ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား

စကားမ်ားရန္ျဖစ္ၾကသည့္ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား ႐ိုးေျမက်ေအာင္ ေပါင္းသင္းၾကရဆို

ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား အားလံုးစကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကသည္မွာ အဆန္း တၾကယ္ မဟုတ္ေပ။ အခ်ိဳ႕ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားဆိုလွ်င္ မၾကာခဏ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္တတ္ၾကသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ဇနီးေမာင္ႏွံ အမ်ားအျပားမွာ ပုိ၍စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကေလေလ ပုိ၍႐ိုးေျမက်ေအာင္ ေပါင္းသင္ၾကေလေလ ျဖစ္ၾကရာ ဘဝ တစ္သက္တာ ေပါင္းသင္းၾကေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ားကို ေလ့လာရန္မွာ အံ့ၾသစရာျဖစ္ဖြယ္ရွိသည္။

ေဒါသကို ခ်ဳပ္တည္းမ်ိဳသိပ္ၾကေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံမ်ား၏ ေသဆံုးႏႈန္းသည္ အိမ္ေထာင္ဖက္ တစ္ဦးထက္မနည္း ေသဆံုးႏႈန္းထက္ ႏွစ္ဆမွ်ျဖစ္သည္ကို အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌ ဇနီးေမာင္ႏွံစံုတြဲ ၁၉၂ တြဲကို ၁၇ ႏွစ္ၾကာေလ့လာ သိရွိခဲ့ရသည္ဟု ဆိုသည္။
အဓိကမွာ အခ်င္းမ်ားၾကသည့္အခါ ထိုအခ်င္းမ်ားမႈကို မည္သုိ႕ ေျဖရွင္းမည္ဆိုျခင္းျဖစ္သည္ဟု မီခ်ီကန္တကၠသိုလ္ သုေတသန အဖြဲ႕ေခါင္းေဆာင္ အန္းနက္စဟာဘာဂ္က ေျပာဆိုသည္။ ေဒါသျဖစ္သည့္အခါ မ်ိဳသိပ္မထားဘဲ ေပါက္ကြဲ ထြက္လုိက္ျခင္းသည္ က်န္းမားေရး အတြက္ေကာင္းေၾကာင္းကို ထပ္မံေလ့လာ ေတြ႕ရွိခဲ့သည္ဟု သိရသည္။ ေဒါသကို ေဖာ္ထုတ္လိုက္သူ တစ္ဦးခ်င္းသည္ အေျခအေနတစ္ရပ္အေပၚ ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္သည့္အျပင္ အေျခအေနကို အေကာင္း႐ႈျမင္ သံုးသပ္ႏိုင္သည္ဟု ဆိုသည္။

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

ျဖန္႕ထြက္ေတြးျခင္း

ၾကားဖူးေသာ ပံုျပင္ေလးတပုဒ္ရွိပါသည္။ မိန္္းမလွေလးႏွင့္ ေငြေခ်းသူ ရဟူဒီ အဘိုးႀကီး တစ္ေယာက္အေၾကာင္းျဖစ္သည္။ မိန္းမလွေလး၏ အေဖမွာ ကုန္သည္တေယာက္ ျဖစ္သည္။ အဘိ္ုးႀကီးဆီမွ ေငြေခ်း၍ ကုန္ကူးရာ ကုန္ရႈံးၿပီး၊ ေခ်းေငြ မဆပ္ႏိုင္။ ရဟူဒီႀကီးက မိန္းမလွေလးကို အေႂကြးႏွင့္ သိမ္းခ်င္၍ ဥာဏ္ဆင္ပံုမွာ ေက်ာက္ခဲ အျဖဴ အမဲ ေရြးခ်ယ္ရမည္။
(၁) ေက်ာက္ခဲအျဖဴေရြးႏိုင္လွ်င္ အေႂကြးေလ်ာ္မည္၊ ေကာင္မေလးကို ဘာမွမလုပ္။
(၂) အမဲေရြးမိလ်င္ အေႂကြးေတာ့ေလ်ာ္မည္၊ ေကာင္မေလးကေတာ့ သူ႕ကိုယူရမည္။
(၃) ဘယ္ဟာမွ မေရြးဘဲ ေခါင္းမာလွ်င္မူ ဖေအႀကီးကို တရားစြဲ ေထာင္ခ်မည္။ စသည္ျဖင့္ျဖစ္သည္။

