ပူတဲ့အစားစာေတြိကုိ အျဖဴ ေေရာင္ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ မထည့္ဘဲ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ရင္ လက္တမင္ ဓာတုပစၥည္းေတြ ထြက္လာၿပီး ယင္းပစၥည္းေတြက ကင္ဆာ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ပူတဲ့အစားစာေတြဆိုရင္ အျဖဴေရာင္ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ပဲထည့္ပါ။ ေအးတဲ့ အစားစာေတြကိုေတာ့ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ႏိုင္ပါတယ္။
October 15, 2007
ပူတဲ့အစားစားနဲ႔ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္
ပူတဲ့အစားစာေတြိကုိ အျဖဴ ေေရာင္ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ မထည့္ဘဲ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ရင္ လက္တမင္ ဓာတုပစၥည္းေတြ ထြက္လာၿပီး ယင္းပစၥည္းေတြက ကင္ဆာ ျဖစ္ေစႏိုင္ပါသတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ပူတဲ့အစားစာေတြဆိုရင္ အျဖဴေရာင္ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ပဲထည့္ပါ။ ေအးတဲ့ အစားစာေတြကိုေတာ့ အေရာင္ပါတဲ့ ႂကြပ္ႂကြပ္အိပ္နဲ႔ထည့္ႏိုင္ပါတယ္။
Posted by Villager at 1:19:00 AM 1 comments
October 11, 2007
ေရွ႕ကရပ္သူ
ပူေလာင္ျခင္းမီးေတြ
မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး
ေလာဘမီး၊ ေဒါသမီး
ေသာကမီး၊ ေမာဟမီး
ဒုကၡပင္လယ္မီးေတြ
ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ - - -
ဘ၀အခက္ခဲေတြ
မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး
ေနမႈ၊ ထိုင္မႈ
စားမႈ၊ ေသာက္မႈ
အ၀တ္တန္ဆာဆင္ယဥ္မႈေတြ
ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲ - - -
အတိုက္အခိုက္ေတြ
မ်ားျပားတဲ့ေလာကႀကီး
တစ္ဦးက တစ္ဦးကိုမနာလို
ႀကီးသူက ငယ္သူကိုအႏိုင္က်င့္
တစ္ဖြဲ႕ကတစ္ဖြဲ႕ကိုအၾကမ္းဖက္
ၿငိမ္းခ်မ္းသာယာတဲ့ဘ၀ကို
ဘယ္လိုရယူမလဲ - - -
ပူေလာင္ျခင္းမီးေတြ
ဘ၀အခက္ခဲေတြ
အတိုက္အခိုက္ေတြ
ဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ား
ေမတၲာနဲ႔လႊမ္းၿခံဳ
ဂရုဏာနဲ႔ျပဳစု
အၾကင္နာနဲ႔ကာကြယ္
ေရွ႕ကရပ္တည္ေပးသူက
အစားထိုးမရတဲ့
အနႏၲေက်းဇူးရွင္အေမပါပဲ - - -
Posted by Villager at 12:28:00 AM 1 comments
October 7, 2007
ဂဃနဏ
ျမန္မာစကားအသံုးအႏႈန္းတြင္ ဂဃနဏ သိေအာင္ စိစစ္ျခင္း၊ ေလးလံုးကြဲေအာင္ ေျပာဆိုျခင္း စသည္တို႔ကို မၾကာခဏ ၾကားရတတ္ပါသည္။ ေလးလံုးကြဲ ဆိုသည္မွာလည္း အျခားမဟုတ္၊ ဤအကၡရာေလးလံုး၏ တစ္လံုးခ်င္း အေနအထားႏွင့္ အသံထြက္ပံုကို ျခားျခားနားနား ျဖစ္ေစရန္ ရည္ၫႊန္းျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ကြဲျပားျခားနားမႈရွိရန္ လိုအပ္သည္ဆိုလွ်င္ ေရာေႏွာ ရႈပ္ေထြးမႈ တစ္ခုခု မုခ်ရွိေနသည္မွာ ေသခ်ာေပသည္။
