAAAAACM/NW55EEhnE9Y/s1600-h/cap0006.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtYyBqZKn3I/AAAAAAAAACM/NW55EEhnE9Y/s320/cap0006.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5104322231812136818" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153);">စႏၵကူးသစ္မ်ားတင္လာရာ ရြက္သေဘၤာကို နတ္ဘီးလူးမ်ား ေႏွာက္ယွက္ေနပံု</span><br /><br /><p class="MsoNormal" style=""><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-family:zawgyi1;">“ဘုရားဖူးငါးမ်ားကို</span><span style="font-family:Zawgyi-One;"> </span></span><span style="font-family:zawgyi1;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >ဤသို႔ယူဆႏိုင္စရာ”</span><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-family:zawgyi1;">ငါးမ်ားလာျခင္းသည္ ၀ါတြင္းကာလျဖစ္ၿပီး ေက်ာင္းေတာ္ရာစႏၵကူးနံ႔သာ ေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ျဖစ္ေပၚျခင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသံုးေတာ္မူျခင္းကလည္း ၀ါတြင္းကာလျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အဌကထာမ်ားလာ စကားအရ ေက်ာင္းေတာ္ေဆာက္ရန္ စႏၵကူးနံ႔သာသစ္မ်ားကို စႏၵကူးေတာမွ ခုတ္ယူၿပီး စူဠပုဏၰသူၾကြယ္ အမႈးျပဳေသာ ကုန္သည္ငါးရာတို႔သည္ ရြက္သေဘၤာျဖင့္ သယ္ေဆာင္ခဲ့ၾကေသာေၾကာင့္ ကၽြန္းေစာင့္နတ္ဘီလူးမ်ားသည္ အမ်က္ထြက္ သျဖင့္ ဖ်က္ဆီးရန္လိုက္၍ ေႏွာက္ယွက္ၾကရာတြင္ မဟာပုဏၰရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္၏ တန္ခိုးေတာ္ေၾကာင့္ ၄င္းနတ္ဘီးလူးတို႔၏ အႀကံသည္ မေအာင္ျမင္ဘဲ လက္လႊက္ လိုက္ရေၾကာင္း ပါရွိေလသည္။<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: left; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-family:zawgyi1;">ထို႔ေၾကာင့္ အဘိဓမၼာ ေဒသနာေတာ္လာ ကံ ကမၼနိမိတ္ သေဘာအရ နတ္ဘီးလူးတို႔သည္ စုေတစိတ္ က်ခါနီး အခါတြင္ သယ္ေဆာင္ယူသြားျခင္း ခံရေသာ ၄င္းတို႔၏ စႏၵကူးသစ္မ်ားကို အာရံုစြဲ၍ စုေတစိတ္က် ေသာေၾကာင့္ ၄င္းတို႔၏ စႏၵကူးသစ္မ်ားရွိရာ ေက်ာင္းေတာ္ရာဌာနသို႔ လိုက္ပါျခင္းမ်ား ျဖစ္ေလမလားဟု ယူဆစရာ အေၾကာင္း ရွိေပသည္။<o:p></o:p></span></p><div style="text-align: left; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(51, 0, 153);font-family:zawgyi1;" >မွတ္ခ်က္။<span style=""> </span>။ က်မ္းလာစကား တိုက္ရိုက္မရွိ၍ တထစ္ခ်မဆိုႏိုင္ပါ။ ယူဆခ်က္မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။</span><span style=""><o:p></o:p></span></p><br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4791283713571446166?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-66968663975214450852007-08-30T08:49:00.000+06:302007-08-30T08:56:02.886+06:30<div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >အသက္သမွ်<br />ဘ၀ရင္းကာ<br />တြယ္တာျမတ္ႏိုး<br />ခ်စ္ႀကိဳးမွ်င္တန္း<br />စြဲလန္းတမ္းတ<br />ေန႔အစဥ္မွ်<br />ဖြင့္ဟဟစ္ဆို<br />ေျပာလိုခ်င္တယ္<br />ခ်စ္တယ္ကြယ္ </span><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6696866397521445085?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-69541407867716542902007-08-26T14:45:00.000+06:302007-09-03T00:11:35.893+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE5_aZKnuI/AAAAAAAAABE/rxfYsyrp-kg/s1600-h/IMAGE0001.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE5_aZKnuI/AAAAAAAAABE/rxfYsyrp-kg/s320/IMAGE0001.