ေကာင္မေလးက ေက်ာက္ခဲေရြးပြဲ လုပ္ရန္ သေဘာတူလိုက္သည္။ ေက်ာက္ခဲ ေရြးပြဲမွာ ရဟုဒီႀကီး၏ ဥယ်ာဥ္အတြင္း ေက်ာက္စရစ္ခင္းထားေသာ လမ္းေပၚမွာ ျဖစ္သည္။ ရဟူဒီႀကီးက အိတ္တစ္လံုးယူ၍ အလစ္မွာ ေက်ာက္ခဲ အမဲႏွစ္လံုးကို အိတ္ထဲသို႕ ထည့္လိုက္ၿပီး “ ကဲ-ေရြးေပေတာ့” ဟု မိန္းမပ်ိဳေလးကို ေျပာသည္။ ေကာင္မေလးက ရဟူဒီႀကီး ေက်ာက္ခဲ အမဲႏွစ္လံုးထည့္လိုက္တာကို ျမင္လိုက္သည္။ ေကာင္မေလး ဘာလုပ္မလဲ၊ စဥ္းစားၾကည့္ပါ၊ သမားရိုးက် ေတြးရိုးေတြးစဥ္ အတိုင္း ဆိုလွ်င္ ေကာင္မေလး လြတ္လမ္းမရွိ။
ေကာင္မေလး၌ ေရြးစရာ လမ္း (၃) သြယ္ ရွိသည္။ (၁) ေက်ာက္ခဲ မေရြးေတာ့ ဟု ျငင္းမည္။ (၂) ေကာင္မေလး ရဟူဒီႀကီး မတရားပံုကို ေဖၚထုတ္မည္။ (၃) ေက်ာက္ခဲအမဲကို သိလ်က္ေရြးလိုက္ၿပီး ဖေအႀကီးကို ကယ္တင္မည္။ ဘယ္လမ္းျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းပါ။
သာမန္အေတြးက ေရြးခ်ယ္ျခင္း အေပၚမွာ စဥ္းစားသည္။ ေကာင္မေလးကေတာ့ ေရြးေသာ ေက်ာက္ခဲ အေပၚ မစဥ္းစား၊ အျခားတစ္ဘက္မွလွည့္၍ စဥ္းစားေလသည္။ က်န္ရွိေသာ ေက်ာက္ခဲကို စဥ္းစားသည္။ ေကာင္မေလးက အိတ္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ယူလိုက္ၿပီး ေျခေခ်ာ္လွဲလိုက္၍ လမ္းေပၚမွ အျခားေက်ာက္ခဲမ်ားထဲသို႕ ေရာ၍ အသာပစ္ခ်လိုက္သည္။ ရဟူဒီႀကီးက အံ့အားသင့္၍ လက္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ေမးေသာ အခါတြင္မူ “လက္ထဲမွာ ေက်ာက္ခဲမရွိေတာ့ဘူး၊ ဒါေပမယ့္ ကိစၥမရွိပါဘူး၊ အိတ္ထဲက ေက်ာက္ခဲကိုၾကည့္ေပါ့။ အိတ္ထဲက ေက်ာက္ခဲက အမဲေရာင္ဆိုရင္ ကၽြန္မေရြးတာ အျဖဴေပ့ါ” ဟုေျဖလုိက္သည္။ လက္ထဲမွ ေက်ာက္ခဲကို ဗဟိုမျပဳဘဲ က်န္ရစ္မည့္ေက်ာက္ခဲကို ဦးတည္၍ ေတြးေသာေၾကာင့္ အဘိုးႀကီးလက္မွ လြတ္ရသည္။
မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီပံုျပင္ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက မေကြးၿမိဳ႕တြင္ ဆရာႀကီး ဦးေအာင္သင္း စာေပေဟာေျပာပြဲတြင္ ေျပာၾကား၍ ၾကားဖူးထားပါသည္။ ဆရာႀကီးကလည္း ေတြးပံု၊ေတြးနည္းေတြနဲ႕ ေသခ်ာေျပာျပေတာ့ အရမ္းႏွစ္သက္ သေဘာက်ခဲ့ပါသည္။ အခု တခါ ကိုတာရဲ႕ ျဖန္႕ထြက္ေတြးျခင္း စာအုပ္မွာ ျပန္လည္ ဖတ္မိေသာေၾကာင့္ တင္ျပလိုက္ရျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