ေရွးဦးစြာ ဤအကၡရာ ေလးလံုးကို ေလ့လာၾကည့္သည့္ အခါ ဃႀကီးႏွင့္ ဏႀကီး တို႔ကို ပါဠိစာေပႏွင့္ ပါဠိသက္ ျမန္မာေ၀ါဟာရ၌သာ ေတြ႔ရတတ္ပါသည္။ ဂငယ္ႏွင့္ နငယ္ တို႔ကိုမူ ပါဠိစာေပ၊ ျမန္မာစာေပတို႔၌ ေနရာမေရြး ေတြ႕ႏိုင္ေၾကာင္း သိလာရ၏။ ထို႔ေၾကာင့္ အေတြ႕အထိနည္းပါးေသာ ဃႀကီးကို အေတြ႔အထိမ်ားေသာ ဂငယ္ႏွင့္ အသံတူထား၍လည္းေကာင္း၊ အလားတူပင္ ဏႀကီးႏွင့္ နငယ္ကိုလည္း အသံတူထား၍လည္းေကာင္း ေျပာဆိုေနၾကရာမွ အသံထြက္ပံု ေရာေႏွာသြားရျခင္္း းျဖစ္ေပသည္။ ဤသို႔ဆိုလွ်င္ မည္သို႔ခြဲျခားမည္နည္း။
ဂငယ္ႏွင့္ ဃႀကီးတို႔သည္ ျမန္မာ သဒၵါ စည္းကမ္းအရ လည္ေခ်ာင္းတြင္ အသံတည္ရေသာ ကဏၭဇဗ်ည္း ( Guttural consonant ) မ်ားျဖစ္ၾကပါသည္။ ဂငယ္သည္ အသံ ေလ်ာ့ေလ်ာ့ထားၿပီး ရြတ္ဆိုရေသာ သိထိလဗ်ည္း ( simple consonant ) ျဖစ္သျဖင့္ ‘ဂ’ ဟု အသံထြက္လိုက္လွ်င္ ျပည့္စံုၿပီးျဖစ္၏။ ဃႀကီးသည္ ‘ဂ’ အသံထြက္ၿပီး အျခားမရွိ ‘အ’ သံကိုပါ တစ္ဆက္တည္းထည့္၍ ေလးေလးပင္ပင္ရြတ္ဆိုရေသာ ဓနိတဗ်ည္း (Aspirated consonant) ျဖစ္၏။ ဃႀကီး၏ အသံထြက္ပံု အတိအက် သိလိုလွ်င္ ရဟန္းေတာ္မ်ား ကမၼ၀ါစာ ရြတ္သည့္ အခါ သြားေရာင္နာၾကားသင့္ပါသည္။ ဏႀကီးသည္ လွ်ာထိပ္ျဖင့္ အသံတည္ရေသာ ဗုဒၶဇ ဗ်ည္းအကၡရာ (lingual consonant) ျဖစ္၏။ ရြတ္ဖတ္သည့္အခါ ေပၚေရွ႕သြားအတြင္းပိုင္းကို လွ်ာထိပ္ျဖင့္ ထိၿပီး ‘ဏ’ ဟု အသံထြက္ရ၏။ နငယ္သည္ သြားတြင္ အသံတည္ရေသာ ဒႏၲဇဗ်ည္း (Dental consonant) ျဖစ္၏။ ရြတ္ဖတ္သည့္ အခါ အေပၚေအာက္သြား ႏွစ္တန္းကို ထိထားၿပီး ‘န’ ဟု အသံထြက္ကာ သြားတန္းကို အနည္းငယ္ ခ်ဲေပးရပါသည္။ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းတြင္ ပညာသင္ၾကားရာ၌ ဤ အကၡရာေလးလံုးတို႔၏ အသံတည္ရာအရပ္ႏွင့္ အသံထြက္ပံုအေနအထားကို စနစ္တက် ေလ့က်င့္ေပးေလ့ရွိသည္။ ေသခ်ာစြာ သိရွိသြားလွ်င္ ဂဃနဏ သိၿပိဟု အဆိုရွိ၍ တစ္လံုးခ်င္း အသံမွန္ထြက္ ဆိုႏိုင္လွ်င္ သင္ပုန္းႀကီး အကၡရာတို႔ကို ေက်ေက်လည္လည္ သိၿပီဟု ေျပာစမွတ္ျပဳၾကသည္။
စင္စစ္အားျဖင့္ ပါဠိသကၠတကို အေျခခံ၍ ခိုင္ခံ့စြာ တည္ေဆာက္ထားေသာ ျမန္မာစာေပ၏ သဒၵါႏွင့္ ေရးထံုးတို႔မွာ အလြန္စနစ္က်ပါသည္။ အဆင့္အတန္းရွိေသာ ဘာသာ စာေပတစ္ရပ္ကို ေမြးရာပါ အေမြအျဖစ္ လက္ခံရရွိထားေသာ ျမန္မာမ်ားအဖို႔ မိမိတို႔၏ စာေပကို အျမတ္တႏိုး အေလးထား၍ ေလ့လာထိန္းသိမ္းၾကရန္မွာ ႏိုင္ငံသားတိုင္း၏ တာ၀န္သာ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ေမာင္ေရစင္ ( ျမန္မာတိုင္း ဂ်ာနယ္)
Posted by Villager at 2:17:00 AM 1 comments
September 24, 2007
ငါဘယ္သူလဲ
i?