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102923614366899938" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtFD46ZKnyI/AAAAAAAAABk/MHlv8ymG18Y/s1600-h/Untitled-4.jpg"></a> <p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:Zawgyi-One;">၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ ေန႔မွ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္(၁)ရက္ေန႔အထိ ၀ါတြင္းသံုးလတာ ကာလတြင္ ရဟန္းသံ</span><span style="font-family:zawgyi1;">ဃာမ်ားသည္ ရပ္ေ၀းသို႔ မသြားၾကရပါ၊ သြားဖို႔ကိစၥမ်ားရွိေနပါက ၀ါပန္ၿပီး သြားလာၾကရပါသည္။ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ မ်ားအေနျဖင့္လည္း ဒီ၀ါတြင္းကာလတြင္ ဥပုသ္သီလေဆာက္တည္ၿပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကပါသည္။ ၀ါတြင္းကာလသည္တႏွစ္တာ၏ ထူးျခား ထူးျမတ္ေသာကာလျဖစ္ပါသည္။ ဤသို႔ ထူးျခားခ်က္မ်ားအနက္ မေကြးတိုင္း၊ ပြင့္ျဖဴၿမိဳ႕ နယ္၊ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ရွိ စႏၵကူးနံ႔သာေက်ာင္းေတာ္ရာ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးသို႔ ဘုရားဖူး၊ ဥပုသ္သီလ ေစာင့္ယူၾကေသာ ငါးႀကီးမ်ားသည္ အံ့ၾသဆန္းျပားဖြယ္ ျဖစ္ပါသည္။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE8GaZKnvI/AAAAAAAAABM/1XTIGA8LNck/s1600-h/Untitled-1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE8GaZKnvI/AAAAAAAAABM/1XTIGA8LNck/s320/Untitled-1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102925933649239794" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ဤငါးႀကီးမ်ားကို ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔တြင္ ရဟန္းသံဃာမ်ားႏွင့္ လူႀကီးမ်ားက မုန္းေခ်ာင္းႏွင့္ ဧရာ၀တီျမစ္ ဆံုရာေဒသတြင္ သြားေရာက္၍ ႀကိဳဆိုၾကရပါသည္။ ႀကိဳဆိုၾကေသာ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္မ်ား ေရာက္၍ ေမာင္းထုလိုက္ၿပီဆိုလွ်င္ ငါးႀကီးမ်ားက သူတို႔ကိုယ္လံုးကိုေဖာ္ျပ၍ ေရာက္ရွိေၾကာင္း အခ်က္ျပပါသည္။ ငါးႀကီးမ်ားေရာက္ရွိေၾကာင္း သိရလွ်င္ ႀကိဳဆိုေသာ ယာဥ္မ်ားသည္ ေက်ာင္းေတာ္ရာဘုရား အေရွ႕ ဘက္ (၅) ဖာလံု အကြာရွိ မုန္းေခ်ာင္းတြင္ ရွိေသာ ဘုရားဖူးငါးမ်ား အစာေကၽြးဆိပ္သို႔<span style=""> </span>ျပန္လည္ေမာင္းႏွင္ ၾကပါသည္။ ငါးႀကီးမ်ားကလည္း ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ မ်ားႏွင့္ အတူ လိုက္ပါလာၾကပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလတြင္ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ေစတီေတာ္ျမတ္ႀကီးကို ဘုရားဖူးလာၾကရင္းႏွင့္ ငါးႀကီးမ်ားအား အစာေကၽြြးေသာ ပရိတ္သတ္မွာ အလြန္မ်ားျပားစည္ကားလွပါသည္။ ဘုရားပရိတ္သတ္တို႔သည္ ကုန္းေၾကာင္းအျပင္ မုန္းေခ်ာင္းအတြင္း ေရေၾကာင္းမွ လည္း လာေရာက္ၾကပါသည္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ဘုရားငါးႀကီးမ်ားသည္ ေကာင္အေရအတြက္အားျဖင့္ မည္ေရြမည္မွ်ဟု ေရတြက္ မရပါ မ်ားျပားလွပါသည္။ ယင္းငါးႀကီးမ်ားသည္ ၀ါထပ္ရက္မ်ားကိုသိရွိၾကပါသည္။ ၀ါတြင္းကာလ၌သာ ဘုရားဖူးလာၾကပါသည္။ ၀ါမထပ္လွ်င္ ပထမ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔ေရာက္၍ ၀ါထပ္လွ်င္ ဒုတိယ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔မွ ေရာက္၍ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေက်ာ္(၁) ရက္ေန႔တြင္ ျပန္ၾကပါသည္။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE-p6ZKnwI/AAAAAAAAABU/NDT-XllRcPc/s1600-h/Untitled-2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtE-p6ZKnwI/AAAAAAAAABU/NDT-XllRcPc/s320/Untitled-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102928742557851394" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၄င္းငါးမ်ားသည္ အကိုင္လည္းခံပါသည္။ ပါးစပ္ထဲလက္သြင္း၍ အစာခြံလွ်င္ လက္ႏုတ္မွ အစာ၀ါးပါသည္။ ကေလး၊ လူႀကီးမ်ား ငါးစာေကၽြရင္း ေရမ်ားႏွင့္ ေျခေခ်ာ္၍ ငါးအုပ္ထဲက်သြားေသာ္လည္း မည္သို႔ မွ်အႏၱရယ္မျပဳပါ။ ဆူးေတာင္မ်ားရုပ္ထား၍ သူတို႔ကိုယ္လံုးမ်ားျဖင့္ ခံထားတတ္ၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ေရခါးေလာက္ နက္သည့္ တိုင္ေအာင္ဆင္း၍ ငါးအုပ္ထဲ တြင္ အစာေကၽြးၾကပါသည္။ အခ်ိဳ႕ ငါးေပါေသာ ေအာက္ေျပေအာက္ရြာေဒသေန ပုဂၢိဳလ္မ်ား ႏွင့္ ႏုိင္ငံျခားသားတို႔သည္ ေရရွင္၌ ၀ါ- စီးဆင္းေနေသာ ျမစ္ေခ်ာင္းတြင္း၌ ေနေသာ ငါးမ်ားအားေခၚ၍ အစာေကၽြးလို႔ရသည္။ အခ်ိန္မွန္မွန္ ၀ါတြင္းကိုသိ၍ လာသည္ဆိုျခင္းကို မယံု၍ ကိုယ္တိုင္လာေရာက္ၿပီးေလ့လာ ၾကရာတြင္ ေတြ႔ျမင္သြားမွ ယံုၾကည္သြားၾကေလသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ေရွးျမန္မာဘုရင္မ်ားလက္ထက္အခါက ဘုရားဆရာေတာ္သည္ ဘုရားႀကီးမ်ားအနက္ ငါးႀကီးတစ္ေကာင္အား ဦးေခါင္းတြင္ ေရႊခ်လႊတ္လိုက္ရာ ႏွစ္ေပါင္းအတန္ၾကာ ဆက္၍ ပါလာသည္ကို ေတြ႔ျမင္ၾကရပါသည္။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtFCYqZKnxI/AAAAAAAAABc/7cupX9CL0ew/s1600-h/Untitled-3.