တိတ္တခိုး

ပန္းတစ္ပြင့္ကို
အနမ္းေလး ခုိးေပးလိုက္ခ်င္တယ္။ ။
ဒါေပမယ့္
စိတ္ကူးနဲ႔ မ၀ံ့မရဲသာ။ ။
တိတ္တခိုးနဲ႔ အိပ္မက္တစ္ခုမွာ
ခ်ဳိျမိန္စြာ ခ်စ္ခြင့္ပန္
အနားတိုး ရွက္ၿပံဳးေလးထဲ
ေတာ္ေတာ္ေလး ေပ်ာ္၀င္မိပါရဲ႕။ ။
ခုေတာ့...
ဟိုး အျမင့္ကပန္းကို
အခြင့္လမ္းမဲ့ေနတာ
ငါ...ရင္ထဲ နာသလိုပဲ
ေၾသာ္... အၾကိမ္ၾကိမ္ပါပဲေလ
မ၀ံ့မရဲနဲ႔ကိုး။ ။
မွတ္ခ်က္။ ။ဒီကဗ်ာေလးကို ညီငယ္သားၿဖိဳးက ကၽြန္ေတာ့ အတြက္ အမွတ္တရ ေရးေပးထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

မန္းေရႊစက္ေတာ္ဘုရား

ပထမ ေစတီေတာ္

မန္းေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသည္ မေကြးတိုင္း၊ မင္းဘူး(စကု)ၿမိဳ႕နယ္ တြင္တည္ရွိပါသည္။ မင္းဘူးၿမိဳ႕ႏွင့္ (၃၂) မိုင္ ကြာေ၀းပါသည္။ (၁၀၈)ကြက္ စက္လကၡဏာႏွင့္ ျပည္စံုေသာ ျမတ္ဗုဒၶ၏ ေျခေတာ္ရာ အစစ္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စက္ေတာ္ရာ ဘုရားဟုေခၚတြင္ၿပီး၊ မန္းေခ်ာင္းအနီးတြင္ တည္ရွိသျဖင့္ မန္းစက္ေတာ္ရာ ဘုရားဟုေခၚပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ မန္းေရႊစက္ေတာ္ရာ ဘုရား ဟုေခၚၾကပါသည္။
မန္းေရႊစက္ေတာ္ရာ ဘုရားပြဲေတာ္ကို ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုင္း တပိုတြဲလဆန္း (၅)ေန႕တြင္ စတင္ဖြင္ ့လွစ္ပီး ျမန္မာႏွစ္ဆန္း (၁)ရက္ ထိ က်င္းပပါသည္။
ဗုဒၶဘုရားရွင္သည္ စႏၷကူးနံ႕သာ ေက်ာင္းေတာ္ရာ သို႕ သီတင္းသံုးရန္ၾကြခ်ီလာပါသည္။ မင္းဘူး စကိၠန္းတဲဘုရားေနရာတြင္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူ ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ထိုေနရာတြင္ စကၠိန္းတဲေစတီကို တည္ထားကိုးကြယ္ၾကပါသည္။ ဘုရားရွင္ က်ိန္းစက္ေတာ္မူခဲ့ေသာ ျမသား သလြန္ေတာ္ကို မေကြးဘက္မွ ဘီလူးညီေနာက္ လာေရာက္ ေတာင္းပန္ယူေဆာင္ပီး ျမသလြန္ကို ဌာပနာ၍ မေကြး ဘက္ကမ္းတြင္ ျမသလြန္ေစတီေတာ္ကို တည္ထား ကိုးကြယ္ပါသည္။ အျပန္လမ္းတြင္ မုဆိုးႏွင့္ နဂါးတို႕ေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္ အထက္စက္ေတာ္ရာ ႏွင့္ ေအာက္စက္ေတာ္ရာ ေျခေတာ္ရာမ်ားကို ခ်ထားေတာ္ မူခဲ့ပါသည္။
မန္းစက္ေတာ္ရာ ေျခေတာ္ရာမ်ားသည္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ခ်ထားေသာ ေျခေတာ္ရာမ်ားျဖစ္သျဖင့္ သြားေရာက္ဖူးေမွ်ာ္သင့္ သလိုေပ်ာ္ရႊင္စရာ ေကာင္းေသာ အညာေဒသ၏ စိမ့္စမ္းေရ မန္းေခ်ာင္းတြင္ ေရခ်ိဳးရေသာ အရသာကိုလည္း ခံစားၾကည့္သင့္ပါသည္။ ဘုရားလည္းဖူးရ၊ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေရလည္းကစားရ ေရခ်ိဳးလည္းရ၊ ေဘးမဲ့ေတာတြင္လည္း လွည့္လည္ၾကည့္ရႈ႕၍ သဘာ၀ေတာ အရသာကို ခံစားႏိုင္မည္ျဖစ္ပါသည္။