ငါက မင္းရဲ႕ ထာ၀ရခရီးေဖာ္။ မင့္ရဲ႕အႀကီးျမတ္ဆံုးကူညီရွင္
(သို႔တည္း မဟုတ္) အေလးပင္ဆံုး၀န္ထုပ္ႀကီး။
မင္းကို အေပၚတြန္းတင္တာငါ။ ေအာက္ဆြဲ ခ်တာလဲ ငါပဲ။
မင့္အမိန္႔အတိုင္း မဆိုင္းၿပီးျပတ္ ေဆာင္ရြက္တတ္တဲ့ ငါပါ။
ငါ့ကို ကိုင္တြယ္ဖို႔ သိပ္လြယ္။ ၿမဲၿမဲဆုပ္ထားလိုက္ရံုရယ္။
မင္း ဘယ္လို လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုတာသာ အတိအက်ျပ။
ငါက နည္းနည္းစမ္းၾကည့္ၿပီးအလိုအေလ်ာက္လုပ္သြားမွာပါ။
ႀကီးက်ယ္သူအားလံုး၊ က်ဆံုးသူအားလံုးရဲ႕
လက္သံုးအမႈေတာ္ထမ္းျဖစ္တဲ့ငါ။
တခ်ိဳ႕ထြန္းကားသြားၾကတာ- အဲဒါငါ့ လက္ရာ။
တခ်ိဳ႕ေျမာင္းထဲက် ဘ၀ပ်က္- အဲဒါလဲ ငါ့လက္ခ်က္။
လူ႔အသိဥာဏ္နဲ႔“စက္”ဆန္တဲ့သဘာ၀ေပါင္းစပ္အလုပ္လုပ္ရေပမယ့္
ငါက ယႏၲရားမဟုတ္ဘူး။
အက်ိဳးထြက္သူ ျမဴးခ်င္ျမဴး၊ အက်ိဳးပ်က္သူ ရူးခ်င္ရူး
ငါ့အတြက္ေတာ့ ပဇာမွ်မထူး။
ေဆာင္ယူပါ ငါ့ကို။ ေလ့က်င့္ပါ ငါ့ကို။ ၿမဲၿမံပါ ငါ့ကို။
ကမာၻေလာကကို မင့္ေျခေအာက္ အေရာက္ငါ လာထားမွာမလြဲ။
ေမ့ေလ်ာ့ေပါ့ဆေနရင္ေတာ့
မင့္ကို ငါဖ်က္ဆီးပစ္မွာပဲ။
ငါဘယ္သူလဲ
Posted by Villager at 9:22:00 PM 1 comments
September 21, 2007
ပညာစကား
Better do a little well, than a great deal badly.
ေကာင္းတာေလး (ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလး) နည္းနည္းလုပ္တာဟာ… မေကာင္းမႈ (အကုသိုလ္)ေတြ အမ်ားႀကီး လုပ္တာထက္ေတာ့ ပိုေကာင္းတာေပါ့။
There is only one good, that is knowledge; there is only one evil, that is ignorance.
ေကာင္းျမတ္ၿပီး အက်ိဳးျဖစ္ထြန္းေစတဲ့အရာက တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အဲဒါက အသိဥာဏ္ရွိျခင္းပါပဲ။ ဆိုးရြားၿပီး အက်ိဳးမဲ့ျဖစ္ေစတဲ့ အရာလည္း တစ္ခုပဲရွိတယ္။ အဲဒါက အသိဥာဏ္ကင္းမဲ့ျခင္း မိုက္မဲျခင္း ပါပဲ။
Of all knowledge, the wise and good seek most to know themselves.
အသိပညာ အားလံုးအနက္ ပညာရွိေတြ . . . သူေတာ္ေကာင္းေတြ . . . အမ်ားဆံုး ႀကိဳးစားရွာေဖြတဲ့ အသိပညာကေတာ့ သူတို႔ကိုယ္ သူတို႔ နားလည္ေစဖို႔ဆိုတဲ့ အသိပညာပါပဲ။
All that one gains by falsehood is, not to be believed when he speaks the truth.
မုသား လိမ္လည္မႈေတြနဲ႔ ရရွိပိုင္ဆိုင္ထားသူတစ္ေယာက္ ရရွိတဲ့ အရာအားလံုးကေတာ့ . . . သူ အမွန္တရားကို ေျပာတဲ့အခါမွာလည္း သူ႔ကို မယံုၾကည္ေတာ့တာပါပဲ။
In teaching there should be no class distinctions.
ပညာရပ္တစ္ရပ္ကို သင္ၾကားေလ့က်င့္ေပးတဲ့အခါမွာ . . . လူအတန္းစားခြဲျခားမႈဆိုတာ မရွိသင့္ပါဘူး။
Posted by Villager at 7:41:00 AM 0 comments
September 20, 2007
အသိႏွင့္ကိုယ္က်င့္
Posted by Villager at 11:41:00 AM 0 comments
September 15, 2007
လြမ္း
လြမ္းရသူေရ . . . . .
လြမ္းလြန္လြန္းလို႔
လြမ္းကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကိုေရးမိ
လြမ္းေၾကာင္းမပီျပင္
လြမ္းရသမေျမာက္ေပမယ့္
လြမ္းလို႔စပ္တဲ့ကဗ်ာ
လြမ္းတာကို သိေစေၾကာင္းမို႔
လြမ္းေနတာကို
လြမ္းသူတစ္ေယာက္သိရင္
လြမ္းရက်ိဳးနပ္ၿပီမို႔
လြမ္းဆြတ္မႈေတြအျပည့္နဲ႔
လြမ္းၿမဲလြမ္းေနမွာပါ .
Posted by Villager at 8:29:00 AM 4 comments