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtFCYqZKnxI/AAAAAAAAABc/7cupX9CL0ew/s320/Untitled-3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102932844251619090" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"> <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ယင္းငါးမ်ားသည္ ေရွးအခါက ၄င္းတို႔ ၀င္ခ်ိန္ ထြက္ခ်ိန္တြင္ မုန္းေခ်ာင္း အတြင္း ငါးဖမ္းပိုက္မ်ားခ်ထားလွ်င္ ဘုရားဆရာေတာ္ထံ အိပ္မက္ေပး၏။ ထိုအခါ ဆရာေတာ္သည္ ေလွႏွင့္ စုန္ဆင္း၍ ပိုက္မ်ားကို ရွင္းလင္းဖယ္ရွားေပးရပါသည္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ယင္းငါးႀကီးမ်ားသည္ အမ်ိဳးအစားအားျဖင့္ ငါးေထြမ်ားဟု ေခၚေ၀ၚၾကပါသည္။ သို႔ေသာ္ ျမစ္ထဲမွ ရုိးရုိးငါးေထြမ်ားႏွင့္ မတူပါ၊ ယခုငါးမ်ားမွာ ဦးေခါင္းရွည္၏၊ ညီွေစာ္မနံ၊ အျခားမ်ိဳးကြဲ ငါးမ်ား လံုးမပါ၀င္ေပ၊ အေရာင္အဆင္း ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴ၏။ ( ေၾကြေရာင္ကဲ့သို႔ ဆြတ္ဆြတ္ျဖဴေသာ ငါးတစ္ေကာင္ပင္ ပါ၀င္၏။) ယင္းဘုရားငါးမ်ားသည္ အခ်ိန္အခါကို သိ၍လာၿပီး ဘုရားကမ္းဘက္မွာသာ အစာစားၾကပါသည္။ ဘုရားငါးမ်ားကို မဖမ္း မသတ္၀ံ့ၾကပါ ( သတ္မိလွ်င္ ဒုကၡေရာက္ၾကရ၏) တံငါသည္မ်ားပင္ ဘုရားငါးမိလွ်င္ ျပန္လႊတ္ၾကပါသည္။ အလႊတ္လွ်င္ မြဲေတ ဒုကၡေရာက္၏ဟု အယူရွိၾကပါသည္။ တကယ္ ဆင္းရဲ မြဲေတ၍ အေသဆိုးႏွင့္ ေသၾကေသာ သူမ်ားလည္းရွိခဲ့ၾကပါသည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ယင္းငါးႀကီးမ်ားသည္ မည္သည့္ေဒသကလာလို႔ မည္သည့္ေဒသသို႔ ျပန္သည္ မည္သည့္ေဒသတြင္ေနထိုင္သည္ကို မည္သူတစ္ဦးကမွ မသိရွိေပ။ ၀ါတြင္းကာလတြင္ ေက်ာင္းေတာ္ရာ ဘုရား၌သာ ရွိၾကၿပီး ျပန္သြားေသာအခါ ျမန္မာတျပည္လံုး မည္သည့္ ေနရာမွ မေပၚ မေတြ႔ ရေတာ့ပါ။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">အခ်ိဳ႔ သုေတသီပုဂၢိဳလ္မ်ားတို႔သည္ ေရႊစာရံဘုရား၊ ေရႊအင္းေတာ္ဘုရားမ်ား၌ ၄င္းငါးႀကီးမ်ား ေပၚသည္ၾကား၍ သြားေရာက္ေလ့လာၾကရာ ထိုငါးမ်ားသည္ ငါးျမင္း၊ ငါးတန္၊ ရိုးူရိုးျမစ္ငါးမ်ားသာျဖစ္ၾက၍ ငါးစံု ေရာေႏွာေပၚေၾကာင္း သိခဲ့ရၿပီး ဤေက်ာင္းေတာ္ရာငါးမ်ား ႏွင့္ လံုး၀မတူေၾကာင္းသိခဲ့ၾကရပါသည္။</span></span></p><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtFD46ZKnyI/AAAAAAAAABk/MHlv8ymG18Y/s1600-h/Untitled-4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_h2l07SDvP_U/RtFD46ZKnyI/AAAAAAAAABk/MHlv8ymG18Y/s320/Untitled-4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102934497814028066" border="0" /></a><br /><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">မည္သည့္ကာလ မည္သည့္ အခ်ိန္မွ စ ၍ ဤငါးမ်ားလာၾကသည္ဟု မည္သူတဦးတေယာက္ ကမွ် မေျပာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဘုရားၾကြစဥ္ အခ်ိန္ႏွင့္ တပါးတည္း ငါးမ်ားပါ ဘုရားဖူးလာၾကသည္ဟု ယူဆရန္ ရွိေနေလေတာ့သည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">ဤကဲ့သို႔ ေရရွင္ ၀ါ- စီးဆင္းေနေသာ ေရ၌ေနေသာ ဟိတ္တိရစၧာန္ ငါးသတၱ၀ါမ်ားသည္ပင္ အခ်ိန္မွန္မွန္လာ ၍ ၀ါတြင္းကာလ ဘုရားဖူးၾကျခင္းမွာ ျမန္မာျပည္တြင္ ဤေက်ာင္းေတာ္ရာ စႏၵကူးနံ႔သာေစတီေတာ္ႀကီး တဆူသာ ရွိေနေသာေၾကာင့္ အလြန္ထူးျခားလြန္ကဲ ၍ တန္းခိုးေတာ္ႀကီးျမတ္ေသာ ဘုရားတစ္ဆူပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><span style="color: rgb(0, 102, 0);font-size:130%;" >ဘုရားဖူးငါးမ်ား၏ ထူျခားမႈအျဖာျဖာ အံ့ဖြယ္ရာ</span><o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(0, 