ယခုအခါ မေကြးတံတား (ဧရာ၀တီတံတား) ကိုတည္ေဆာက္ပီး ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သြားေရးလာေရး လြယ္ကူသြားပါသည္။ အရင္တုန္းကလို အခ်ိန္ကိုတြက္၍ သြားလာစရာ မလိုေတာ့ပါ။ သြားခ်င္ျပန္ခ်င္ေသာ အခ်ိန္တြင္ သြားလာလို႕ရေနပါသည္။
မန္းေရႊစက္ေတာ္ဘုရားပြဲေတာ္သည္ ေဆာင္းအကုန္ ေႏြအကူးတြင္ ဖြင့္လွစ္ေသာေၾကာင့္ ရာသီဥတု သာယာပါသည္။ သို႕ေပမယ့္ အညာေဒသရဲ႕ ဖုန္မ်ားကေတာ့ ေျပးလႊားေဆာ့ ကစားေနၾကပါပီ။ မင္းဘူးကေန ေရႊစက္ေတာ္ကိုသြားေသာလမ္းသည္ ေတာလမ္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ လမ္းတေလွ်ာက္တြင္ ဖုန္မ်ား မ်ားျပားေနပါသည္။ ပြဲေတာ္သို႕ေရာက္လ်င္ လူမ်ားႏွင့္ ကားမ်ားမွာ ဖုန္မ်ားျဖင့္ ျပည့္ေနပါသည္။ အဲလိုဖုန္မ်ား ျပည့္သလို ပူလည္း ပူအိုက္ေသာေၾကာင့္ မန္းေခ်ာင္းထဲ ဆင္းပီး ေရခ်ိဳးရေသာ အရသာသည္ မည္သည့္ အရာႏွင့္ မလဲႏိုင္ေအာင္ ခံစားၾကရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ေရခ်ိဳး အနားယူၿပီးလို႕ ဘုရားဖူးဖုိ႕ ေတာင္ေပၚကိုေျခလ်င္ တက္ၾကရပါသည္။ ေတာင္ေပၚတြင္ ဘုရားဖူး ရႈ႕ခင္းၾကည့္၊ သဘာ၀ ေဘးမဲ့ေတာကို ေလ့လာႏိုင္ၾကပါသည္။ ေတာင္ေပၚက ေမာေမာပန္းပန္းႏွင့္ ဆင္းလာၿပီးလ်င္လည္း မန္းေခ်ာင္းထဲဆင္း၍ ေရခ်ိဳးႏိုင္ပါသည္။ ဘုရားပြဲလာသူမ်ားသည္ ဘုရားလည္း ေရလည္းခ်ိဳးၾကရပါသည္။ တေန႕ ေရ ၂ ႀကိမ္ေလာက္ ခ်ိဳးသူမ်ားပါသည္။ တခ်ိဳ႕ဆိုလ်င္ အႀကိမ္ေရေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရခ်ိဳးၾကပါသည္။ ျမန္မာျပည္အလယ္ပိုင္း အညာေဒသရဲ႕ အပန္းေျဖ ကမ္းေျခေလး တခုဖြယ္ျဖစ္ပါသည္။ မန္းေခ်ာင္းေရကလည္း ဘယ္ေလာက္ပဲ ခ်ိဳးခ်ိဳး အေအးမိတယ္ ဖ်ားတယ္ မရွိပါဘူး။ မန္းစက္ေတာ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္ေဒသတြင္ ဖူးေမွ်ာ္စရာ ေစတီမ်ား၊ သြားလာစရာ ေလ့လာစရာ ေနရာမ်ားလည္း ေပါမ်ားပါသည္။ ပြဲေတာ္ကြင္းျပင္ကလည္း က်ယ္ေသာေၾကာင့္ လူမ်ားစည္ကားေသာလည္း သြားေရးလာေရး အဆင္ေျပပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၾကြေရာက္ေတာ္မူ ခဲ့ေသာ ေနရာျဖစ္သည့္အျပင္ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ခ်ထားေတာ္မူေသာ ေျခေတာ္ရာ အစစ္မ်ားရွိေသာေၾကာင့္ လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ သင့္သလို အညာေဒသ၏ ဖုန္မ်ား၊ ပူအိုက္ေသာ ရာသီဥတုႏွင့္ အဆင္ေျပေအာင္ ေပ်ာ္ရႊင္စြာေရကစား ေရခ်ိဳးႏိုင္ေသာ မန္းေခ်ာင္း ရွိေသာေၾကာင့္ မန္းေရႊစက္ေတာ္ ဘုရားပြဲေတာ္ကို တခါ တေခါက္ေတာ့ျဖင့္ ဘုရားဖူးရင္း၊ ေရကစားရင္း လာေရာက္ခဲ့ဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚအပ္ပါသည္။