0, 102);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၁။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း ၀ါထပ္၊ မထပ္ကို သိ၍ ၀ါဆိုလျပည့္မွာသာ လာေရာက္ၾက ၍ ၀ါကၽြတ္မွ ျပန္ၾကျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၂။ မုန္႔၊ ဖြဲ႔ႏု၊ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္ စေသာ အသက္လြတ္ အစားအစာမ်ားကိုသာ ေကၽြးရျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၃။ မုန္းေခ်ာင္းအတြင္း ဘုရားဘက္ကမ္းမွ သာ အစာေကၽြးရျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၄။ ျမစ္၊ ေခ်ာင္းတြင္းေနေသာ ငါးမ်ားျဖစ္ေသာ္လဲ လူမ်ားကိုင္တြယ္ေပြ႔ဖက္ ၍ရျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၅။ လူမ်ားငါးအုပ္တြင္းက်သြားေသာ္လည္း လံုး၀ အႏၱရာယ္မျပဳျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၆။ ေကၽြသားကဲ့သို႔ လံုး၀ျဖဴဆြတ္ေနေသာ ငါးမ်ားပင္ ပါ၀င္ၾကလ်က္ အညီွနံ႔ မရွိျခင္း၊ အျခားမ်ိဳးကြဲငါးမ်ားလံုး၀ မပါျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၇။ မည္သည့္ ခုႏွစ္ကာလက မည္သည့္အရပ္ကလာသည္ဟု မည္သူမွ် မေျပာႏိုင္ျခင္း။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;">၈။ ထို႔ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္သည္ ဤအရပ္ စႏၵကူုးနံ႔သာေက်ာင္းေတာ္ကို ၀ါတြင္းကာလ၌ ရဟႏၱာငါးရာႏွင့္ ၾကြေရာက္၍ (၇) ရက္သီတင္းသံုး၍ သတၱ၀ါမ်ားအားတရားေဟာေခၽြခၽြတ္သည္ဟု က်မ္းဂန္မွာ ပါရွိေသာေၾကာင့္ ၀ါတြင္းကာလျခင္းတူေနသျဖင့္ ဘုရားရွင္လက္ထက္ကတဲက လာေနၾကသည္ဟု ယူဆရန္ရွိေပေတာ့သည္။<o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:zawgyi1;"><o:p> </o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(204, 0, 0);"> </div><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="font-family:zawgyi1;">၉။ သို႔အတြက္ ဤေက်ာင္းေတာ္ရားဘုရား၏ တန္ခိုးေတာ္ႏွင့္ ဘုရားငါးမ်ား၏ ထူးဆန္းမႈတို႔ ကား အံ့ၾသဖြယ္ရာမ်ားသာျဖစ္ပါေတာ့သည္။</span></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-6954140786771654290?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-86874307328630254322007-08-20T00:03:00.000+06:302007-08-20T00:27:59.618+06:30<span style="color: rgb(51, 51, 255);font-size:100%;" >၁။ ခ်ဳန္းထစ္ဟိန္းေဟာက္ၿပီးမွ မရြာေသာ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">မိုး</span><br />၂။ သဲသဲမဲမဲ ရြာေသာ္လည္း မထစ္ခ်ဳန္းေသာ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">မိုး</span><br />၃။ မခ်ဳန္းလည္း မခ်ဳန္း မရြာလည္း မရြာေသာ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">မိုး</span><br />၄။ ခ်ဳန္းလည္း ခ်ဳန္း၍ ရြာလည္း ရြာေသာ <span style="color: rgb(204, 51, 204);">မိုး</span><br />(ခ်ဳန္းလ်က္ မရြာ၊ ရြာလ်က္ မခ်ဳန္း၊ မခ်ဳန္း မရြာ၊ ခ်ဳန္းရြာ ရြာသား . . . )<br />(အဂၤုတိၱဳရ္ပါဠိေတာ္ စတုကၠ)</span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8687430732863025432?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-84551074843962064972007-08-19T15:57:00.000+06:302007-08-20T00:44:58.421+06:30<span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);"></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ပလံု”</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်ံဳးေရထဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အသံတစ္ခုေၾကာင့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေတြးစတို႔ လြင့္ေပ်ာက္ျပယ္ခဲ့ရ....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေတြးေလးထဲမွာေပါ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">နံနက္ခင္းေရာင္ျခည္ဦးကြန္ျမဴးခ်ိန္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မင္းသားနဲ႔မင္းသမီးေလး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေအးျမၾကည္လင္တဲ့က်ံဳး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ခိုင္မာတဲ့နန္းၿမိဳ႕ရိုးအတြင္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သာယာတင့္တယ္တဲ့နန္းေတာ္ထဲမွာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးေနၾကတယ္...