ေျခေတာ္ရာ

ေအာက္စက္ေတာ္ရာ ညရႈခင္း

ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ေရကစားေနၾကပံု

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

ဒါကိုမဖတ္ပါနဲ႔

ဒါကိုမဖတ္ပါနဲ႔

တို႔ ႀကိဳေျပာထားမယ္ေနာ္ ....

ဒါကို မဖတ္ပါနဲ႔လို႔ .....

မင္း အစက

ေက်ာ္သြားမလို႔ပဲ မဟုတ္လား .....

ဘာလို႔လာၿပီး ဖတ္ေနတာလဲ .....

ေတာ္ေတာ့ေလဗ်ာ

ဆက္ဖတ္ေနရင္

သက္သက္အခ်ိန္ကုန္တာပဲရွိမယ္

ဒီမွာတင္ရပ္မယ္ဆိုရင္

မင္း အခ်ိန္ကုန္သက္သာမယ္ ....

ဘယ္လိုလဲ ........

မေတာ္ေသးဘူးလား .........

အခုဆိုရင္တစ္၀က္နီးပါးေတာင္ေရာက္ေနၿပီ

မင္း ဆက္ဖတ္ေနတုန္းပါလား............

တို႔သိတယ္ေနာ္..............

မင္းမဖတ္ဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ......

ဘယ္လို.........ေနႏိုင္တယ္ ဟုတ္လား ......

မေနႏိုင္ပါဘူးေတြ႔လား ..........

မင္း မွန္တယ္ ..........

ဒါ ဆက္ဖတ္လို႔

ဘာထူးလာမယ္ထင္လဲ. ..............

ဘာမွမထူးပါဘူး .............

ေနာက္ထပ္နည္းနည္းေလးဘဲ က်န္ေတာ့တယ္ .........

မင္းကိုယ္ကိုယ္ကို

ထိန္းႏိုင္တဲ့ စြမ္းအားရွိေၾကာင္း

ျပတဲ့အေနနဲ႔ ရပ္လိုက္စမ္းပါ ....

မရပ္ႏိုင္ဘူးၾကည့္

ေနာက္ဆံုး စာလံုးအထိေရာက္ေအာင္

အခ်ိန္ကုန္ခံဖတ္ၿပီးမွရပ္မွာ

ဟုတ္တယ္ မဟုတ္လား .........

စိတ္မေကာင္း မျဖစ္ပါနဲ႔ဗ်ာ .............

လူတိုင္း ဒီလိုပါပဲ ...............

ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဟုတ္တယ္ဟုတ္

ဒီပို႔စ္ေလးက ေမကိုေရးထားတာပါ ေမကိုကို ဘေလာ့မွာ တင္ထားၿပီးသားပါခင္ဗ်ာ ကၽြန္ေတာ့္ဘေလာ့မွာ ထပ္တင္ဖို႔ ခြင့္ျပဳေပးေသာ ေမကို အားေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

အနႏၲ ေစတနာရွင္

နံနက္ခင္းေက်ာင္းအတက္

ကၽြတ္ကၽြတ္ညံစီေနတဲ့
ပါးစပ္ေခါင္းေလာင္းသံေတြ
ပ်ံ႕လြင့္လွ်ံဖိတ္ေနတဲ့ ေက်ာင္းခန္းနံရံၾကား
မားမားရပ္တဲ့ တို႔ အရွင္
ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ အရွိန္သပ္ဖို႔
သူ႔ေတးသံကုိ အထပ္ထပ္သီးက်ဴး . . . လို႔
ပိုးမေသ တပည့္ဆိုးေတြက
အခန္းရဲ႕ ေနာက္နားကပ္
တခြိခြိ တကၽြိကၽြိနဲ႔ ႀကိတ္ထိုး
စိတ္တပိုးတံုး ပုခံုးေပၚတင္
ႏွင္တံရဲ႕ ေစစားခ်က္နဲ႔
ေ၀း၀ါးမႈကို တပ္မက္ၾကတုန္းေပါ့ . . .
စာေမးေတာ့ ေခါင္းကုတ္
အဟုတ္ပဲစဥ္းစားေနသလို
ဟို ဟို သည္သည္ မ်က္စိကစား
စာတစ္လံုးမွ မက်က္မွတ္ခဲ့ၾကတာ
ဒီေကာင္ေတြပါ . . . . . ဆရာ . . .
ေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ စာမခက္တဲ့
ေက်ာင္းပ်က္ရက္ေတြ
လက္ခ်ိဳးေရလည္း
အေရအတြက္က အနႏၲမွာ
ေက်ာင္းေျပးတာလည္း
ဒီေကာင္ေတြပါပဲ . . . . . ဆရာ . . .
ေက်ာင္းေျပး စာမက်က္
ဘ၀အတြက္ မေရရာ
ေသခ်ာမႈက နတၳိမွာ
ေရွ႕ကို ဘယ္လိုဆက္ၾကပေလ . . .
ဒီေကာင္ေတြ ေရွ႕ေရး
ေမွ်ာ္ေတြးလို႔ ေထာက္ခ်င့္
ေနာက္ကို ဒီလိုမျဖစ္ရေအာင္
သိပ္မိုက္တဲ့ ဒီေကာင္ႀကီးေတြကို
တီးလိုက္ပါ . . . . . ဆရာ . . .
နာသံုးနာျပဌာန္း
ဘ၀လမ္းေတြ
ေျဖာင့္မက္ေပးလို႔
ေစာင့္ၾကပ္ေနသူ
ဆရာတို႔ရဲ႕ အနႏၲေက်းဇူး
အထူးေျပာဖို႔ မလို
ကၽြန္ေတာ္တို႔ေက်ာင္းသားသက္
ဆရာတို႔လက္မွာေပ်ာ္ခဲ့တာ
(အခုဆို)
ဆယ္စုႏွစ္ တစ္ခုေတာင္
ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ . . . . . ဆရာ . . .

ေက်းဇူးရွင္ ဆရာတို႔ရဲ႕ အႏိႈင္းမဲ့ ေစတနာကို ဂုဏ္ျပဳေရးဖြဲ႕ပါသည္။
ကိုဒီး ရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ ၂၀၀၀ ခုႏွစ္က သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုစည္းထုတ္ထားေသာ ႏွလံုးသားဒိုင္ယာရီ ကဗ်ာစာအုပ္ေလးမွ

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)

အခန္းစိုး

အခန္းစိုးဆိုတာ ရြာအလွဴေတြမွာ ေဆးလိပ္၊ လက္ဖက္၊ ဆန္၊ ဆီ၊ ၾကက္သြန္၊ ငါးေျခာက္၊ ၀က္သားအိုး စတာေတြကို ထိန္းသိမ္းစီမံ ေပးရတဲ့သူပါ။ အခန္းစိုးကို တခ်ိဳ႕က အခန္းဆိုးလို႔ နာမည္ပ်က္နဲ႔ ေခၚတတ္ၾကတယ္။ အလွဴဒကာ၊ အလွဴဒကာမေတြက လံုး၀ဥႆံု လႊဲအပ္ထားလို႔ သူတို႔ကိုယ္စား အေျပာအဆိုခံလြတ္ေအာင္၊ မကုန္သင့္တာ မကုန္ေအာင္စီမံရ တဲ့လူမို႔ တခ်ိဳ႕က ‘ပိတ္ဒကာ‘ လို႔ေခၚတတ္ၾကေသးတယ္။ ေသရင္ၿပိတၱာျဖစ္မယ့္ သူလို႔လည္း ေမတၱာပို႔သျခင္းခံရတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အလွဴေတြမွာ အခန္းစိုးလုပ္ကိုင္ေပးမယ္သူ ရွားပါးတယ္။ တခ်ိဳ႕က အလွဴ ဒကာ၊ အလွဴဒကာမနဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္လို႔ မလႊဲသာ၊ မေရွာင္သာ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတယ္။ အခန္းစိုးက အလွဴတစ္လွဴ အစကေနအဆံုး လုပ္ကိုင္ရတာမို႔ မိမိအလုပ္လည္းပ်က္တယ္။ ပင္လည္းပင္းပန္းတယ္။
အလွဴတစ္လွဴမွာ အခန္းစိုးက ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့ေန႔ကစၿပီး ရွင္မယ္ခံတဲ့ေန႔အထိ ေနၾက ရတယ္ဆိုေတာ့ ႏွစ္ပတ္ေလာက္ၾကာတတ္တယ္။ အလွဴမွာ တည္ခင္းဧည့္ခံဖို႔၊ အလွဴေငြထည့္ ၀င္လာၾကတဲ့သူေတြကို လက္ေဆာင္ျပန္ဖို႔ အလွဴရက္မတိုင္မီ တစ္ပတ္ေက်ာ္ေလာက္ကႀကိဳၿပီး ေျပာင္းဖူးဖက္ ေဆးလိပ္ေတြကို ေထာင္ခ်ီၿပီး လိပ္ထားရတယ္။ ေဆးလိပ္ကို ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့သူ ေတြက အိမ္ေ၀ယ်ာ၀စၥ အားလပ္တဲ့အခ်ိန္ ေန႔လယ္ခင္းမွာ တစ္လိပ္ၿပီးၿပီး၊ ႏွစ္လိပ္ၿပီးၿပီး လာေရာက္၀ိုင္း၀န္း လိပ္ေပးၾကတယ္။ ရြာမွာ ေဆးလိပ္မလိပ္တတ္တဲ့ အမ်ိဳးသမီးလဲ မရွိဘူး။ အိမ္ေထာင္ရွင္ အမ်ိဳးသမီးတိုင္း လိပ္တတ္ၾကတယ္။ တခ်ိဳ႕အရြယ္ေရာက္တဲ့ မိန္းကေလးေတြ ေဆးလိပ္လိပ္သင္ရင္ အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့မွာမို႔လားလို႔ စ,တတ္၊ ေျပာင္တတ္ၾကပါတယ္။
ေဆးလိပ္လိပ္တဲ့သူေတြ ေကၽြးဖို႔ေမြးဖို႔ အေၾကာ္၊ ေပါက္ေပါက္ဆုပ္၊ ၾကံသကာ၊ ေကာက္ညင္းေပါင္း စတဲ့သေရစာ ထည့္ယူလာတဲ့ ပန္းကန္ထဲကို လက္ဖက္ထည့္ေပးၿပီး တံု႔ျပန္တတ္တယ္။ လက္ဖက္သားနဲ႔ ခ်င္းေရာနယ္ထားတဲ့ အေပၚကို ပဲၾကမ္းေၾကာ္ ျဖဴးေပးလိုက္ တာပါ။