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒါေပမယ့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အခုျမင္ေတြ႔ေနရတာက</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေနာက္ကၽြန္းသို႔ ၀င္ေရာက္ေတာ့မယ့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ ေနလံုးနီနီႀကီးရယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေဟာင္းႏြမ္းအိုမင္းေနတဲ့ နီက်င့္က်င့္ၿမိဳ႕ရိုးႀကီးရယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">၀ဲဂယက္လႈိင္းေလးေတြထေနတဲ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်ံဳးေရျပင္ႀကီးနဲ႔</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">တို႔တစ္ေယာက္တည္းပါ....</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒါနဲ႔ပဲ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မႏၱေလးေတာင္ႀကီးကို ေမာ့ၾကည့္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဘုရားကို ၾကည္ညဳိရင္း</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဆုေတာင္းမိတယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">- - - - ျပည့္ရပါေစသား</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒီအခ်ိန္မွာပဲ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်ံဳးေရထဲက အသံၾကားလိုက္တယ္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">“ပလံု”</span></span><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-8455107484396206497?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-28142759771765251862007-08-11T15:52:00.001+06:302007-08-11T22:07:00.433+06:30<span style="font-size:100%;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a></span><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”သက္ရွိဟူသမွ်မွာ အတၱ ၀ိညာဥ္ဆိုတာ ရွိတယ္။ အပင္သက္ရွိေတြမွာရွိတဲ့ အတၱ၀ိညာဥ္ကေတာ့ အနိမ့္အက်ဆံုးျဖစ္တယ္။ ဒါထက္ အဆင့္ျမင့္တဲ့ အတၱ၀ိညာဥ္ကေတာ့ တိရစာၦန္မွာရွိတယ္။ လူမွာ ရွိတဲ့ အတၱ၀ိညာဥ္ကေတာ့ အျမင့္ျမတ္ဆံုးပဲတဲ့။ လူရဲ႔ အတၱ၀ိညာဥ္မွာ ပညတ္ Concepts ေတြကို အသံုးျပဳၿပီးစဥ္းစားႏိုင္၊ ဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ တည္ရွိတယ္။ ဒီလို စဥ္းစားဆင္ျခင္ႏိုင္တဲ့ စြမ္းရည္ရွိျခင္းေၾကာင့္ လူသတၱ၀ါဟာ တျခား သက္ရွိေတြမွာ ရွိတဲ့ အတၱ၀ိညာဥ္ေတြနဲ႔ ျခားနားသြားျခင္းျဖစ္တယ္။ တစ္နည္းေျပာရရင္ လူဟာေလာက ဓမၼ သဘာ၀ေတြကို စဥ္းစားဆင္ျခင္ျခင္းအားျဖင့္ ထြင္းေဖာက္ သိျမင္ႏိုင္တဲ့ သတၱ၀ါျဖစ္ျခင္းေၾကာင့္ လူဟာ သတၱေလာကမွာ အျမင့္ျမတ္ဆံုးသူ ျဖစ္တယ္။“</span><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >အာရစၥတိုတယ္(ဂရိေတြးေခၚပညာရွင္)</span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”လူဟာဆင္ျခင္ဥာဏ္ရွိတဲ့ သတၱ၀ါ ... လို႔ ေျပာၾကတယ္။ ဒီအဆို မွန္ကန္ရဲ႔လားလို႔ သက္ေသ အေထာက္အထားေတြ ရွာၾကည့္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ အာရွ၊ ဥေရာပ အစရွိတဲ့ တိုက္ႀကီးေတြေပၚက ႏိုင္ငံအမ်ားအျပားမွာ လည္း ရွာေဖြၾကည့္တယ္။ ဒါေပမယ့္ လူ႕ ေလာကႀကီးဟာ မိုက္မဲ ရူးသြပ္ျခင္းဆီ ကိုပဲ အဟုန္ျပင္းစြာနဲ႔ ေရြ႕ ရွားေနတာကိုပဲ ေတြ႔ေနရတယ္။ ရက္စက္ျခင္းေတြ၊ ႏိုင္လိုမင္းထက္ျပဳျခင္းေတြ၊ အယူသီးစြာနဲ႔ ျပဳမူေနျခင္းေတြ တိုးသည္ထက္တိုးလာတာကိုပဲ ေတြ႔ေနရတယ္။ လူ႔ရဲ႔ အသိဥာဏ္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္ဟာ အစြဲ ဥပါဒါန္ေတြရဲ႔ ဖံုးလႊမ္းျခင္းကို ခံေနရတယ္။“</span><o:p></o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=""><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-size:130%;" >ဘာထရန္ရပ္ဆယ္(ဒသနဆရာႀကီး)</span></span></p><p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);">လူေတြဟာ စဥ္းစားဥာဏ္ရွိျခင္း၊ မရွိျခင္းအေပၚ ဆရာႀကီးေတြရဲ႔အျမင္ပါ။ စာရူ႕ သူရဲ႔ အျမင္ေလးေတြ ရွိရင္လည္းေျပာျပႏိုင္ပါတယ္။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style=""><o:p> </o:p></span></p> <div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-2814275977176525186?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-1388702677570092652007-08-10T11:56:00.000+06:302007-08-11T09:45:27.288+06:30<span style="font-size:100%;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"></a></span><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><span style=""><span style="color: rgb(255, 102, 0);font-size:130%;" >“မေမးေတာ့ဘူး”<br /><br /></span><o:p></o:p></span></span></div> <p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက ကိုဦး ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ အေၾကာင္းကို ေျပာျပပါဦးမယ္။ သူက အရပ္နဲနဲပုပု၊ ခတ္၀၀ ေလးေပါ့ဗ်ာ။ ရုပ္ရည္ကေတာ့ သန္႔တယ္ဗ်။ သူက စကားေျပာရင္ ဟန္ပန္နဲ႔ ဆရာႀကီး ပံုစံေလး ေျပာဆိုတတ္ပါတယ္။ သူကို ေမးရင္ တန္းမေျဖဘူး ေမးသူကို ေမးခြန္းေလးေတြ ျပန္ေမးၿပီးမွ သူမ်ားေမးတာကို ျပန္ေျဖဆို တတ္တဲ့ အက်င့္ေလး ရွိပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက လမ္းမွာေတြ႕<span style=""> </span>လို႔ </span><span style="">” </span><span style="">ဘယ္သြားမွာလဲ </span><span style="">” </span><span style="">လို႔ေမးရင္ သူက </span><span style="">“ </span><span style="">ဘယ္သြားမယ္ ထင္လဲ၊ မင္းကေကာ ဘယ္သြားမွာလဲ၊ ဘယ္က လာတာလဲ၊ ဘာသြားလုပ္မွာလဲ </span><span style="">” </span><span style="">ဆိုၿပီးေတာ့ ျပန္ေမးေလ့ ရွိပါတယ္။ အဲဒီလို ေမးၿပီးမွ သူဘယ္သြားမယ္ ဆိုတာကို ျပန္ေျဖပါတယ္။ <o:p></o:p></span></span></p><div style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);"> </div><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကိုစာသင္တဲ့ ဆရာမ တစ္ေယာက္က စာသင္ရင္ ေသေသခ်ာခ်ာ သင္ၿပီး၊ ဂရုတစိုက္ နားေထာင္မွ ႀကိဳက္တယ္။ ၿပီးက်ရင္ ေက်ာင္းသား ေတြကို စာေမးေလ့ ရွိပါတယ္။ တစ္ေန႔မွာေတာ့ ဆရာမက စာသင္ၿပီး ေက်ာင္းသားေတြကို ခဏ စာၾကည့္ခိုင္းပါတယ္။ ၿပီးက်ေတာ့ ေက်ာင္းသား တစ္ေယာက္ခ်င္းစီ စာေမးပါတယ္။ ဆရာမက သူလိုခ်င္တဲ့ အေျဖမရေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြကို မတ္တတ္ရပ္ ခိုင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းသား ေတြသာ ကုန္သြားတာ ဆရာမ လိုခ်င္တဲ့ အေျဖက ရမလားဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ေက်ာင္းသားေတြ အားလံုး မတ္တတ္ရပ္ ေနရတာေပါ့ အဲ တစ္ေယာက္ကေတာ့ ထိုင္လ်က္ပဲဗ် သူက ကိုဦးေလ၊ ဆရာမက တစ္ေယာက္ထဲ ထိုင္လ်က္ရွိေနသူ ကိုဦး ကိုၾကည့္ၿပီး <span style="color: rgb(255, 0, 0);">“သူ႔ကိုေတာ့ မေမးရဲေတာ့ဘူး၊ ငါ့ကေမးတာ နဲနဲရယ္</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">သူက အမ်ားႀကီးျပန္ေမးေနလိမ့္မယ္” </span>ဆိုၿပီး သူကိုယ္တိုင္ပဲ စာရွင္း ျပပါေတာ့တယ္။ ဆရာမကေတာင္ စာမေမးရဲတဲ့ ကိုဦးပါဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ ကိုဦးက သေဘာ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ၊ အေၾကာင္းသိရင္ အရမ္းခင္ဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။</span></span></p><div style="text-align: center;"><span style="font-size:100%;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a></span><br /></div><p style="text-align: justify; color: rgb(102, 0, 204);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=""><o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-138870267757009265?