အဲဒီမွာ လက္ဖက္သားကနည္းၿပီး ခ်င္းမ်ားေနရင္ အခန္းစိုးကို အျပစ္တင္ၾကတယ္။ ဆီ ဆမ္းတာနည္းေနရင္လည္း ကဲ့ရဲ႕တတ္ၾကတယ္။ လက္ဖက္သားကမ်ားၿပီး ခ်င္းနည္းေနမယ္၊ ဆီရႊဲေနမယ္ဆိုရင္လည္း အခန္းစိုးက သူ႔ဟာမဟုတ္လို႔ ဗံုးေဗာလေအာ(အမ်ားအျပား)သံုးတယ္ လို႔ အေျပာခံၾကရျပန္ေရာ၊ အခန္းစိုးက အေျပာခံ လြတ္ခဲလွပါတယ္။အလွဴမွာ ဧည့္ခံၾကရတဲ့သူ ေတြက လက္ဖက္၊ ေဆးလိပ္လိုခ်င္ရင္ အခန္းစိုးဆီ ေတာင္းၾကရတယ္။ အိုးသူၾကီးကလည္း ခ်က္ေတာ့ျပဳတ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ဆန္၊ ဆီ၊ ငရုတ္၊ ၾကက္သြန္၊ ငါးေျခာက္ေတြကို အခန္းစိုးဆီ က ေတာင္းရတယ္။ ဆြမ္းေလာင္းဖို႔ခ်က္ထားတဲ့ ၀က္သားဒယ္၊ ငါးေျခာက္ဒယ္ေတြကိုလည္း အခန္းစိုးဆီ ျပန္အပ္ထားၾကရတယ္။ အခန္းစိုးက ေပးသင့္တယ္ထင္တဲ့ သူကိုေပးတယ္။ ေမး ျမန္းၿပီးေပးသင့္သေလာက္သာ ေပးတယ္။ တခ်ိဳ႕က အလွဴနဲ႔မသက္ဆိုင္ဘဲ အရက္၀ိုင္းမွာ ျမည္းဖို႔ေဆးလိပ္၊ လက္ဖက္လာေတာင္းတတ္တဲ့ သူေတြရွိတတ္တယ္။ တခ်ိဳ႕က အရက္နဲ႔လဲ ေသာက္ရေအာင္ ဆန္၊ ဆီ၊ ငါးေျခာက္ကို မလိမ့္တပတ္နဲ႔ ေတာင္းတတ္ၾကေသးတယ္။ အခန္း စိုး မပါးနပ္လို႔ ကုန္သြားတာေတြရွိတယ္။
အခန္းစိုးက အလွဴမ႑ပ္ေဆာက္ၿပီးတဲ့ အခ်ိန္ကစၿပီး ရွင္မယ္ခံတဲ့ေန႔အထိ ငါးရက္လံုး လံုး မိမိအိမ္ကိုျပန္ၿပီးေတာင္ မအိပ္ရေတာ့ဘူး။ အလွဴအိမ္မွာ ေန႔ေရာ၊ ညေရာ အခန္းထဲ ေအာင္းၿပီး ေနေပးရေတာ့တယ္။ အခန္းစိုးေရခ်ိဳးဖို႔ ေရခပ္ေပးၾကရတယ္။ လိမ္းဖို႔သနပ္ခါးေသြး ေပးရတယ္။ ရွင္မယ္ခံၿပီးတဲ့ေန႔ ညေနပတ္စာခြာ၊ ဖ်ာသိမ္းမွ အလွဴဒကာ၊ အလွဴဒကာမေတြကို က်န္ရွိတဲ့ပစၥၫ္းေတြအပ္ႏွံ၊ အလွဴကူေတြကို အပ္ႏွံၿပီးမွ ျပန္ၾကရေတာ့တယ္။
အလွဴေတြက မ်ားေသာအားျဖင့္ အခန္းစိုးကို အက်ႌစေလးတစ္စ၊ ထဘီစေလးတစ္စ ၀ယ္ေပးေက်းဇူးတံု႔ျပန္တတ္ၾကတယ္။ အခန္းစိုးအေနနဲ႔ကေတာ့ ရရွိသည္ျဖစ္ေစ၊ မရရွိသည္ျဖစ္ေစ ေမွ်ာ္ကိုးလုပ္ကိုင္တာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ေစတနာသက္သက္၊ အလွဴမွာ ကုသိုလ္ယူဖို႔ လုပ္ကိုင္ေပးၾကတာပါ။
ကိုးကား ။ ။ ကိုေလးျမတ္ မံုေရြးေၾကးမံုသူ/သား (ေက်းလက္လူမႈသ႐ုပ္ေဖၚ ရသစာစုမ်ား)

Read More...(ဆက္လက္ဖတ္ရန္)

Summary only...(အႏွစ္ခ်ဳပ္သို႔)