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-46687693089733477842007-08-09T08:51:00.000+06:302007-08-09T23:47:32.726+06:30<a style="color: rgb(204, 51, 204);" href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"> </a><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ကြဲအက္အသည္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">အလြမ္းနည္းဖို႔<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ဂီတာတစ္လက္<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">၀ိုင္တစ္ခြက္နဲ႔<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ေျဖေျဖာက္ေသာ္ညား<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ေလ်ာ့မသြားခဲ့ ။<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ႏွစ္သိမ့့္စကား<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ၾကားဖန္မ်ားလည္း<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">တိုးပြားအသစ္<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">ေမတၱာစစ္ျဖင့္<o:p></o:p></span></p><div style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;"> </div><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="">အေဆြးမ်ားစြာ</span></p><p style="color: rgb(204, 51, 204); text-align: center;" class="MsoNormal"><span style=""> ရွွိေနမည္သာ ။<br /></span></p><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /> </a><br /></div><p class="MsoNormal"><span style=""> <o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4668769308973347784?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>Villagerhttp://www.blogger.com/profile/10799029986207077757noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3301538438460159068.post-47419045186293955742007-08-07T21:14:00.000+06:302007-08-11T09:52:04.599+06:30<p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" >သူေတာ္ေကာင္း အဂၤါသံုးပါး</span><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၁) သူေတာ္ေကာင္းဟာ ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကိုသာ ႀကံစည္တယ္၊<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၂) စကားေျပာတဲ့အခါမွာလည္း အျပစ္ကင္းတဲ့စကား၊ ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းတဲ့စကာားကိုသာေျပာဆိုတတ္တယ္၊<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(51, 0, 153);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style=""><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(၃) အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း ကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း ေကာင္းမႈကိုသာ လုပ္တယ္။</span><o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >သူယုတ္မာ အဂၤါသံုးပါး</span><o:p></o:p></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၁) သူယုတ္မာဟာ အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကာင္းမႈကိုသာ ႀကံစည္တယ္၊<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၂) စကားေျပာတဲ့အခါမွာလည္း အျပစ္မကင္းတဲ့စကား၊ အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေကာင္းတဲဲ့စကာားကိုသာေျပာဆိုတတ္တယ္၊<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(၃) အလုပ္လုပ္တဲ့အခါမွာလည္း အကုသိုလ္္ျဖစ္ေၾကာင္း မေေကာင္းတဲ့အလုပ္၊ အျပစ္မကင္းတဲ့ အလုပ္ကို လုပ္တယ္။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >သူေတာ္ေကာင္းလကၡဏာေလးပါး</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၁) ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းေတြဟာ သူတစ္ပါးအျပစ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေျပာဘူး၊ တစ္စံုတစ္ေယာင္က ေမးရင္ေတာင္ သိပ္မေျပာဘူး၊ နည္းနည္းပါးပါးပဲ ေျပာတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၂) မိမိအျပစ္ကို ဘယ္သူကမွ မေမးတာေတာင္ ေျပာသင့္ရင္ ေျပာတယ္၊ ေမးတဲ့လူ ရွိရင္ေတာ့ မိမိအျပစ္ကို ျပည့္ျပည့္စံုစံု ၀န္ခံၿပီးေျပာတတ္တယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၃) သူတစ္ပါးရဲ႕<span style=""> </span>ဂုဏ္ေက်းဇူးကိုိ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဖို႔ရာ၀န္မေလးဘူး၊ ဘယ္သူမွ မေမးလည္း ေျပာတယ္။ ေမးရင္ေတာ့ျပည့္ျပည့္စံုစံုေျပာျပတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt;"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(၄) မိမိရဲ႕<span style=""> </span>ဂုဏ္ေက်းဇူးကို မေျပာလိုဘူး၊ လွ်ိဳ႕<span style=""> </span>၀ွက္သိုသိပ္တတ္တယ္၊ သူမ်ားေမး လာရင္ေတာင္ အနည္းအက်ဥ္းသာ ေျပာတယ္။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-top: 12pt;"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >သူယုတ္မာ လကၡဏာေလးပါး</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၁) သူယုတ္မာတို႔မည္သည္ သူတစ္ပါးရဲ႕<span style=""> </span>အျပစ္ကို ဘယ္သူကမွ မေမးဘဲလည္း ေျပာတယ္၊ ေမးရင္ေတာ့ ဒီထက္ပိုၿပီး ပံုႀကီးခ်ဲ႕<span style=""> </span>ၿပီး ေျပာတတ္တယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၂) ကိုယ့္အျပစ္ကိုက်ေတာ့ တတ္ႏိုင္သေလာက္ ဖံုးထားတတ္တယ္၊ ေမးရင္ေတာင္မွ အနည္းငယ္ေလာက္သာ မေျပာမျဖစ္လို႔ ေျပာတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p style="color: rgb(0, 0, 0);" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="">(၃) သူမ်ားရဲ႕<span style=""> </span>ဂုဏ္ေက်းဇူးကို ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆိုဖို႔က်ေတာ့ အလြန္၀န္ေလးတယ္၊ ေမးသူမရွိရင္ မေျပာဘူး၊ ေမးသူရွိမွ မေျပာရင္မေကာင္းတတ္လို႔ အနည္းအက်ဥ္းပဲ ေျပာတယ္။<o:p></o:p></span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">(၄) ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုက်ေတာ့ မေမးဘဲနဲ႔ေျပာဆိုခ်င္ၾကတယ္၊ ေမးတဲ့သူရွိရင္ေတာ့ ပိုပိုလိုလို ေျပာဆိုတတ္တယ္။</span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><o:p> </o:p></span></p> <p style="text-align: center;" class="MsoNormal"><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(204, 0, 0);font-size:130%;" >ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းရဲ႕ အရည္အခ်င္းမ်ား</span><o:p></o:p></span></p> <ul><li style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style=""> ရတနာသံုးပါးနဲ႔ ကံတရားကို ယံုၾကည္တဲ့ (သဒၵါ) တရားနဲ႔ျပည့္စံုတယ္။</span></span></li><li style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style=""> ကုသိုလ္ေကာင္းမႈတို႔ကို မေမ့တဲ့(သတိ) နဲ႔ ျပည့္စံုတယ္။<o:p></o:p></span></span></li><li style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style=""> မေကာင္းမႈကိုျပဳရမွာ သိပ္ရွက္တယ္(ဟီရိ)၊ မေကာင္းမႈကို ျပဳရမွာကိုလည္း သိပ္ေၾကာက္တယ္(ၾသတၱပၸ)။<o:p></o:p></span></span></li><li style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style=""> အျပစ္ကင္းတဲ့ အၾကားအျမင္(သုတ) ႏွင့္လည္း ျပည့္စံုတယ္။<o:p></o:p></span></span></li><li style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-size:100%;"><span style=""> ကုသိုလ္ေကာင္းမႈအတြက္ အားထုတ္တဲ့ (၀ီရိယ) လည္းရွိတယ္။<o:p></o:p></span></span></li><li><span style="font-size:100%;"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ရုပ္နာမ္ ဓမၼတို႔ရဲ႕<span style=""> </span>ျဖစ္ပ်က္ကို သိျမင္တဲ့ (ပညာ) လည္းရွိတယ္။</span></span><span style="text-decoration: underline;"></span></li></ul><div style="text-align: center;"><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54485/253/4D84A3D5DF141125132470DA88465426.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 50%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3301538438460159068-4741904518629395574?l=villager-mgy.blogspot.com' alt='' /></div>